Piercing

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Ga naar: navigatie, zoeken
Esculaap     Neem het voorbehoud bij medische informatie in acht.
Raadpleeg bij gezondheidsklachten een arts.
Vrouw met piercings en tatoeages
Tepelpiercing, verticale labret en gestretchte oren.
Volgens het Guinness Book of Records is dit de vrouw met de meeste piercings ter wereld
Piercing aanbrengen door de tong
Navelpiercing
Neuspiercing

Een piercing is een uit het Engels afkomstige term voor het maken van een gaatje in de huid (of een ander oppervlakkig lichaamsdeel) om daardoor een (meestal metalen) voorwerp te steken. Ook dit voorwerp zelf (het sieraad dus) wordt soms piercing genoemd, maar dat is in wezen incorrect.

Geschiedenis[bewerken]

Piercing is toegepast door vele volkeren sinds de Oudheid. Vele natuurvolken kennen piercings bij mannen en vrouwen. Mummies met piercings zijn gevonden, waaronder Ötzi uit de gletsjer. Hij had een 7–11 mm dikke piercing in het oor.

In Genesis 24:22 geeft de dienaar van Abraham een oorring en armbanden aan Rebekka, de vrouw van zijn zoon Isaak. In Exodus 32:2-3 giet Aäron het gouden kalf uit omgesmolten oorringen van mannen en vrouwen. Deuteronomium 15:12-17 lijkt oorpiercing als teken van slavernij voor te schrijven.

Doorboring van de neus is standaard in India sinds de zestiende eeuw. Piercing van de tepels kwam in het Westen wel eens voor in de late negentiende en begin twintigste eeuw.

Recent in de mode[bewerken]

In het westen is het dragen van piercings vaak in de mode geweest. De laatste jaren neemt het aantal mensen met een piercing vooral onder vrouwen toe. Het begint met een groep moedige mensen die er het eerst mee lopen. Maar als deze schapen over de dam zijn, volgen er meer. Dit proces is intussen bij verscheidene soorten piercings opgetreden of aan de gang. Aanvankelijk nemen mensen aanstoot aan een weinig geziene piercing. Maar door steeds meer piercings in de media en in het straatbeeld raakt men eraan gewend en zakt de weerstand. Het aantal mensen boven de dertig dat een piercing heeft, groeit. Dit komt door de stijgende populariteit maar ook doordat de eerste groep die er ooit mee begon, ouder wordt.

Sinds het midden van de jaren 1990 werd het steeds populairder om gaatjes in de bovenrand van het oor te nemen. Een paar jaar later (rond 1999) kwam de traguspiercing (tegenover de gehoorgang) in de mode. Sinds ongeveer 2004 wordt het oprekken van de oorlellen steeds populairder. Daarbij worden oortunnels van soms wel twee centimeter in het oor geplaatst.

Plaatsen[bewerken]

Piercings worden op verschillende plaatsen in het lichaam of in het gezicht aangebracht, op meer of minder zichtbare plaatsen. Voorbeelden zijn door de tepels, door de tong, door de wenkbrauw of door een neusvleugel, de navel en in de geslachtsdelen: clitorishoedje, eikel of balzak. De populairste vijf piercings onder vrouwen zijn de oorlellen en verder de neus, navel, tong en de bovenrand van het oor. Sommige piercings, bijvoorbeeld in de mond, kunnen leiden tot medische complicaties.

Oorlel[bewerken]

Zie ook oorring. De oorlel is waarschijnlijk het meest gepiercete lichaamsdeel. Het is vooral onder vrouwen zo gangbaar dat het vaak niet eens als echte piercing wordt gezien. Vaak krijgen ze de eerste gaatjes wanneer ze kind zijn. In sommige landen (o.a. Spanje) is het vanzelfsprekend bij pasgeboren meisjes. Soms worden er ook meerdere gaatjes in een oorlel geplaatst. Bij mannen was het in de jaren 1990 populair om een oorbel te hebben (in slechts één oor). Dit is na 2000 sterk teruggelopen, maar na 2005 is dit onder de jongeren weer toegenomen. De eerste piercing heeft vaak een diameter van 0,8 à 1,2 mm, maar kan nadien gestretched (uitgetrokken) worden tot meerdere centimeters.

