Éva Gauthier

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Ga naar: navigatie, zoeken
Éva Gauthier met Javaans hoofddeksel

Éva Gauthier (Ottawa, 20 september 1885 - 20 december 1958) was een Canadees mezzosopraan en zanglerares.

Gauthier genoot haar muzikale opleiding in Europa in Parijs en Milaan. Ze trad sinds 1909 in diverse opera's op in Italië. Nadat ze in 1910 op het laatste moment vervangen werd voor een optreden in Convent Garden in Londen, reisde ze naar Nederlands-Indië waar ze in juni 1911 met François Menno Knoote, die ze uit Milaan kende, trouwde. Op Java raakte Gauthier in de ban van de oosterse muziek en samen met Paul Seelig leerde ze het Javaanse lied waarmee ze later furore maakte. In 1915 keerde ze terug naar Noord-Amerika en haar huwelijk met Knoote werd in 1918 officieel ontbonden.

Gauthier trad vooral op in Aeolian Hall in New York met werk van Maurice Ravel, Igor Stravinsky en Charles Griffes. In 1920 ging ze naar Parijs waar ze bevriend raakte met Ravel, Erik Satie en Les Six waardoor ze ook veel meer optredens kreeg. Met voornamelijk Frans werk toerde ze in de Verenigde Staten en combineerde dit langzaamaan ook met werk van Amerikaanse componisten. Ook waagde ze zich kortstondig aan jazzmuziek. Eind jaren '20 stopte ze met optreden al zou ze tot 1937 nog af en toe optreden. Ze richtte zich vooral op het lesgeven en opende ook een muziekstudio in New York.