Émile Combes

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Ga naar: navigatie, zoeken
Combes.jpg

Justin-Louis-Émile Combes (Roquecourbe (Tarn), 6 september 1835Pons, 25 mei 1921) was een Frans minister en premier.

Combes volgde het seminarie maar ontwikkelde zich later als een fervent antiklerikaal en antireligieus staatsman. In 1885 werd hij verkozen tot senator en werd in 1895 minister van onderwijs. Ten tijde van het kabinet-Waldeck-Rousseau bereidde hij een wet op de vereniging voor, die voornamelijk ten doel had het aantal en de activiteit van de religieuze congregaties tot het uiterste te beperken en het katholiek onderwijs te fnuiken. Nadat hij in 1902 zelf een kabinet had gevormd, legde Combes de wet op de verenigingen met een aan het fanatisme grenzende ijver ten uitvoer. Een nieuwe wet van 4 juli 1904 kwam ten slotte neer op een vrijwel algehele opheffing van het kerkelijk onderwijs. De Franse bevolking kwam hiertegen in opstand. Een conflict met paus Pius X, die in augustus 1903 was verkozen, leidde tot de opheffing van het Franse gezantschap bij de H. Stoel. Een wet op de volledige scheiding van Kerk en staat werd voorbereid en na Combes' aftreden uitgevaardigd. Het ministerie-Combes besteedde voorts aandacht aan de sociale wetgeving en kwam in 1905 ten val door het schandaal van de fiches, waarbij de kerkgang van katholieke officieren werd bijgehouden om hen van promotie uit te sluiten. Tijdens de Eerste Wereldoorlog was Combes nog minister zonder portefeuille in een kabinet-Briand (1915-1916).

Voorganger:
René Waldeck-Rousseau
Premier van Frankrijk
Kabinet-Combes
1902-1905
Opvolger:
Maurice Rouvier