AS Roma

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Ga naar: navigatie, zoeken
Nuvola single chevron right.svg Zie AS Roma (Superleague Formula) voor het gelijknamige raceteam
AS Roma
Naam Associazione Sportiva Roma 1927 SpA
Bijnaam Giallorossi, 'a Maggica
Opgericht 22 juli 1927
Stadion Stadio Olimpico,
Rome
Capaciteit 72.700
Voorzitter Vlag van Verenigde Staten James Pallotta
Trainer Vlag van Frankrijk Rudi Garcia
Competitie Serie A
Teamkleuren Teamkleuren Teamkleuren
Teamkleuren
Teamkleuren
Thuiskleuren
Teamkleuren Teamkleuren Teamkleuren
Teamkleuren
Teamkleuren
Uitkleuren
Teamkleuren Teamkleuren Teamkleuren
Teamkleuren
Teamkleuren
Derde tenue
geldig voor 2014/15
Portaal  Portaalicoon   Voetbal

Associazione Sportiva Roma (AS Roma) is een Italiaanse voetbalclub.

AS Roma komt uit Rome, waar men nog een andere grote club heeft: Lazio. AS Roma is de club van het volk en wordt voornamelijk gevolgd door Romeinen uit het zuiden en oosten van de hoofdstad, terwijl Lazio meer aanhangers telt in de noordelijke wijken en in de provincie Lazio. De aanhang van AS Roma komt van oudsher uit arbeiderswijken, in tegenstelling tot de rijkere aanhang van Lazio. In de loop van de laatste twee decennia zijn de meeste groepen 'ultras' van AS Roma ook uiterst rechts geworden. De groeperingen ultras van AS Roma bevinden zich altijd op de Curva Sud. Er bestaat een enorme rivaliteit tussen AS Roma en SS Lazio. De derby's zijn dan elk jaar de belangrijkste wedstrijden van het seizoen, mede doordat de Romeinse clubs zelden hebben deelgenomen aan de titelstrijd. In het seizoen 2007/2008 en in het seizoen 2009/2010 maakte AS Roma echter tot en met de laatste speeldag kans op de titel. In het seizoen 2013/2014 behaalde ze een winstreeks van 10 wedstrijden op rij met maar een tegendoelpunt.

De clubkleuren van Roma zijn bordeaux-oranje. Maar ze worden simpelweg de 'giallorossi' ('rood-gelen') genoemd. Het is in beide gevallen een vereenvoudiging van de echte kleuren van de stad Rome, die zijn namelijk paarsrood-goud. Verder is ook één van de symbolen van de stad (wolvin met Romulus en Remus) terug te vinden in het logo. De wolvin met de tweelingen onderaan staat symbool voor Rome als stad, terwijl de adelaar (gebruikt door Lazio) het Romeinse Rijk symboliseert. Geen van de symbolen is gebruikt in het wapen van Rome, dit is gewoon een paarsrood schild met de gouden letters S.P.Q.R. erop. AS Roma speelt sinds 1953 in het Stadio Olimpico. Dit wordt gedeeld met aartsrivaal Lazio. De harde kern van de supporters zit op de tribune achter het zuidelijke doel, de Curva Sud.

Geschiedenis[bewerken]

De geschiedenis van de club gaat terug op een aantal clubs, na enkele fusies bleven er drie clubs over: US Alba Audace Roma, Fortitudo Pro Roma en Roman Football Club. Na één seizoen fuseerden beide clubs die uit de hoogste klasse degradeerden met Roman Football Club dat naar de hoogste klasse promoveerde en zo ontstond AS Roma. De fusie kwam er door druk van de bond die per stad zo weinig mogelijk profclubs wilde. In haar eerste jaar boekte de nieuwe club al meteen een groot succes, de CONI-cup (voorloper van de Coppa Italia) werd gewonnen. In het oorlogsjaar 1942 werd de club voor het eerst kampioen van Italië. Het volgende succes volgde pas in 1961 toen Roma (als eerste Italiaanse club) de Jaarbeursstedenbeker (voorloper van de UEFA Cup) won. In de finale werd Birmingham City verslagen (2-2 en 2-0). Verder werd in de jaren zestig twee maal de Coppa Italia gewonnen (in 1964 en 1969). De jaren zeventig waren voor Roma weinig enerverend. Pas in de jaren tachtig kwam Roma weer op. Onder leiding van de rijke voorzitter Dino Viola en trainer Nils Liedholm werd in die periode vier keer de beker gewonnen (1980, 1981, 1984 en 1986). In 1983 werd bovendien voor de tweede keer in haar bestaan, het kampioenschap behaald. Het daaropvolgende jaar stond de club in eigen stadion zelfs in de finale van de Europacup I tegen Liverpool FC. Deze werd echter na penalty's verloren. Bekende spelers uit deze succesvolle periode zijn Paulo Roberto Falcão, Roberto Pruzzo en Bruno Conti.

