24 Capriccio's voor viool

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Ga naar: navigatie, zoeken
24 Capriccio’s voor viool solo
24 Capricci per violino solo
NiccoloPaganini.jpg
Componist Niccolò Paganini
Soort compositie capriccio
Gecomponeerd voor viool
Opusnummer 1
Compositiedatum 1802-1817
Portaal  Portaalicoon   Klassieke muziek
Partituur van de Capriccio Nr. 24
Kyoko Yonemoto speelt Paganini's de 24e Capriccio voor viool. Onder anderen Johannes Brahms, Sergei Rachmaninov en Andrew Lloyd Webber gebruikten deze muziek voor variaties.

Niccolò Paganini's 24 Capriccio's voor viool, opus 1, gepubliceerd in 1820, behoren tot zijn bekendste werken en worden beschouwd als de "ultieme" test voor elke violist door de extreme moeilijkheidsgraad van de stukken.

Maar weinig van Paganini's werken werden gepubliceerd tijdens zijn leven. Zijn caprices zijn daarvan de belangrijkste. De 24 caprices zijn naar alle waarschijnlijkheid gebaseerd op de wonderbaarlijke cadenza-achtige caprices uit de twaalf vioolconcerten van Pietro Locatelli die het L'Arte de Violino, opus 3 vormden.

In de 24 Capriccio's komen zo ongeveer alle aspecten van de viooltechniek naar voren: legato, staccato, spiccato, tremolo, harmonie, trillers, arpeggio's, toonladders en pizzicato met de linkerhand. Dit maakt dat de caprices ook beter te omschrijven zijn als "studies" dan simpelweg een verzameling van techniekoefeningen. Opvallend is dat ondanks alle voorgeschreven technieken, de muziek vrij melodieus blijft.

Een veelvoorkomend muzikaal element is het Perpetuum Mobile; een continue snelle stroom van noten. Dit komt duidelijk naar voor in de Caprices nummer 1, 2, 3, 5, 10, 12, 16 en 22.

De Capriccio's[bewerken]

Capriccio nr. 24 in a mineur is de laatste caprice 24 geschreven door Paganini. Het is tegelijkertijd de meest bekende. De caprice, bestaande uit een thema, 11 variaties en een finale, wordt beschouwd als het meest veeleisende stuk ooit geschreven voor de viool. Een aantal vereiste technieken is het beheersen van pizzicato met de linkerhand, het spelen van parallelle octaven, het snel verwisselen tussen vele intervallen, het extreem snel spelen van toonladders, hoge posities en het snel overgaan van snaar tot snaar.

Invloed op andere componisten[bewerken]

Paganini's caprices hebben een enorme invloed gehad op latere componisten:

Discografie[bewerken]

Er zijn tal van opnamen van dit werk (als totaal). Gramophone en Penguin klassieke gidsen raden aan:

met nog verder:

Literatuur[bewerken]

  • Philippe Borer, The Twenty-Four Caprices of Niccolò Paganini. Their significance for the history of violin playing and the music of the Romantic era, Stiftung Zentralstelle der Studentenschaft der Universität Zürich, Zürich, 1997
Voorganger:
ECM 2123
nog niet bekend
ECM Records
ECM 2124
klassieke muziek
Niccolò Paganini
24 Capriccio's voor viool solo
Opvolger:
ECM 2125
nog niet bekend