Neusvleugel[bewerken]

Het piercen van een van de neusvleugels is onder Indiase vrouwen erg populair en wordt naast de oorlellen eigenlijk ook standaard geplaatst als sieraad. In Nederland is het zover nog niet, al groeit het aantal en de acceptatie ervan gestaag. In de tweede helft van de jaren '80 deed het zijn intrede in Nederland en had het vooral een rebelse uitstraling. In de loop van de jaren 1990 lieten steeds meer vrouwen hun neusvleugel doorboren. Vooral onder jonge meisjes werd het een statussymbool. Sinds ongeveer 1998 wordt een gaatje in de neus bij jonge vrouwen een breed gedragen modeobject. Vooral het dragen van een klein neusknopje is erg populair.

Navel[bewerken]

De navelpiercing bij vrouwen veroverde rond 1996 in korte tijd de wereld. Bij het dragen van topjes werd het een populair sieraad en blikvanger. De piercing wist in zeer korte tijd populair en breed geaccepteerd te worden. Hoewel de populariteit ervan wisselend is. Toch is deze piercing naast de neusvleugel de meest gangbare en hoort het net als de neusvleugel ook steeds meer bij de normale sieraden voor vrouwen. maar dit sieraad wordt ook bij mannen steeds populairder als proefpiercing.

Tong[bewerken]

De tongpiercing kwam rond 1999. Deze werd vooral in combinatie met de navelpiercing populair bij vrouwen. Maar ook bij mannen is het een populaire piercing. Toch is het karakter ervan net wat te extreem om echt breed gedragen te worden. Ook om praktische redenen is deze een stuk zeldzamer dan de navel of neus. De tongpiercing wordt naast stoer en hip ook als erotische piercing beschouwd en kan worden genomen als toevoeging aan het seksleven.

Bovenrand van het oor[bewerken]

De bovenrand van het oor (helix) kwam halverwege de jaren 1990 in de mode. Vooral onder meisjes is een ringetje boven in het oor erg populair. Naast een esthetische waarde heeft het ook een stoer imago. Wanneer een meisje er een heeft volgen vaak veel van haar vriendinnen. Meestal gebeurt dit zo rond het veertiende jaar. Veel meisjes verwijderen de piercing ook weer wanneer ze een jaar of twintig zijn. Sommigen laten hun hele oor van onder tot boven volzetten met gaatjes. Dit komt echter maar weinig voor.

Soorten piercings[bewerken]

Gezicht

Oor

Lichaam

Intiempiercings, man

Intiempiercings, vrouw

Afwijkende technieken

Sieraden[bewerken]

Verschillende basissieraden
Tunnels die in een stretch gedragen kunnen worden
Vrouw uit Thailand
Apanti vrouwen
Man uit Brazilië
Vrouw uit Ethiopië
Raoni
Twee Kenyah-Dajaks met een penis-staafje de linker heeft tevens een oorbel van houtsnijwerk, Borneo

Er bestaan vele sieraden die in piercings geplaatst kunnen worden.

Ball Closure Ring/Captive Bead Ring Een ringetje waarvan de opening wordt afgesloten met een klein balletje. Het balletje heeft twee uitsparingen waarin de uiteinden van het ringetje rustten en het wordt door de spanning op zijn plek gehouden. Het openen en sluiten van een BCR met de handen is vrij lastig en het wordt over het algemeen door een piercer gedaan met behulp van speciale tangen.

