24 Capriccio's voor viool

24 Capriccio’s voor viool solo 24 Capricci per violino solo
Componist	Niccolò Paganini
Soort compositie	capriccio
Gecomponeerd voor	viool
Opusnummer	1
Gecomponeerd in	1802-1817
Portaal    Klassieke muziek

Niccolò Paganini's 24 Capriccio's voor viool, opus 1, gepubliceerd in 1820, behoren tot zijn meest bekende werken en worden beschouwd als de "ultieme" test voor elke violist door de extreme moeilijkheidsgraad van de stukken.

Maar weinig van Paganini's werken werden gepubliceerd tijdens zijn leven. Zijn caprices zijn daarvan de belangrijkste. De 24 caprices zijn naar alle waarschijnlijkheid gebaseerd op de wonderbaarlijke cadenza-achtige caprices uit de twaalf vioolconcerten van Pietro Locatelli die het L'Arte de Violino, opus 3 vormden.

In de 24 Capriccio's komen zo ongeveer alle aspecten van de viooltechniek naar voren: legato, staccato, spiccato, tremolo, harmonie, trillers, arpeggio's, toonladders en pizzicato met de linkerhand. Dit maakt dat de caprices ook beter te omschrijven zijn als "studies" dan simpelweg een verzameling van techniekoefeningen. Opvallend is dat ondanks alle voorgeschreven technieken, de muziek vrij melodieus blijft.

Een veelvoorkomend muzikaal element is het Perpetuum Mobile; een continue snelle stroom van noten. Dit komt duidelijk naar voor in de Caprices nummer 1, 2, 3, 5, 10, 12, 16 en 22.

De Capriccio 's

• Nr. 1 in E majeur (Andante); De Arpeggio
• Nr. 2 in b mineur (Moderato)
• Nr. 3 in e mineur (Sostenuto - presto)
• Nr. 4 in c mineur (Maestoso)
• Nr. 5 in a mineur (Agitati)
• Nr. 6 in g mineur (Lento); De Triller
• Nr. 7 in a mineur (Posato)
• Nr. 8 in Es majeur (Maestoso)
• Nr. 9 in E majeur; ( Allegretto) De Jacht
• Nr. 10 in g mineur (Vivace)
• Nr. 11 in C majeur Andante - presto
• Nr. 12 in As majeur (Allegro)
• Nr. 13 in Bes majeur (Allegro); De Lach van de Duivel
• Nr. 14 in Es majeur (Moderato)
• Nr. 15 in e mineur (Posato)
• Nr. 16 in G majeur (Presto)
• Nr. 17 in Es majeur (Sostenuto - andante)
• Nr. 18 in C majeur (Correcte - allegro)
• Nr. 19 in Es majeur (Lento - Allegro assai)
• Nr. 20 in D majeur (Allegretto)
• Nr. 21 in A majeur (Amoroso - presto)
• Nr. 22 in F majeur (Marcato)
• Nr. 23 in Es majeur (Posato)
• Nr. 24 in a mineur (Thema met variaties; quasi presto)

Capriccio nr. 24 in a mineur is de laatste caprice 24 geschreven door Paganini. Het is tegelijkertijd de meest bekende. De caprice, bestaande uit een thema, 11 variaties en een finale, wordt beschouwd als het meest veeleisende stuk ooit geschreven voor de viool. Een aantal vereiste technieken is het beheersen van pizzicato met de linkerhand, het spelen van parallelle octaven, het snel verwisselen tussen vele intervallen, het extreem snel spelen van toonladders, hoge posities en het snel overgaan van snaar tot snaar.

Invloed op andere componisten

Paganini's caprices hebben een enorme invloed gehad op latere componisten:

• Robert Schumann schreef twee sets van piano-etudes gebaseerd op de caprices en schreef daarnaast pianobegeleiding voor de caprices. Deze versie geniet ook grote bekendheid.
• Franz Liszt liet zijn gehele gedachte achter het virtuoos pianospelen vormen door de caprices. Deze grote invloed komt duidelijk naar voren in zijn etudes.
• De 24e caprice vormde de basis voor Johannes Brahms' Paganinivariaties (opus 35).
• Sergei Rachmaninoff schreef zijn Rhapsodie voor piano en orkest (opus 43) naar aanleiding van de caprices.

Discografie

Er zijn tal van opnamen van dit werk (als totaal). Gramophone en Penguin klassieke gidsen raden aan:

• Uitgave Onyx: James Ehnes
• Uitgave EMI Group: Itzhak Perlman
• Uitgave Hyperion : Tanja Becker-Bender
• Uitgave DG: Salvatore Accardo

met nog verder:

• Uitgave DG: Shlomo Mintz
• Uitgave ECM Records: Thomas Zehetmair

Voorganger: ECM 2123 nog niet bekend

ECM Records ECM 2124 klassieke muziek Niccolò Paganini 24 Capriccio's voor viool solo

Opvolger: ECM 2125 nog niet bekend