2001 (album)

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Ga naar: navigatie, zoeken
2001
Album van Dr. Dre
Uitgebracht 16 november 1999
Opgenomen t/m 1999
Genre West Coast hiphop, gangsta rap, G-funk
Duur 68:01
Label(s) Aftermath
Producent(en) Dr. Dre
Chronologie
1992
The Chronic
  1999
2001
  2013
Detox
Singles van 2001
  1. Still D.R.E.
    Uitgebracht: 13 oktober 1999
  2. Forgot About Dre
    Uitgebracht: 29 januari 2000
  3. The Next Episode
    Uitgebracht: 3 juli 2000
  4. The Watcher
    Uitgebracht: 26 februari 2001
Portaal  Portaalicoon   Muziek

2001 (ook wel The Chronic 2001 geheten) is een hiphopalbum van Dr. Dre uit 1999 dat zesmaal platina behaalde. Dit is zijn tweede soloalbum. De oorspronkelijke naam zou The Chronic 1999 worden, naar zijn eerste soloalbum The Chronic en het jaar waarin het album uitkwam. Dat album kwam uit ter gelegenheid van Dr. Dre's tienjarig jubileum als hiphopartiest. Suge Knight, eigenaar van het platenlabel Death Row Records waar Dre tot 1996 aan verbonden was, was nog steeds boos over zijn vertrek bij Death Row. Suge Knight bracht een cd uit onder de titel The Chronic 2000, met het idee dat hij een stap verder lag dan Dre. Dre ging er weer overheen met The Chronic 2001. Suge Knight boycotte de titel, omdat de rechten op de titel The Chronic nog bij Death Row zouden liggen. Vervolgens werd de officiële naam gewoon 2001, maar wie goed naar de albumcover kijkt, ziet een wietplantje voor 2001. Chronic is een hoge kwaliteit wiet, en het idee van de naam was ook dat luisteren naar Dre's beats hetzelfde effect zou hebben als het roken van Chronic. Voor wie het wietplantje leest als The Chronic staat er nog steeds The Chronic 2001 op de albumcover.

Muziek[bewerken]

G-Funk[bewerken]

Dr. Dre ontwikkelde voor zijn eerste soloalbum een compleet nieuwe hiphopstijl (eerdere experimentaties waren wel al te horen op het N.W.A album Efil4zaggin) geproduceerd door Dr. Dre: G-Funk. G-Funk is de funkmuziek van Parliament, Funkadelic, James Brown en andere jaren 70 funklegenden omgevormd tot hiphopbeats met een typerend traag tempo en krijsende synthesizers zoals gezien op jaren 70 funknummers als Flash Light van Parliament waar Bernie Worrel eerst de typische G-Funk synthesizers gebruikt. G-Funk domineerde na 1992 de Westcoast hiphop voor jaren. Albums van 2Pac, Warren G, Tha Dogg Pound etc. kenden veel succes met deze nieuwe muziek. Met de dood van 2Pac, het nog niet van start gekomen zijn van Dr. Dre's nieuwe label Aftermath Entertainment, en het ineenstorten van Death Row Records, viel de Westcoast hiphop een aantal jaren terug en won de Eastcoast hiphop terrein, onder andere doordat Eastcoast ging samenwerken met R&B-artiesten en de muziekstijlen te combineren zoals gezien in de hits van Puff Daddy en zijn Bad Boy Records. Met The Chronic 2001 laat Dr. Dre zien dat de G-Funk stijl nog geen verleden tijd is en nog steeds modern. Hoewel de G-Funk op dit album een iets moderner tintje heeft is het toch een klassieker. Sommigen zijn deze moderne variant zelfs niet eens meer als G-Funk, wat wel begrijpelijk is, aangezien 2001 drastisch verschilt in sound van The Chronic en veel minder funky klinkt.