Barbell De benaming voor sieraden die bestaan uit een staafje en aan elk uiteinde een bolletje. Er bestaan verschillende barbells. Rechte barbells worden het meeste in tepelpiercings, tongpiercings en bepaalde intiempiercings gedragen. In de industrial piercing wordt een extra lange barbell gedragen. Andere barbells zijn licht gekromd of bijna helemaal rond. Een speciale barbell is de navelpiercing met een J-curve en een groot en een klein bolletje. Barbells kunnen in vrijwel elke piercing gedragen worden.

Labret-knopje Dit sieraadje lijkt op een rechte barbell maar heeft aan een kant een plat schijfje. Zo kan het sieraadje comfortabel gedragen worden met een kant in de mond.

Grote maten Voor veel sieraden moet een piercinggaatje worden gestretched. Er zijn vele sieraden speciaal voor gestretchte piercings. Deze bestaan in bijna elke denkbare vorm en maat en de makers van deze sieraden worden niet zelden geïnspireerd door traditionele sieraden uit Azië, Afrika en Zuid-Amerika

Stretching[bewerken]

Stretching is het Engelse woord voor het oprekken van piercing-gaatjes. Daarbij wordt het vlees rondom het gaatje beetje bij beetje opgerekt. Hierna kunnen er fraaie en opvallende pluggen of tunnels in worden geplaatst.

De mogelijkheden tot oprekken verschillen per piercing. Over het algemeen geldt: hoe dieper de piercing in het vlees zit, hoe beter het rekbaar is. De oorlel is veruit het populairst om op te rekken. Deze kan eenvoudig en ook het verst worden opgerekt. In sommige gevallen kan dit tot meer dan tien centimeter. Vanaf 6 millimeter is de kans op volledige genezing kleiner. Al verschilt dit van persoon tot persoon. Ook de tong, tepels en geslachtsdelen zijn eenvoudig op te rekken. In sommige gevallen worden ook neusvleugels en lippen en zelfs wangen opgerekt. Dit is echter zeer zeldzaam doordat het erg ingrijpend en lastig is.

In de westerse wereld was oprekken tot ongeveer 2003 vrij zeldzaam. In de late jaren 1990 was het vooral in bepaalde undergroundkringen populair om oorlellen op te rekken. Vanaf 2004 werd het langzaam populairder. Na de bovenrand van het oor was ook de traguspiercing (in het kraakbeen van het oor) intussen mainstream geworden. Veel gematigde piercingliefhebbers zagen het oprekken van de oorlellen als logische volgende stap om vooruit te lopen op de rest. Ook enkele rocksterren lopen rond met pluggen en tunnels in hun oren. Daardoor neemt het aantal mensen met opgerekte oorlellen in het straatbeeld merkbaar toe. Toch is het imago wat extremer en gaat het minder snel dan de tragus. Tot dusver is oprekken ook nog niet in de mode geweest. Het oprekken van gaatjes elders in het lichaam is aanzienlijk minder populair.

Welke hulpmiddelen zijn er om op te rekken?[bewerken]

Tapers/expanders/insertion pins

Voor het gemak noemen we al deze voorwerpen tapers. Tapers zijn taps toelopende voorwerpen die geleidelijk door de piercing worden geduwd met behulp van flink wat glijmiddel. Tapers zijn gemaakt van o.a. chirurgisch staal, acryl, glas en been. Er zijn ook spiraalvormige tapers verkrijgbaar, die in de meeste gevallen ook als sieraad gedragen kunnen worden. Hoewel ze van origine niet bedoeld zijn om mee op te rekken, kan dit soms prima als de stretch wat ouder is en het huidige sieraad al wat losser zit. Bij te snel oprekken is het mogelijk dat het weefsel scheurt of dat er een blow-out ontstaat; dit betekent dat zich littekenweefsel vormt binnen de oorlel.

