Édouard Lalo
Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Édouard Victoire Antoine Lalo (Rijsel, 27 januari 1823 - Parijs, 22 april 1892) was een Frans violist en componist. Hij studeerde viool aan het conservatorium in Parijs. Zijn eerste bekendheid kreeg hij als lid van een strijkkwartet. Op latere leeftijd kreeg hij bekendheid als componist, vooral door zijn orkestrale composities. Lalo schreef daarnaast opera's en kamermuziek.
Van zijn werk zijn vooral de "Symphonie Espagnole" opus 21 (een vijfdelig vioolconcert) en het celloconcert bekend. Zijn overige werk wordt niet vaak meer uitgevoerd. Niet onvermeld mag zijn opera Le roi d'Ys blijven, waarvan de ouverture al vanaf 1876 werd gespeeld, maar die voor het eerst volledig werd uitgevoerd in 1886. Lalo heeft daarnaast nog een paar opera's gecomponeerd waarvan La jacquerie onvoltooid is gebleven. Fiesque werd voor het eerst in 2007 scènisch opgevoerd te Mannheim.
[bewerk] Lijst van composities
- Theaterwerken
- Fiesque (opera in 3 aktes), 1866-7;
- Namouna (ballet), 1881-2;
- Le roi d’Ys (opera in 3 aktes), 1875-88;
- Néron (pantomime), 1891;
- La jacquerie (opera in 4 aktes), 1891-2
- Orkestwerken
- 2 Aubades, voor klein orkest, 1872;
- Divertissement, 1872;
- Vioolconcert, op.20, 1873;
- Symphonie Espagnole, voor viool en orkest, 1874;
- Allegro appassionato, voor cello en orkest, op.27, 1875;
- Celloconcert, 1877;
- Fantaisie norvégienne, voor viool en orkest, 1878;
- Rapsodie norvégienne, 1879;
- Romance-sérénade, voor viool en orkest, 1879;
- Guitarre, voor viool en orkest, op.28;
- Concerto Russe, voor viool en orkest, op.29, 1879;
- Fantaisie ballet, voor viool en orkest, 1885;
- Andantino, voor viool en orkest, 1886;
- Symfonie, 1886;
- Sérénade, voor strijkers, 1888;
- Pianoconcert, 1888-9