Beats[bewerken]

De G-Funk beats van Dr. Dre, de man die veelal erkend wordt als 's werelds beste hiphopproducer, zijn vaak goed voor hits. Dr. Dre, een perfectionist, doet vaak lang over het maken van beat omdat hij wil dat elke seconde goed is. Op één track na werden alle tracks geproduceerd door Dre en zijn coproducer Mel-Man. Het enige nummer zonder Dre-beat is The Message, een nummer voor Dr. Dre's jongere broer Tyree, die werd vermoord. Hoewel veelal wordt gezegd dat Dr. Dre de beat voor Still D.R.E. kocht van Scott Storch. Vier singles werden uitgebracht.

The Next Episode[bewerken]

Een opvallend nummer is The Next Episode, dat in 2000 op single werd uitgebracht. Een nummer met deze titel was namelijk al een bonusnummer bij Snoop Doggs debuutalbum Doggystyle uit 1993. Het nummer werd al binnen een week van de cd verwijderd. In 1999 stond een ander nummer met dezelfde naam op 2001. Het originele nummer wordt ook genoemd in de hit Nuthin' but a 'G' Thang van het album The Chronic uit 1992, waarin Snoop rapt: 'Just Chill To The Next Episode'.

Gastartiesten[bewerken]

Omdat Dr. Dre in de eerste plaats producer is, en daarna pas rapper heeft hij veel belangen en zijn er veel gastartiesten op het album te vinden. Er is maar één nummer zonder gastartiesten, en waar alleen Dr. Dre rapt: The Watcher. Bekende gastartiesten zijn o.a. Snoop Dogg, Eminem, Xzibit, Mary J. Blige, Kurupt, MC Ren, Devin The Dude, Nate Dogg en vele anderen. Hittman was bedoeld als de nieuwste protegé van Dre maar deze kon geen album afwerken met Dre door Dre's drang naar perfectie en verliet aftermath. Er bestaan wel bootlegs met tracks die bedoeld waren voor Hittmans debuut.

Tracklist[bewerken]

# Titel Tijd Gasten Samples
1 "Lolo (Intro)" 0:40 Xzibit, Tray Deee
2 "The Watcher" 3:28 Eminem, Knoc-turn'al
3 "Fuck You" 3:25 Devin the Dude, Snoop Dogg
4 "Still D.R.E." 4:28 Snoop Dogg "Maybe Tomorrow" van Grant Green
5 "Big Ego's" 4:01 Hittman "Theme from the Persuaders" van John Barry
6 "Xxplosive" 3:35 Hittman, Kurupt, Nate Dogg, Six-Two "Bumby's Lament" van Soul Mann & The Brothers
7 "What's the Difference" 4:04 Xzibit, Eminem, Phish "Parce Que Tu Crois" van Charles Aznavour
8 "Bar One" 0:51 Traci Nelson, Ms. Roq, Eddie Griffin "Poundin'" van Cannonball Adderley
9 "Light Speed" 2:41 Hittman "I'm Still #1" van Boogie Down Productions
"Space Party" van Richard Holmes
10 "Forgot About Dre" 3:42 Eminem
11 "The Next Episode" 2:42 Snoop Dogg, Kurupt, Nate Dogg "The Edge" van David McCallum en David Axelrod
12 "Let's Get High" 2:27 Hittman, Kurupt, Ms. Roq "Backstrokin" van Fatback Band
13 "Bitch Niggaz" 4:14 Snoop Dogg, Hittman, Six-Two "Top Billin'" van Audio Two
14 "The Car Bomb" 1:01 Mel-Man, Charis Henry
15 "Murder Ink" 2:28 Hittman, Ms. Roq "Halloween Theme" van John Carpenter
16 "Ed-ucation" 1:32 Eddie Griffin "Diamonds are Forever"
17 "Some L.A. Niggaz" 4:25 MC Ren, Time Bomb, Hittman, Defari, Xzibit, King T, Knoc-turn'al, Kokane
18 "Pause 4 Porno" 1:33 Jake Steed
19 "Housewife" 4:03 Hittman, Kurupt "Rapper's Delight" van The Sugarhill Gang
20 "Ackrite" 3:40 Hittman
21 "Bang Bang" 3:42 Hittman, Knoc-turn'al, Eminem
22 "The Message" 5:29 Mary J. Blige, Rell

Singles[bewerken]