1e Legerkorps (Nederland)
Het 1e Legerkorps van Nederland was een legerkorps dat ontstond na de Tweede Wereldoorlog en na de val van het IJzeren Gordijn is opgeheven.
Na de Tweede Wereldoorlog tot medio jaren negentig van de vorige eeuw kende de Koninklijke Landmacht één legerkorps (1e Legerkorps) van drie divisies (1e, 4e en 5e) en legerkorpstroepen.
De drie divisies, waarvan de 1e en 4e paraat waren, bestonden elk uit:
- één pantserbrigade (genummerd 13, 41, en 51), bestaande uit:
- 2 tankbataljons
- 1 pantserinfanteriebataljon
- 1 gemechaniseerd artilleriebataljon
- 1 pantsergeniecompagnie
- logistieke troepen
- twee pantserinfanteriebrigades (genummerd 11, 12, 42, 43, 52 en 53), bestaande uit:
- 1 tankbataljon
- 2 pantserinfanteriebataljons
- 1 gemechaniseerd artilleriebataljon
- 1 pantsergeniecompagnie
- logistieke troepen
Na de val van het IJzeren Gordijn is het legerkorps opgeheven. Sindsdien wordt samen met Duitsland het Eerste Duits-Nederlandse Legerkorps georganiseerd, dat als staf-element dienst kan doen om grote operaties te leiden. Zo heeft de staf van 1 NL/GE Corps de operatie in Afghanistan enige tijd geleid.
De oorlogssterkte van dit legerkorps bedroeg ruim 80.000 man. In vredestijd bestond het legerkorps uit ruim 35.000 veelal dienstplichtige soldaten.
