Partij van de Arbeid van België
| Partij van de Arbeid | ||||
| Afbeelding gewenst | ||||
| Partijvoorzitter | Peter Mertens | |||
| Fractieleider Vlaams Parlement | n.v.t. (geen verkozenen) | |||
| Fractieleider Senaat | n.v.t. (geen verkozenen) | |||
| Fractieleider Kamer | n.v.t. (geen verkozenen) | |||
| Voormalige namen | AMADA | |||
| Actief in | ||||
| Richting | extreemlinks | |||
| Ideologie | marxisme socialisme |
|||
| Jongerenorganisatie | Comac | |||
| Europese fractie | n.v.t. (geen verkozenen) | |||
| Website | www.pvda.be | |||
|
||||
De Partij van de Arbeid van België (PVDA) / Parti du Travail de Belgique (PTB) is een marxistische[1] politieke partij in België.
Inhoud |
[bewerken] Ontstaan
De PVDA is gegroeid uit de Studenten Vak Beweging SVB, een progressieve stroming die zich in de tweede helft van de jaren zestig steeds meer manifesteerde in de Vlaamse universitaire studentenwereld, waar het traditionele en Vlaamsgezinde Katholiek Vlaams Hoogstudentenverbond (KVHV) meestal de boventoon voerde. De progressieve studentenbeweging splitste zich eerst in de Katholieke Universiteit Leuven en daarna aan de andere Vlaamse universiteiten af van het KVHV.
In januari 1970 trok de kern van SVB naar de Limburgse mijnstaking en werd daar actief onder de naam Mijnwerkersmacht. Deze en andere pogingen om een brug te leggen tussen de studenten- en de arbeiderswereld werden daarna geconsolideerd onder de naam AMADA (Alle Macht Aan De Arbeiders), een beweging die zich al snel zag als communistische partij in opbouw waarin de Leuvense SVB, de Gentse Studentenbeweging (GSB), de Derde Wereldbeweging (DWB), met daarbij de lokale kernen van Mijnwerkersmacht in de Limburgse mijnstreek en Arbeidersmacht elders in Vlaanderen vertegenwoordigd waren. In 1974 startten afdelingen in Luik en Charleroi onder de naam TPO/AMADA (Tout le Pouvoir aux Ouvriers/Alle Macht Aan De Arbeiders). De visie volgend van de toenmalige leiding gingen geëngageerde studenten in fabrieken werken.
Deze beweging, die het socialisme in China van Mao Zedong als voorbeeld zag, wedijverde inzake de correcte toepassing van het marxisme-leninisme met de officiële communistische partij, de Moskou getrouwe KPB, die in 1982 uit het Belgisch parlement verdween en in 1989 als partij werd opgeheven.
In 1979 werd tijdens een partijcongres de naam PVDA (Partij van de Arbeid van België) aangenomen. De PVDA is een nationaal georganiseerde, tweetalige partij. Andere politieke partijen werden na de eerste grote federalisering in de jaren zeventig opgesplitst in Nederlandstalige en Franstalige partijen. De PVDA/PTB heeft dezelfde roots als de SP in Nederland, maar is tot nu toe altijd dogmatischer en kleiner gebleven. De huidige partijvoorzitter, Peter Mertens, tracht nu echter door een verruiming binnen de partij een groter publiek aan te spreken.
[bewerken] De partij
De stichter en eerste voorzitter van de partij was Ludo Martens. Martens verbleef sinds 1997 voornamelijk in Congo en de partijleiding werd waargenomen door algemeen secretaris Nadine Rosa-Rosso. Na het debacle van Resist - de verkiezingsalliantie van de PVDA met de AEL - kreeg ze intern kritiek en werd daarop samen met een aantal anderen uit de PVDA gezet. Boudewijn Deckers volgde haar op. In 2008 werd Peter Mertens op het 8e partijcongres tot voorzitter gekozen. Mertens was eerder nationaal verantwoordelijke van de jeugdorganisatie Comac. Woordvoerders van de partij zijn Peter Mertens aan Nederlandstalige en Raoul Hedebouw voor de Franstalige kant.
Bekende PVDA'ers zijn verder dr. Kris Merckx en dr. Dirk Van Duppen van de organisatie Geneeskunde voor het Volk.
De PVDA geeft ook het weekblad Solidair (48 nummers per jaar) uit. Hoofdredacteur is David Pestieau.
[bewerken] Verkiezingen
De PVDA en haar voorganger AMADA waren nooit in de Kamer en de Senaat vertegenwoordigd. In de jaren zeventig en 80 was het voor de partij geen hoofddoel om actief deel te nemen aan de parlementaire democratie, die als burgerlijk werd beschouwd. Het einddoel was de voorbereiding van een proletarische revolutie, verkiezingen waren daaraan ondergeschikt. Aan deze houding kwam langzaam verandering in de loop van de jaren negentig en na 2000.
Bij de gemeenteraadsverkiezingen in 2000 werden twee zetels gewonnen in Zelzate (Oost-Vlaanderen) en twee in Herstal (Luik). In Hoboken (Antwerpen), waar de partij ooit haar eerste gemeenteraadszetel veroverde, kwam huisarts Mie Branders in de districtsraad zetelen.
Lijsttrekker bij de federale verkiezingen van 18 mei 2003 in Wallonië was de kinderarts Colette Moulaert. In Vlaanderen had de PVDA een gezamenlijke kieslijst met de Arabisch Europese Liga onder de naam Resist. Kopvrouw voor de PVDA was toen advocate Zohra Othman.
