20,000 Leagues Under the Sea (1985)

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Ga naar: navigatie, zoeken
20,000 Leagues Under the Sea
Producent Tim Brooke-Hunt
Scenario Jules Verne (boek)
Stephen MacLean
Hoofdrollen Tom Burlinson
Colin Borgonon
Liz Horne
Muziek John Stuart
Montage Peter Jennings
Première 1985
Genre Animatie, sciencefiction
Speelduur 50 minuten
Taal Engels
Land [[Vlag van Australië Australië (land)|Vlag van Australië Australië]]
(en) IMDb-profiel
Portaal  Portaalicoon   Film

20,000 Leagues Under the Sea is een Australische animatiefilm uit 1985, gebaseerd op het gelijknamige boek van Jules Verne. Tim Brooke-Hunt produceerde haar, John Stuart componeerde de filmmuziek. Het copyright op de film is anno 2008 in handen van Pulse Distribution and Entertainment.

Verhaal[bewerken]

Leeswaarschuwing: Onderstaande tekst bevat details over de inhoud en/of de afloop van het verhaal.

In het jaar 1886 maakt een mysterieus zeemonster de oceanen onveilig. Al vele schepen zijn tot zinken gebracht. Experts van over de hele wereld proberen te achterhalen wat voor monster het is. Een van hen is de mariene bioloog Pierre Aronnax. Hij, zijn assistant Conseil en de harpoenist Ned Land gaan mee met het schip Abraham Lincoln om het monster op te sporen.

De Abraham Lincoln wordt door het monster tot zinken gebracht en de drie mannen slaan tijdens de aanval overboord. Ze komen terecht op het monster, dat een door mensen gemaakte duikboot blijkt te zijn. In de duikboot, de Nautilus, ontmoeten ze kapitein Nemo en zijn bemanning. Daar Nemo het geheim van zijn schip ten koste van alles wil bewaren, kan verbiedt hij de drie mannen te gaan.

Lange tijd varen de professor, Ned en Conseil met Nemo en zijn bemanning mee. De professor en Conseil zijn onder de indruk van alles wat ze tegenkomen, maar Ned wil alleen maar ontsnappen. De professor ontdekt dat Nemo een grote haat koestert tegen de mensheid daar hij zijn kinderen en vrouw verloor tijdens een oorlog. Als wraak vernietigt hij nu zo veel mogelijk schepen. Aan de andere kant toont Nemo groot respect voor zijn bemanning en het zeeleven. Indien een van zijn bemanningsleden sterft, krijgt deze een begrafenis in het legendarische Atlantis.

De professor, Ned en Conseil ontdekken Nemo’s plan om de wateren van Noorwegen te bezoeken, waar hij het schip dat verantwoordelijk was voor het verlies van zijn geliefden wil vernietigen. De drie proberen tevergeefs Nemo tot rede te brengen. Daar ze niet deel willen nemen aan deze brute wraakactie, wagen de drie een ontsnapping in een roeiboot. Ze spoelen aan op een onbewoond eiland en zien hoe de Nautilus het schip aanvalt. Daarna wordt er niets meer van de Nautilus vernomen en het blijft de vraag of ze wellicht zelf ook ten onder is gegaan.

Rolverdeling[bewerken]

Externe links[bewerken]