400 meter (atletiek)

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie

Ga naar: navigatie, zoeken
400 meter (atletiek)
Wereldrecords
mannen 43,18 (outdoor)
44,57 (indoor)
Michael Johnson
Kerron Clement
vrouwen 47,60 (outdoor)
49,59 (indoor)
Marita Koch
Jarmila Kratochvílová
Europese records
mannen 44,33 (outdoor)
45,05 (indoor)
Thomas Schönlebe
Thomas Schönlebe
vrouwen 47,60 (outdoor)
49,59 (indoor)
Marita Koch
Jarmila Kratochvílová
Nederlandse records
mannen 45,68 (outdoor)
46,73 (indoor)
Arjen Visserman
Arjen Visserman
vrouwen 51,35 (outdoor)
51,82 (indoor)
Ester Goossens
Ester Goossens
Belgische records
mannen 44,88 (outdoor)
45,90 (indoor)
Kevin Borlée
Fons Brijdenbach
vrouwen 51,45 (outdoor)
53,13 (indoor)
Kim Gevaert
Regine Berg

De 400 meter sprinten is een atletiekonderdeel dat de overgang vormt tussen de sprintonderdelen en de middellange afstanden. Het vindt zijn oorsprong in het 19e eeuwse Engeland, waar op verschillende universiteiten (Harvard, Cambridge e.a.) een ronde van 440 yards werd gelopen. Dit komt overeen met 402,2 meter. Naarmate atletiek ook aan populariteit won op het Europese continent, waar men het metrieke stelsel gebruikte, werd de afstand omgevormd tot 400 m.

Inhoud

[bewerk] 400 m sprinten

De 400 m is, in tegenstelling tot kortere sprints, niet meer op topsnelheid te lopen, hoewel sommige atleten in het eerste deel niet onder doen voor 100 m-sprinters. Op een outdoorbaan wordt de 400 m over een volle ronde gelopen en op een indoorbaan over twee volle rondes. Over het algemeen wordt de eerste 200 m sneller gelopen dan de laatste 200 m. Het verschil in tijd tussen beiden wordt het 'verval' genoemd. De 400 m is de langste afstand waarbij gestart wordt vanuit startblokken.

De afstand bestaat net als ieder onderdeel uit een aantal fasen:

  • Fase 1 De start

De start vormt bij een 400 m al een minder belangrijk onderdeel dan bij de 100 m of 200 m. Gemiddeld is het reactievermogen 1,5 tot 2 maal zo hoog als bij een 100 m. Echter, onderling bestaan grote verschillen. Veel jonge deelnemers hebben een groot reactievermogen. Het startblok staat een beetje naar binnen ten opzichte van de baan. Hierdoor kan de sprinter eerst een klein stukje rechtuit sprinten om vervolgens aan de bocht te beginnen.

  • Fase 2 De eerste bocht

Na de start versnelt de sprinter in de bocht. Naarmate de snelheid toeneemt, neemt ook de centrifugale kracht toe, de kracht die de sprinter naar buiten duwt. Om dit te compenseren gaat de sprinter naar binnen hangen. Wanneer men onder de juiste hoek sprint kan men daar zelfs gebruik van maken.

  • Fase 3 Het eerste rechte stuk

Op het eerste rechte stuk is de atleet op de hoogste snelheid gedurende de 400 m. Doorkomsttijden op de 200 m verschillen bij topsprinters tussen 20,5 en 21,5 seconden. Bij vrouwelijke topsprinters 22,5 en 23,5 seconden.

  • Fase 4 Tweede bocht

Na 200 m begint de sprinter langzaam snelheid te verliezen en beginnen de spieren melkzuur uit de scheiden als gevolg van de zware inspanning. Dit proces heet verzuring. Het is deels genetisch bepaald of de sprinter veel of weinig snelheid verliest door het verzuren. Afhankelijk van de atleet en omstandigheden begint de merkbare verzuring tussen 200 en 300 meter. Atleten / Atletes omschrijven dit alsof ze 'tegen een muur lopen'. Het wordt ook wel 'de beer' genoemd en is vergelijkbaar met de prestatievermindering op de marathon rond de 35 km.

  • Fase 5 Laatste stuk

Nadat de atleet de bocht uitkomt, kan deze niet meer geheel soepel lopen door de opkomende verzuring en is het een mentaal gevecht om de finish te halen. Er wordt gefinisht tussen 43 en 45 seconden bij de mannen en tussen 47,5 en 50 seconden bij de vrouwen.