PTFE tape

PTFE tape wordt gebruikt voor de zgn. tape-wrap methode, waarbij elke paar dagen een dun laagje Teflon (a.k.a. PTFE) tape over de plug of tunnel wordt gewikkeld, en zo geleidelijk de piercing oprekt. PTFE is een stof die lichaamsvriendelijk is, en daarnaast makkelijk te krijgen bij een gewone doe-het-zelf zaak. Deze manier is vaak het vriendelijkst als de stretches al wat groter zijn; de omwikkelde plug is dan makkelijker in te brengen en ook makkelijker te verwijderen. PTFE tape kan soms na verloop van tijd minder glad worden, waardoor het verwijderen van een plug lastig – en bij te veel druk pijnlijk – kan zijn. Om schade aan de huid te voorkomen, wordt aanbevolen om onder een hete douche te stappen, veel glijmiddel of een vette zalf te gebruiken, en de plug heel voorzichtig uit het oor te verwijderen.

Gewicht

Oprekken met behulp van gewichten lijkt ideaal, maar vraagt toch wel enige aandacht. Het is onverstandig om een groot gewicht aan de piercing te hangen om zo snel mogelijk op een grotere maat te komen. Een betere optie is: eerst een tijdje zwaardere sieraden te dragen. Het gewicht van de sieraden zal met de tijd de piercing geleidelijk oprekken (iets wat bijvoorbeeld ook voorkomt bij mensen die al lange tijd oorbellen dragen) waardoor het rekken naar de volgende maat soepeler kan verlopen. Rekken met behulp van gewicht kan risico’s met zich meebrengen. Het weefsel kan ongelijk opgerekt worden, wat ervoor zorgt dat de onderkant van de piercing uiteindelijk dunner wordt. Daarnaast kan het gewicht zorgen voor een ongelijkmatige doorbloeding (vooral bij grotere maten) waardoor de onderkant van bijvoorbeeld een oorlel kouder en donkerder van kleur kan zijn. Gebrekkige doorbloeding doet het rekproces in ieder geval geen goed. In sommige gevallen kan het weefsel alsnog gaan scheuren.

Bekende personen met piercings[bewerken]

Vanaf de jaren 80 droegen verschillende bekende personen (met name artiesten) piercings. Dit heeft in belangrijke mate bijgedragen aan de populariteit en acceptatie van piercings.

Lijst van bekende personen met piercings:

Risico's[bewerken]

Als een piercing is gezet door een professional en de gepiercede zich netjes houdt aan de nazorginstructies, zijn de risico's van een piercing niet erg groot. Bij een professionele piercer wordt een piercing gezet in een schone omgeving, met steriel gereedschap en een steriele naald voor eenmalig gebruik. Het sieraadje dat in een nieuwe piercing wordt geplaatst is van titanium of chirurgisch staal. In deze omgeving is de kans op het oplopen van een virale of bacteriële infectie minimaal.

Een nieuwe piercing kan tijdens het genezingsproces gaan ontsteken of in het slechtste geval afstoten. Het is heel belangrijk dat men zich nauwkeurig houdt aan de nazorginstructies om problemen te voorkomen. Dit betekent twee keer per dag voorzichtig schoonmaken met milde antibacteriële zeep of weken in een zeezoutoplossing. Daarbuiten moet men de piercing niet meer aanraken dan absoluut noodzakelijk en zeker niet met ongewassen handen. Een verse piercing is een open wond en moet als zodanig behandeld worden. Als de piercing gaat ontsteken, mag men het sieraad onder geen voorwaarde zelf uitnemen – men dient contact op te nemen met de huisarts om advies te vragen. In dit geval mogen piercers officieel van de GGD geen advies geven omdat zij niet medisch geschoold zijn. Indien nodig kan een kleiner sieraad worden verwisseld tegen een groter of langer sieraad, opdat er meer ruimte is voor een zwelling.

Piercings in de mond kunnen tanden en tandvlees beschadigen. Als ze echter goed worden geplaatst en er niet met de piercing wordt "gespeeld" is dat risico minimaal. Oppervlaktepiercings en piercings op beweeglijke plekken zoals de navel groeien makkelijker uit en genezen langzaam. Afstoting van een piercing kan littekens veroorzaken.

