1000 bornes

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Ga naar: navigatie, zoeken

1000 bornes is een gezelschapsspel, met kaartjes die verwijzen naar een autorace. Het spel werd in 1954 ontwikkeld door Edmond Dujardin, een uitgever van materiaal voor autorijscholen. De illustraties zijn van Joseph Le Callennec. De naam zou verwijzen naar de mythische Route Nationale 7 in Frankrijk, die ongeveer 1000 km lang is (exact 995 km).

Het spel is tegenwoordig eigendom van TF1 Games. Het is een van de meest verkochte gezelschapsspellen ter wereld.

In Nederland bestaat er een variant van het spel, "Stap op". Het thema in dit spel zijn geen autoraces maar fietsraces, en de uitdagingen zijn anders, maar het spelprincipe blijft hetzelfde.

Beschrijving[bewerken]

De opstelling van de kaarten

Het spel bevat 106 kaarten. De spelers moeten mijlpalen (kilometers) opsparen. Het spel eindigt pas als één van de spelers exact 1000 kilometer heeft gespaard. Als er 2 of 3 spelers zijn, moeten er slechts 700 kilometer gespaard worden maar als een speler "Verlengingen" uitroept, moet hij proberen 1000 kilometer te bereiken. De "verlengingen" brengen 200 bonuspunten op.

Het spel bevat de volgende kaarten:

  • Etappekaarten
  • Pechkaarten en wegsignalisatie (snelheidsbeperking, verkeerslicht) die je tegenstanders afremmen of tegenhouden
  • Reparatie en groen licht, de verdedigingskaarten tegen de aanvallen van je tegenstanders
  • Troefkaarten

De speler kan dus obstakels leggen voor zijn tegenstanders, maar loopt het risico dat deze troefkaarten in handen heeft waarmee hij zich tegen aanvallen kan beschermen of luizenstreken (coups fourrés) kan uithalen. Een luizenstreek levert de speler 300 extra punten op. De kans op verdedigingskaarten of troefkaarten (en dus luizenstreken) wordt groter naarmate het spel verder gaat en er meer kaarten van de stapel worden gehaald.

Inhoud van de speldoos[bewerken]

Aanvalskaarten
(Attaques)
Verdedigingskaarten
(Parades)
Troeven
(Bottes)
Afstanden
(Étapes)
3x Ongeval
(accident)
6x Reparatie
(réparations)
1x Eerste klas chauffeur (as du volant)
maakt geen ongelukken
10x 25 km
(afbeelding: slak)
3x Lege tank
(panne d'essence)
6x Benzine
(essence)
1x Tankwagen (citerne)
heeft onbeperkte hoeveelheid benzine
10x 50 km
(afbeelding: eend)
3x Lekke band
(crevé)
6x Reservewiel
(roue de secours)
1x Onspringbare band (increvable)
krijgt geen lekke banden
10x 75 km
(afbeelding: vlinder)
4x Snelheidsbeperking
(limite de vitesse)
6x Einde snelheidsbeperking
(fin de limite de vitesse)
1x Voorrangswagen (prioritaire)
mag door rood licht en snelheidsbeperking
12x 100 km
(afbeelding: haas)
5x Stop
(feu rouge)
14x Start
(feu vert)
4x 200 km
(afbeelding: zwaluw)

Spelverloop[bewerken]

De kaarten worden geschud en elke speler krijgt zes kaarten. De rest is de stok.

Een speler die aan de beurt is pakt een kaart van de stok en legt een kaart weg. Hij kan een gunstige kaart voor zichzelf neerleggen of een aanvalskaart bij een tegenstander. Kan hij geen van beide, dan gooit hij een kaart open in het midden van de tafel.

Hij kan een groen licht bij zichzelf neerleggen. Pas daarna mag hij etappekaarten neerleggen.

Hij kan een aanvalskaart (bijvoorbeeld een lekke band) neerleggen op het groene licht van een tegenstander. Die tegenstander mag dan geen etappekaarten meer neerleggen, hij moet eerst de aanvalskaart bedekken met de bijbehorende verdedigingskaart (i.c. reservewiel) en vervolgens met een groen licht. (Na de aanvalskaart rood licht komt alleen een groen licht.)

De kaarten voor snelheidsbeperking vormen een aparte stapel. Een speler die een snelheidsbeperking heeft, mag alleen de etappes 25 en 50 km neerleggen.

Een speler die de voorrangswagen voor zich heeft liggen, kan geen snelheidsbeperking krijgen en is bovendien vrijgesteld van het neerleggen van een groen licht. Bijvoorbeeld, hij mag direct weer rijden als hij lekke band heeft bedekt met een reservewiel.

De speler die het eerst duizend kilometer heeft afgelegd, wint het spel. Een speler die een grotere afstand aflegt, kan niet meer winnen.

Is de stok leeg, dan wordt het spel voortgezet tot de spelers geen kaarten meer hebben. Een speler die tijdens deze periode wint, krijgt extra punten.

Luizenstreek[bewerken]

De luizenstreek geldt als het interessantste kenmerk van het spel. In Frankrijk heeft het spel zelfs als ondertitel: le jeu du coup-fourré.

Trekt een speler een troefkaart, dan mag hij die op elk moment op tafel leggen. Hij speelt daarna nóg een beurt. De tegenstanders mogen hem vanaf dat moment niet meer de bijbehorende aanvalskaart geven.

Een speler mag de troefkaart echter ook in zijn hand houden. Krijgt hij nu een aanvalskaart, dan legt hij de troefkaart direct op tafel, zelfs als hij nog niet aan de beurt is. Dit is de luizenstreek. Hij krijgt hiervoor 300 punten extra. De aanvalskaart wordt weggegooid, de speler krijgt een extra beurt en het spel gaat verder met de speler links van hem.

Opmerkingen[bewerken]

Er bestaan op dit moment twee versies van het spel in het Nederlands: het bordspel en de reisversie.

In juni 2011 komt ter gelegenheid van de nieuwe Disneyfilm Cars II ook een versie Cars II uit. Er bestaan ook in het Frans verschillende versies, ook daar werd Cars II aangekondigd, alsook een versie ter gelegenheid van de film Tintin.