[bewerk] Wereldrecord

  • 43,18 Michael Johnson VS 26-8-1999 Sevilla, Spanje (outdoor)
  • 47,60 Marita Koch DDR 6-10-1985 Canberra, Australië (outdoor)
  • 44,57 Kerron Clement Trinidad en Tobago 12-3-2005 Fayetteville, VS (indoor)

[bewerk] Nederlandse / Belgische records

België

Outdoor:

Indoor:

Nederland

Outdoor:

Indoor:

[bewerk] Bekende atleten

[bewerk] Mannen

[bewerk] Vrouwen

[bewerk] Toptien snelste atleten op de 400 m

[bewerk] Mannen

Bijgewerkt: 4 september 2008

Rang Tijd Atleet Land Datum Plaats
1. 43,18 Michael Johnson Vlag van de Verenigde Staten Verenigde Staten 26 augustus 1999 Sevilla
2. 43,29 Butch Reynolds Vlag van de Verenigde Staten Verenigde Staten 17 augustus 1988 Zürich
3. 43,45 Jeremy Wariner Vlag van de Verenigde Staten Verenigde Staten 31 augustus 2007 Osaka
4. 43,50 Quincy Watts Vlag van de Verenigde Staten Verenigde Staten 5 augustus 1992 Barcelona
5. 43,75 LaShawn Merritt Vlag van de Verenigde Staten Verenigde Staten 21 augustus 2008 Peking
6. 43,81 Danny Everett Vlag van de Verenigde Staten Verenigde Staten 26 juni 1992 New Orleans
7. 43,86 Lee Evans Vlag van de Verenigde Staten Verenigde Staten 18 oktober 1968 Mexico-stad
8. 43,87 Steve Lewis Vlag van de Verenigde Staten Verenigde Staten 28 september 1988 Seoel
9. 43,97 Larry James Vlag van de Verenigde Staten Verenigde Staten 18 oktober 1968 Mexico-stad
10. 44,05 Angelo Taylor Vlag van de Verenigde Staten Verenigde Staten 23 juni 2007 Indianapolis

[bewerk] Vrouwen

Bijgewerkt: 17 september 2006

Rang Tijd Atleet Land Datum Plaats
1. 47,60 Marita Koch Vlag van Oost-Duitsland Oost-Duitsland 6 oktober 1985 Canberra
2. 47,99 Jarmila Kratochvílová Vlag van Tsjechië Tsjechië 10 augustus 1983 Helsinki
3. 48,25 Marie-José Perec Vlag van Frankrijk Frankrijk 29 juli 1996 Atlanta
4. 48,27 Olga Vladykina-Bryzgina Vlag van Oekraïne Oekraïne 6 oktober 1985 Canberra
5. 48,59 Taťána Kocembová Vlag van Tsjechië Tsjechië 10 augustus 1983 Helsinki
6. 48,63 Cathy Freeman Vlag van Australië Australië 29 juli 1996 Atlanta
7. 48,70 Sanya Richards Vlag van de Verenigde Staten Verenigde Staten 16 september 2006 Athene
8. 48,83 Valerie Brisco-Hooks Vlag van de Verenigde Staten Verenigde Staten 6 augustus 1984 Los Angeles
9. 48,89 Ana Guevara Vlag van Mexico Mexico 27 augustus 2003 Saint-Denis
10. 49,05 Chandra Cheeseborough Vlag van de Verenigde Staten Verenigde Staten 6 augustus 1984 Los Angeles

[bewerk] Continentale records (outdoor)

Continent Geslacht Prestatie Atleet Land Datum Plaats
Afrika M 44,10 Gary Kikaya Vlag van de Democratische Republiek Congo COD 9 september 2006 Stuttgart
V 49,10 Falilat Ogunkoya Vlag van Nigeria NGR 29 juli 1996 Atlanta
Noord- en
Midden-Amerika
M 43,18 (WR) Michael Johnson Vlag van de Verenigde Staten van Amerika USA 26 augustus 1999 Sevilla
V 48,70 Sanya Richards Vlag van de Verenigde Staten van Amerika USA 16 september 2006 Athene
Zuid-Amerika M 44,29 Sanderlei Claro Parrela Vlag van Brazilië BRA 26 augustus 1999 Sevilla
V 49,64 Ximena Restrepo Vlag van Colombia COL 5 augustus 1992 Barcelona
Azië M 44,56 Mohamed Amer Al-Malky Vlag van Oman OMA 12 augustus 1988 Boedapest
V 49,81 Ma Yuqin Vlag van Volksrepubliek China CHN 11 september 1993 Peking
Europa M 44,33 Thomas Schönlebe Vlag van Duitsland GER 3 september 1987 Rome
V 47,60 (WR) Marita Koch Vlag van Oost-Duitsland GDR 6 oktober 1985 Canberra
Oceanië M 44,38 Darren Clark Vlag van Australië AUS 26 september 1988 Seoel
V 48,63 Cathy Freeman Vlag van Australië AUS 29 juli 1996 Atlanta

Bijgewerkt tot 24 september 2007.