Het laten schieten van een piercing of oorbel brengt aanzienlijk meer risico's met zich mee. Toch is het in sommige gevallen toegestaan zoals in de neusvleugel en het dunne kraakbeen onder de kraakbeenrand van het oor. Dikke delen van het kraakbeen, zoals de tragus of de krul boven in het oor, mogen onder geen beding geschoten worden, dit kan risico's en complicaties opbrengen door versplinterend kraakbeen. De GGD heeft hier specifieke richtlijnen voor en keurt sinds 2007 ook iedereen die piercet met een instrument (schietpistool). De schietinstrumenten van tegenwoordig zijn beduidend anders dan vroeger. Zo deed men vroeger ongesteriliseerde sieraden in het instrument en kwam het instrument in contact met de huid. Tegenwoordig zitten de schietknopjes in steriele cartridges en komt het instrument zo niet meer makkelijk in aanraking met de huid.

Geneestijd[bewerken]

De geneestijd is per piercing zeer uiteenlopend. In de onderstaande tabel word hiervan overzicht gegeven van de geneestijd van de populairste piercings.

Naam piercing Locatie geneestijd
Neusvleugelpiercing neus 10-12 weken
Labret labrum 3-6 weken
monroe-piercing bovenlip 6-12 weken
Christinapiercing bovenaan de buitenste schaamlippen 3-4 maanden
navelpiercing Navel 6-9 maanden
Wenkbrauwpiercing wenkbrauw 6-8 weken
tongpiercing tong 2-6 weken
Prins Albertpiercing urinebuis 2-4 weken


Schoonmaken en verzorgen[bewerken]

Er zijn verschillende manieren om een piercing schoon te maken. Bij het schoonmaken van een verse piercing moet men altijd in acht nemen dat een piercing geen normaal wondje is. Voor een goede genezing moet er in de piercing zelf een kunstmatig "tunneltje" of een fistula gemaakt worden en dat kan in bepaalde gevallen maanden duren. Tijdens de genezing is het belangrijk de piercing niet onnodig te irriteren en zo veel mogelijk met rust te laten.

Niet doen

  • Jodium. Dit levert irritaties op
  • Sterilon, alcohol, chloorhexidine. Deze producten zijn veel te agressief voor een piercing en zullen het genezingsproces eerder afremmen dan helpen
  • Draaien of ermee spelen. De piercing draaien is alleen nodig tijdens het schoonmaken. Verder is het verstandig om gewoon van de piercing af te blijven. Het is het beste om de piercing alleen aan te raken met schoon gewassen handen.

Wel doen

  • Voorzichtig wassen met een milde anti-bacteriële zeep.
  • Weken in een zeezoutoplossing. Hiervoor is een halve theelepel zeezout op een mok gekookt heet water nodig. Laat de oplossing een beetje afkoelen en week de piercing maximaal tien minuten in het warme water. Voor moeilijke plekken zoals de bovenkant van het oor kan een compresje gemaakt worden. Drenk een steriel gaasje in de oplossing en leg deze op de piercing. In plaats van deze zoutoplossing kan ook een fysiologische zoutoplossing worden gebruikt, te krijgen bij de apotheek.
  • tea-tree olie. Dit is een etherische olie met anti-bacteriële eigenschappen. Er kunnen een paar druppels toegevoegd worden aan een zeezoutoplossing of het kan puur met een wattestaafje worden aangebracht op de piercing.
  • Er bestaan producten die speciaal gemaakt zijn voor de nazorg van piercings.

Niet elke nazorgmethode is geschikt voor elke piercing en deze lijst is niet volledig. De drager kan zich het best door een piercer laten adviseren over de beste nazorg voor de desbetreffende piercing.

Galerij[bewerken]