Étienne Bonnot de Condillac

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Ga naar: navigatie, zoeken
Étienne Bonnot de Condillac

Étienne Bonnot de Condillac (Grenoble, 30 september 1715 - Lailly-en-Val, 3 augustus 1780) was een Frans rooms-katholiek geestelijke die vooral als filosoof en econoom bekend is geworden. Hij was de hoofdfiguren uit het sensualisme. Condillac hield zich ook bezig met kennisleer, psychologie, logica, en linguïstiek.

Biografie[bewerken]

Condillac werd al vroeg in de geestelijke stand opgenomen. In zijn vroegste werk keerde hij zich tegen Descartes, Malebranche, Spinoza en Leibniz. Condillac populariseerde het werk van John Locke in Frankrijk.

Als "Encyclopédist" verkeerde Condillac in de kring van Jean-Jacques Rousseau, ooit huisleraar van zijn neven in Lyon, Diderot, Marmontel, Alembert, Helvétius, D'Holbach, Turgot, Buffon, Condorcet en in mindere mate ook Voltaire.

In 1757 werd hij de opvoeder van een Ferdinand van Parma, voor wie hij lesstof schreef, bestaande uit dertien delen, uitgegeven in 1775. In 1768 kwam hij terug uit Italië en werd lid van de Académie française.

De laatste twaalf jaar van zijn leven bracht hij op zijn buitenplaats bij Beaugency door.