[bewerk] Wereldrecordontwikkeling

y = Record over 440 yards (402,34 meter)

[bewerk] Mannen

Tijd (s) Naam Nationaliteit Datum Plaats
Handgeklokte tijden
47 4/5 y Maxey Long Vlag van de Verenigde Staten van Amerika USA 29.09.1900 New York City
48,2 Charles Reidpath Vlag van de Verenigde Staten van Amerika USA 13.07.1912 Stockholm
47 2/5 y Ted Meredith Vlag van de Verenigde Staten van Amerika USA 27.05.1916 Cambridge
47,6 Eric Liddell Vlag van het Verenigd Koninkrijk GBR 11.07.1924 Colombes
47,0 Emerson Spencer Vlag van de Verenigde Staten van Amerika USA 12.05.1928 Palo Alto
46,4 Ben Eastman Vlag van de Verenigde Staten van Amerika USA 26.03.1932 Palo Alto
46,2 (46,28) William Carr Vlag van de Verenigde Staten van Amerika USA 05.08.1932 Los Angeles
46,1 Archibald Williams Vlag van de Verenigde Staten van Amerika USA 19.06.1936 Chicago
46,0 Rudolf Harbig Vlag van Duitsland GER 12.08.1939 Frankfurt am Main
46,0 Grover Klemmer Vlag van de Verenigde Staten van Amerika USA 06.06.1941 Philadelphia
45,9 (46,00) Herb McKenley Vlag van Jamaica JAM 02.07.1948 Milwaukee
45,8 George Rhoden Vlag van Jamaica JAM 22.08.1950 Eskilstuna
45,4 (45,68) Louis Jones Vlag van de Verenigde Staten van Amerika USA 18.03.1955 Mexico-stad
45,2 Louis Jones Vlag van de Verenigde Staten van Amerika USA 30.06.1956 Los Angeles
44,9 (45,07) Otis Davis Vlag van de Verenigde Staten van Amerika USA 06.09.1960 Rome
44,9 Michael Larrabee Vlag van de Verenigde Staten van Amerika USA 12.09.1964 Los Angeles
44,9 Carl Kaufmann Vlag van Duitsland tijdens OS 1956-1964 EUA 06.09.1960 Rome
44,5 Tommie Smith Vlag van de Verenigde Staten van Amerika USA 20.05.1967 San José
44,1 (44,19) Larry James Vlag van de Verenigde Staten van Amerika USA 14.09.1968 Echo Summit
Electronisch geklokte tijden
43,86 Lee Evans Vlag van de Verenigde Staten van Amerika USA 18.10.1968 Mexico-stad
43,29 Butch Reynolds Vlag van de Verenigde Staten van Amerika USA 17.08.1988 Zürich
43,18 Michael Johnson Vlag van de Verenigde Staten van Amerika USA 26.08.1999 Sevilla

[bewerk] Vrouwen

Tijd (s) Naam Nationaliteit Datum Plaats
Hand geklokte tijd
57,0 y Marlene Matthews Vlag van Australië AUS 06.01.1957 Sydney
57,0 y Marise Chamberlain Vlag van Nieuw-Zeeland NZL 16.02.1957 Christchurch
56,3 y Nancy Boyle Vlag van Australië AUS 24.02.1957 Sydney
55,2 Polina Lasarewa Vlag van de Sovjet-Unie URS 10.05.1957 Moskou
54,0 Maria Itkina Vlag van de Sovjet-Unie URS 08.06.1957 Minsk
53,6 Maria Itkina Vlag van de Sovjet-Unie URS 06.07.1957 Moskou
53,4 Maria Itkina Vlag van de Sovjet-Unie URS 12.09.1959 Krasnodar
53,4 Maria Itkina Vlag van de Sovjet-Unie URS 14.09.1962 Belgrad
51,9 Shin Kim Dan Vlag van Noord-Korea PRK 23.10.1962 Pjöngjang
51,7 (51,77) Nicole Duclos Vlag van Frankrijk FRA 18.09.1969 Athene
51,7 (51,79) Colette Besson Vlag van Frankrijk FRA 18.09.1969 Athene
51,0 (51,02) Marilyn Neufville Vlag van Jamaica JAM 25.07.1970 Edinburgh
51,0 (51,08) Monika Zehrt Vlag van Oost-Duitsland GDR 04.07.1972 Colombes
49,9 Irena Szewińska Vlag van Polen POL 22.06.1974 Rome
Elektronisch geklokte tijden
50,14 Riitta Salin Vlag van Finland FIN 04.09.1974 Rome
49,77 Christina Brehmer Vlag van Oost-Duitsland GDR 09.05.1976 Dresden
49,75 Irena Szewińska Vlag van Polen POL 22.06.1976 Bydgoszcz
49,29 Irena Szewińska Vlag van Polen POL 29.07.1976 Montréal
49,19 Marita Koch Vlag van Oost-Duitsland GDR 02.07.1978 Leipzig
49,03 Marita Koch Vlag van Oost-Duitsland GDR 19.08.1978 Potsdam
48,94 Marita Koch Vlag van Oost-Duitsland GDR 31.08.1978 Praag
48,89 Marita Koch Vlag van Oost-Duitsland GDR 29.07.1979 Potsdam
48,60 Marita Koch Vlag van Oost-Duitsland GDR 04.08.1979 Turijn
48,16 Marita Koch Vlag van Oost-Duitsland GDR 08.09.1982 Athene
47,99 Jarmila Kratochvílová Vlag van Tsjecho-Slowakije TCH 10.08.1983 Helsinki
47,60 Marita Koch Vlag van Oost-Duitsland GDR 06.10.1985 Canberra

[bewerk] Externe links

 
Persoonlijke instellingen