Érik Orsenna
Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Érik Orsenna is een Frans auteur (°Parijs, 22 maart 1947 als Érik Arnoult). Sinds 1998 is hij lid van de Académie française.
Orsenna combineert zijn economische opleiding met literaire belangstelling. Hij is nu eens raadgever voor ontwikkelingshulp (1981-1983), dan voor cultuur (1983-1986) om - na vier jaar Conseil d'Etat (1986-1990)- bij het Ministerie van Buitenlandse Zaken onder Roland Dumas zijn visie op de relaties met Afrika en de Maghreb-landen te ventileren.
Hij debuteerde met Loyola's blues in 1974 en kreeg voor zijn tweede roman La Vie comme à Lausanne de prix Roger-Nimier (1977). Internationale belangstelling kwam er dankzij L'Exposition coloniale dat de prix Goncourt in de wacht sleepte (1988). Verwantschap met Raymond Queneau en Georges Perec is niet te loochenen maar hij hanteert toch dat heel eigen accent. Daarbij valt enerzijds zijn hang naar structuur, anderzijds zijn ironie op.
In Longtemps (1998) - een ode aan het overspel -knoopt hij daar terug bij aan maar maakt hij geenszins een remake van L'Exposition coloniale.
Zes boekwerken zijn er sindsdien veschenen.
