2001 (album)
Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
| 2001 | ||||
|---|---|---|---|---|
| Album van Dr. Dre | ||||
| Opnamedatum | t/m 1999 | |||
| Releasedatum | 16 november 1999 | |||
| Genre | Westcoast hiphop, G-Funk | |||
| Duur | 1:08:12 | |||
| Label(s) | Aftermath | |||
| Producent(en) | Dr. Dre | |||
|
|
||||
|
||||
|
|
||||
The Chronic 2001 (officieel 2001 geheten) is een 6x platina hiphopalbum van Dr. Dre uit 1999. Hoewel Dr. Dre al sinds 1982 muziek maakt is dit pas zijn tweede soloalbum. De oorspronkelijke naam zou The Chronic 1999 worden, naar zijn eerste soloalbum The Chronic en het jaar waarin het album uitkwam. Dat album kwam uit ter gelegenheid van Dr. Dre's tienjarig jubileum dat hij in de hiphop zat. Suge Knight, eigenaar van het platenlabel Death Row Records waar Dre tot 1996 bij zat, was nog steeds boos over zijn vertrek bij Death Row. Suge Knight bracht een cd uit genaamd The Chronic 2000, met het idee dat hij een stap verder lag dan Dre. Dre ging er weer overheen met The Chronic 2001. Suge Knight boycotte de naam, omdat de rechten op de naam The Chronic nog bij Death Row zouden liggen. Vervolgens werd de officiële naam gewoon 2001, maar wie goed naar de albumcover kijkt ziet een wietplantje voor 2001. Chronic is een hoge kwaliteit wiet, en het idee van de naam was ook dat luisteren naar Dre's beats hetzelfde effect zou hebben als het roken van Chronic. Wie het wietplantje voorleest als The Chronic staat er nog steeds The Chronic 2001 op de albumcover.
Inhoud |
[bewerk] Muziek
[bewerk] G-Funk
Dr. Dre ontwikkelde voor zijn eerste soloalbum een compleet nieuwe hiphopstijl: G-Funk. G-Funk is de funkmuziek van James Brown omgevormd tot hiphopbeat. G-Funk domineerde na 1992 de Westcoast hiphop voor jaren. Met de dood van 2Pac, het nog niet van start gekomen zijn van Dr. Dre's nieuwe label Aftermath Entertainment, en het ineenstorten van Death Row Records, viel de Westcoast hiphop een aantal jaren terug en won de Eastcoast hiphop terrein, onder andere doordat Eastcoast ging samenwerken met R&B-artiesten en de muziekstijlen te combineren. Met The Chronic 2001 laat Dr. Dre zien dat de G-Funk stijl nog geen verleden tijd is en nog steeds modern. Hoewel de G-Funk op dit album een iets moderner tintje heeft is het toch een klassieker.
[bewerk] Beats
De G-Funk beats van Dr. Dre, de man die algemeen erkend wordt als 's werelds beste hiphopproducer, zijn allemaal goed voor hits. Dr. Dre, een perfectionist, doet vaak lang over het maken van beat omdat hij wil dat elke seconde goed is. Krijg je bij een andere artiest één of twee nummers met een Dre-beat, krijg je hier een heel album vol met Drebeats. Hoewel er uiteindelijk vier singles zijn uitgebracht, was het voor de luisteraar bij het kopen in 1999 nog niet duidelijk welke nummers op single zou worden uitgebracht, ze hadden allemaal de zelfde Dre-kwaliteit van beats. Het enige nummer zonder Dre-beat is The Message, een nummer voor Dr. Dre's jongere broer, die werd doodgeschoten in een [[bende {misdaad)|bendeoorlog]].
[bewerk] The Next Episode
Een opvallend nummer is The Next Episode, welke in 2000 op single werd uitgebracht. The Next Episode was namelijk al een bonusnummer bij Snoop Dogg's debuutalbum Doggystyle uit 1993. Het nummer werd al binnen een week van de bonusdisc verwijderd. In 1999 stond het opeens op The Chronic 2001. Het werd uiteindelijk een grote hit. Dit wordt als bewijs gezien dat Dre-nummers tijdloos zijn.
[bewerk] Gastartiesten
Omdat Dr. Dre in de eerste plaats producer is, en daarna pas rapper heeft hij veel belangen en zijn er veel gastartiesten op het album te vinden. Er is maar één nummer zonder gastartiesten, en waar alleen Dr. Dre rapt: The Watcher. Het nadeel is dat je Dr. Dre minder hoort rappen, het voordeel dat je ook andere artiesten raps van krijgt. Bekende gastartiesten zijn o.a. Snoop Dogg, Eminem, Xzibit, Mary J. Blige en Nate Dogg.
[bewerk] Tracklist
| # | Titel | Tijd | Gasten | Samples |
|---|---|---|---|---|
| 1 | "Lolo (Intro)" | 0:40 | Xzibit, Tray Deee | |
| 2 | "The Watcher" | 3:28 | Eminem, Knoc-turn'al | |
| 3 | "Fuck You" | 3:25 | Devin the Dude, Snoop Dogg | |
| 4 | "Still D.R.E." | 4:28 | Snoop Dogg | "Maybe Tomorrow" van Grant Green |
| 5 | "Big Ego's" | 4:01 | Hittman | "Theme from the Persuaders" van John Barry |
| 6 | "Xxplosive" | 3:35 | Hittman, Kurupt, Nate Dogg, Six-Two | "Bumby's Lament" van Soul Mann & The Brothers |
| 7 | "What's the Difference" | 4:04 | Xzibit, Eminem, Phish | "Parce Que Tu Crois" van Charles Aznavour |
| 8 | "Bar One" | 0:51 | Traci Nelson, Ms. Roq, Eddie Griffin | "Poundin'" van Cannonball Adderley |
| 9 | "Light Speed" | 2:41 | Hittman | "I'm Still #1" van Boogie Down Productions "Space Party" van Richard Holmes |
| 10 | "Forgot About Dre" | 3:42 | Eminem | |
| 11 | "The Next Episode" | 2:42 | Snoop Dogg, Kurupt, Nate Dogg | "The Edge" van David McCallum en David Axelrod |
| 12 | "Let's Get High" | 2:27 | Hittman, Kurupt, Ms. Roq | "Backstrokin" van Fatback Band |
| 13 | "Bitch Niggaz" | 4:14 | Snoop Dogg, Hittman, Six-Two | "Top Billin'" van Audio Two |
| 14 | "The Car Bomb" | 1:01 | Mel-Man, Charis Henry | |
| 15 | "Murder Ink" | 2:28 | Hittman, Ms. Roq | "Halloween Theme" van John Carpenter |
| 16 | "Ed-ucation" | 1:32 | Eddie Griffin | "Diamonds are Forever" |
| 17 | "Some L.A. Niggaz" | 4:25 | MC Ren, Time Bomb, Hittman, Defari, Xzibit, King T, Knoc-turn'al, Kokane | |
| 18 | "Pause 4 Porno" | 1:33 | Jake Steed | |
| 19 | "Housewife" | 4:03 | Hittman, Kurupt | "Rapper's Delight" van The Sugarhill Gang |
| 20 | "Ackrite" | 3:40 | Hittman | |
| 21 | "Bang Bang" | 3:42 | Hittman, Knoc-turn'al, Eminem | |
| 22 | "The Message" | 5:29 | Mary J. Blige, Rell |
[bewerk] Singles
- Forgot About Dre met Eminem
- Still D.R.E. met Snoop Dogg
- The Next Episode met Snoop Dogg
