1,2-dichloorethaan

1,2-dichloorethaan
Structuurformule en molecuulmodel
Structuurformule van 1,2-dichloorethaan
Molecuulmodel van 1,2-dichloorethaan
Algemeen
Molecuulformule      (uitleg)	C2H4Cl2
IUPAC-naam	1,2-dichloorethaan
Andere namen	ethyleenchloride, 1,2-ethyleendichloride, ethaandichloride, Freon 150
Molmassa	98,96 g/mol
SMILES	ClCCCl
CAS-nummer	107-06-2
Beschrijving	Kleurloze stroperige vloeistof met kenmerkende geur
Waarschuwingen en veiligheidsmaatregelen
Gevaar
H-zinnen	H225-H302-H315-H319-H335-H350
EUH-zinnen	geen
P-zinnen	P201-P210-P261-P305+P351+P338-P308+P313
EG-Index-nummer	602-012-00-7
VN-nummer	1184
Fysische eigenschappen
Aggregatietoestand	vloeibaar
Kleur	kleurloos
Dichtheid	1,253 g/cm³
Smeltpunt	-35 °C
Kookpunt	83,5 °C
Vlampunt	13 °C
Zelfontbrandings- temperatuur	413 °C
Dampdruk	8700 Pa
Oplosbaarheid in water	8,7 g/L
Viscositeit	0,84 Pa·s
Waar mogelijk zijn SI-eenheden gebruikt. Tenzij anders vermeld zijn standaardomstandigheden gebruikt (298,15 K of 25 °C, 1 bar)
Portaal    Scheikunde

1,2-dichloorethaan is een organische verbinding met als brutoformule C₂H₄Cl₂. Het is een kleurloze stroperige vloeistof met een kenmerkende geur, die bij blootstelling aan lucht, licht en vocht donkerkleurig wordt. De stof wordt gebruikt in de bereiding van vinylchloridemonomeren en als apolair oplosmiddel (ontvetter en verfverwijderaar).

Synthese

1,2-dichloorethaan wordt gesynthetiseerd uit een reactie van etheen en dichloor, met ijzer(III)chloride als katalysator:

$\mathrm{C_2H_4\ +\ Cl_2\longrightarrow\ C_2H_4Cl_2}$

Toxicologie en veiligheid

De stof ontleedt bij verhitting en bij verbranding met vorming van giftige en corrosieve dampen, onder andere waterstofchloride en fosgeen. 1,2-dichloorethaan reageert hevig met aluminium, alkalimetalen, ammoniak, basen en sterke oxidatiemiddelen. De verbinding tast kunststof en, in aanwezigheid van water, vele metalen aan.

Externe links

•  International Chemical Safety Card van 1,2-dichloorethaan