Émile Bernard
Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Émile Bernard (Rijsel, 28 april 1868 - Parijs, 16 april 1941) is een Franse symbolistische kunstschilder.
Émiles vader was een textielindustrieel, de familie gaat naar Parijs als Émile 10 jaar oud is. In 1884 volgde hij een opleiding aan de École des Beaux-Arts in Parijs en raakte bevriend met Louis Anquetin en Henri de Toulouse-Lautrec. Vanwege insubordinatie moet hij in 1886 de École des Beaux-Arts verlaten. Vervolgens trekt hij door Normandië en Bretagne. In Pont-Aven ontmoette hij Paul Gauguin.
In de winter van 1886-1887 ontmoette hij Van Gogh en gaat pointillistisch schilderen. Zowel in het werk van Van Gogh als Bernard is de invloed van de Japanse prentkunst (Ukiyo-e) duidelijk zichtbaar.
Inhoud |
[bewerk] Schilderstijl
De werken van Emile Bernard behoren tot het symbolisme. Later verlaat hij het pointillisme en gaat evenals Gauguin in de zogenaamde cloisonnisme-stijl schilderen. Bij deze stijl worden grote kleurvlakken omrand door donkere contourlijnen, het bereikte effect lijkt op cloisonné.
[bewerk] Musea
De schilderijen van Emile Bernard zijn in diverse musea, onder andere in het:
[bewerk] Schilderijen
- De Annunciatie
- Bernards grootmoeder, 1887
- Zelfportret met portret van Gauguin, 1888
