ABC Mysterie

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Ga naar: navigatie, zoeken
ABC Mysterie
Oorspronkelijke titel The A.B.C. Murders
Auteur(s) Agatha Christie
Land Verenigd Koninkrijk
Taal Nederlands
Oorspronkelijke taal Engels
Reeks/serie Poirot
Genre misdaadgenre
Uitgever Luitingh-Sijthoff
Oorspronkelijke uitgever Collins Crime Club
Oorspronkelijk uitgegeven 6 januari 1936
Medium Pocket
Pagina's 204
Grootte 17x181x122 mm
Gewicht 166 gram
ISBN-code 9024512123
Vorige boek Moord in het vliegtuig
Volgende boek Moord in Mesopotamië
Portaal  Portaalicoon   Literatuur

Het ABC Mysterie is een detective- en misdaadverhaal geschreven door Agatha Christie. Het werk verscheen op 6 januari 1936 en werd uitgegeven door het Britse Collins Crime Club.[1] In de Verenigde Staten werd het werk uitgegeven door Dodd, Mead and Company op 14 februari 1935.[2] De Nederlandstalige versie wordt verdeeld door Luitingh-Sijthoff.

Hoofdpersonages in het boek zijn Hercule Poirot, Arthur Hastings en inspecteur Japp.

Verhaal[bewerken]

Leeswaarschuwing: Onderstaande tekst bevat details over de inhoud en/of de afloop van het verhaal.

Het boek is grotendeels geschreven vanuit het oogpunt van Arthur Hastings, een vriend van Hercule Poirot.

Poirot ontvangt getypte brieven van een zekere A.B.C.. In elke brief staat een datum en locatie van een volgende moord. A.B.C. kiest zijn slachtoffers ook in alfabetische volgorde. Eerst werd Alice Ascher in haar tabakswinkel in Andover vermoord. Daarna was dienster Betty Barnard uit Baxhill aan de beurt. Het derde slachtoffer was de rijke Carmichael Clarke uit Churston. Na een gesprek met mevrouw Clarke, de weduwe van Carmichael, ontdekt Poirot dat elk slachtoffer niet veel eerder bezoek kreeg van een handelaar in zijdestoffen.

Poirot ontvangt opnieuw een brief waaruit hij afleidt dat de volgende moord de volgende dag zal plaatsvinden in Doncaster. Hierbij denkt hij aan de St. Leger Stakes-paardenrace. Echter slaat A.B.C. toe in de bioscoop. Daarbij maakt hij een fout waardoor George Earlsfield wordt gedood in plaats van Roger Emmanuel Downes. Bioscoopbezoeker Cust vindt in zijn jas een bebloed mes, maar kan zich verder niets herinneren.

Cust wordt aangehouden en denkt werkelijk dat hij de moord heeft begaan. Verder vindt men in zijn huis de zijde, een klantenlijst, hetzelfde papier waarmee de betreffende brieven werden getypt en het mes dat bij de vorige moord werd gebruikt. Al snel blijkt dat Cust nooit werkte voor het zijdebedrijf, maar dat zijn typemachine wel van dat bedrijf komt. Cust beweert dat hij de machine gewoonweg had gekregen.

Poirot ontmoet Cust en is van mening dat hij onschuldig is. Cust heeft een sluitend alibi voor de moord op Bexhill. Hij ontdekt ook dat A.B.C. in werkelijkheid Franklin Clarke is, de broer van Carmichael. Carmichael's vrouw is terminaal ziek en zij hebben geen kinderen. Franklin vreesde dat Carmichael later zou hertrouwen met Thora Grey. Hierdoor komt de erfenis later in handen van Thora en hun eventueel toekomstige kinderen. Daarom besliste Franklin om zijn broer te doden. Daardoor gaat de erfenis in eerste instantie naar diens vrouw. Omdat zij toch weldra zal sterven omwille van haar ziekte, komt de erfenis uiteindelijk toch bij Franklin terecht. Franklin ontmoette Cust in een café waar hij het idee kreeg van A.B.C. Hij gebruikte Cust als zondebok. De reden om meerdere moorden te plegen, was om de illusie op te wekken dat er een seriemoordenaar in de stad was zodat Franklin niet direct als verdachte werd aanzien.

Poirot kan bewijzen dat Franklin's vingerafdruk op Cust's machine staan. Ook heeft Milly Higley Franklin herkend in de winkel van Betty Barnard. Daarop tracht Franklin zelfmoord te plegen, maar Poirot heeft via een list vooraf gezorgd dat het pistool leeg is. Nadat Franklin door de politie is opgepakt, vertrouwt Poirot aan Hastings toe dat de vingerafdruk bluf was.

Verfilming[bewerken]

Het boek werd in 1992 verfilmd voor de televisieserie Agatha Christie's Poirot waar David Suchet de rol van Poirot speelt. De verfilming volgt het boek grotendeels, alleen dat bepaalde personages niet voorkomen. Ook het einde is anders: in het boek tracht Franklink zelfmoord te plegen, in de film loopt hij weg.

Referenties[bewerken]

  1. The Observer, 29 december 1935 (p. 6)
  2. American Tribute to Agatha Christie. Home.insightbb.com Geraadpleegd op 2014-05-13