Tijdens de Europese en Vlaamse verkiezingen van 2004 haalde de PVDA ongeveer 1% van de stemmen, met lokale uitschieters naar boven en beneden. De nummer één op de Europese lijst PVDA+ (zo genoemd omdat ook niet-leden van de PVDA op de lijst mochten staan) was dr. Kris Merckx. Andere bekende leden zijn Dirk Tuypens (acteur in Witse) en Jonas Geirnaert (bekend van Neveneffecten)
Bij de gemeenteraadsverkiezingen van 2006 groeide de PVDA in Zelzate met 8,9% (tot 21,67%). De partij veroverde daarmee 6 van de 23 zetels, maar raakte niet in de meerderheid. Ook in de stad Antwerpen ging de PVDA toen vooruit. In de districtsraad van Hoboken won de partij er één zetel bij (haalde 8,27% van de stemmen), waardoor de partij op de wip zat voor een brede coalitie, die het Vlaams Belang uit het districtsbestuur kon houden. Ook in het district Deurne haalde de PVDA met 4,43% een zetel. In de Limburgse gemeente Lommel haalde Staf Hendrickx - arts bij Geneeskunde voor het Volk - zijn zetel op een eenheidslijst. Ook in Genk keerde de partij na enkele legislaturen terug in de gemeenteraad. Over heel het land heeft PVDA/PTB nu 16 zetels, een verdrievoudiging van het resultaat in 2000.
Gemeenten of Districten waar PVDA/PTB zetelt:
- Zelzate: 6 zetels
- Hoboken: 2 zetels
- Herstal: 2 zetels
- Deurne: 1 zetel
- Genk: 1 zetel
- La Louvière: 1 zetel
- Lommel: 1 zetel
- Seraing: 1 zetel
- Antwerpen: 1 zetel (Antwerps gemeenteraadslid Frank Hosteaux stapte over van de SP.a naar de PVDA)[2]
Bij de Belgische federale verkiezingen 2007, voor de federale kamer en senaat, haalde PVDA in Vlaanderen voor de kamer 0,9% en voor de senaat 0,8%.
In 2009 behaalde de PVDA zowel bij de Vlaamse regionale verkiezingen als bij de Europese verkiezingen (in het Nederlandstalig Kiescollege) 1% van de stemmen, wat evenveel is als de SLP van Geert Lambert. Daarbij werden de hoogste scores opgetekend in de steden Antwerpen (2,5%), Gent (1,8%) en Genk (3%). In het Oost-Vlaamse kanton Assenede, waar de gemeente Zelzate deel van uitmaakt, werd 6,7% behaald. In West-Vlaanderen presteerde de partij het zwakst (0,7%). De PVDA slaagde erin om het aantal stemmen met 40% te vermeerderen in vergelijking met de regionale verkiezingen van 2004. In het Franstalige landsgedeelte waren er hoge scores in het kanton Herstal (7,8%), in Seraing (4,2%), in Luik (2,6%) en in La Louvière (3,9%).
Ook bij de federale verkiezingen van 2010 boekte de PVDA een kleine winst en groeide in Vlaanderen naar 1,3% (+0,4) van de stemmen voor de kamer en naar 1,4% (+0,5) voor de senaat. Vooral in de grote steden werd vooruitgang geboekt met onder meer hoge scores in de kantons Antwerpen (4,1%) en Luik (4,2%). De hoogste scores werden behaald in de kantons Herstal (9,8%), Assenede (7,5%) en Seraing (7,3%), plaatsen waar de PVDA traditioneel sterk staat.
[bewerken] Programma
Voornaamste programmapunten van de PVDA/PTB[3]:
- Opschorten van de afdankingen bij winstgevende bedrijven
- Btw op energie van 21% naar 6%
- Invoeren van de miljonairstaks
- Oprichten van een openbare bank
- Geneesmiddelen aan halve prijs (kiwimodel)
- Extra banen in zorg, onderwijs, openbare diensten
- Betere verstandhouding tussen de gemeenschappen
- Betaalbaar wonen
- Recht op brugpensioen en werk voor jongeren
- Maximumprijzen voor voeding
[bewerken] Jongeren
De PVDA heeft zoals de meeste politieke partijen ook een kinder- en een jeugdorganisatie. Voor de kinderen tot 14 jaar zijn er de Pioniers en voor jongeren tot 30 jaar is er Comac.
[bewerken] Referenties
- ↑ http://www.pvda.be/nieuws/artikel/interview-peter-mertens-pvda-in-knack.html
- ↑ http://www.gva.be/dossiers/gemeenteraad/guid/fd33e6d7-5392-45a1-8ddb-e9be7b56c106.aspx
- ↑ http://www.pvda.be/wie-zijn-we/programma.html
[bewerken] Externe links
- Officiële website (Nederlandstalige versie)
- Solidair - Weekblad van de PVDA
- Comac - Jongerenbeweging van de PVDA
| Politieke partijen in België | ||||||||||||||
|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|
|
Vertegenwoordigd in het federaal of een regionaal parlement:
Niet vertegenwoordigd in het federaal of een regionaal parlement:
Voormalige politieke partijen: Lijst van Nederlandstalige politieke partijen · Lijst van Franstalige politieke partijen in België · Lijst van Duitstalige politieke partijen in België |