Het volgende succes volgde in 1991, met de winst van de Coppa Italia. Daarna leek de club door financieel wanbeleid echter op sterven na dood. Op dat moment nam de (eveneens) steenrijke voorzitter Franco Sensi het roer over. In de zomer van 2000 wordt Fabio Capello de nieuwe trainer. Sensi geeft Capello veel zeggenschap in de aankopen van de club. In 2001 heeft Capello met de spelers Francesco Totti, Aldair, Cafú, Vincenzo Montella, Marco Delvecchio, Damiano Tommasi en Vincent Candela en de nieuwe aankopen Walter Samuel, Gabriel Batistuta en Emerson een uiterst sterk elftal gesmeed en behaalt Roma voor het eerst in achttien jaar het kampioenschap (het derde in haar geschiedenis). In het seizoen 2001/02 en 2003/04 wordt de tweede plaats gehaald. Na dit seizoen vertrekt Capello naar Juventus. Daarna wisselen de trainers elkaar (om verscheidene redenen) snel af. In 2005 eindigde de club achtste (met maar 3 punten meer dan de clubs in de degradatiezone). Deelname aan de UEFA-Cup werd veilig gesteld door de finale van de Coppa Italia te halen, tegenstander Inter Milaan was namelijk al geplaatst. Op 17 juni 2005 werd Luciano Spalletti aangetrokken als de man die het succes weer naar Rome moet brengen. Op 26 februari stelde Roma een Serie A-record scherper door elf keer op rij te winnen. Het oud record stond op naam van Juventus dat in het seizoen 1931/32 tien keer op rij wist te winnen. AC Milan (1950/51) en Bologna (1963/64) wisten het record van Juventus eerder wel te evenaren maar niet te verbeteren. Het record werd het seizoen erna verbroken door Internazionale. Op 1 september 2009 diende Spalletti zijn ontslag in na de tegenvallende resultaten bij de competitiestart van 2009/2010, als nieuwe trainer werd de ervaren Claudio Ranieri (ex-Chelsea en Juventus) aangetrokken, die zelf ook van Romeinse afkomst was. De club wist tijdens het seizoen vervolgens nog de verdediger Burdisso van Inter te huren en ook kwam aanvaller Luca Toni over van Bayern München, omdat het niet boterde met trainer Louis van Gaal. Ondanks de uitschakeling in de Europa League tegen de Griekse ploeg Panathinaikos wist Ranieri het evenwicht te herstellen in de ploeg die zo slecht aan het seizoen begon. De club streed mee voor de eindoverwinning in de Serie A en stond kort voor het seizoenseinde zelfs even eerste. Na een verloren wedstrijd tegen Sampdoria was het echter toch Inter dat met de scudetto aan de haal ging, zij het met slechts twee punten meer dan Roma. Ook de finale van de Coppa Italia ging verloren tegen hetzelfde Inter, dat overigens dat jaar ook de Champions League won. Halverwege het daaropvolgende seizoen diende Ranier na een reeks tegenvallende resultaten zijn ontslag in, waarbij de wedstrijd tegen Genoa CFC doorslaggevend was (3-0 voor, 3-4 verloren). Hij werd opgevolgd door de oud-spits en jeugdtrainer van de club, Vincenzo Montella die Roma nog naar een zesde plek in de competitie wist te loodsen, waardoor ze mocht deelnemen aan de voorronde van de Europa League.

Amerikaanse overname[bewerken]

Het nieuwe seizoen 2011/2012 was Roma door de overname van Boston International Group, tevens eigenaar van Liverpool, plots een kapitaalkrachtige ploeg. Als trainer werd de Spaanse oud-international Luis Enrique aangetrokken, terwijl ook qua spelers veel nieuwe namen werden gehaald waaronder de Nederlandse doelman Maarten Stekelenburg. Hoewel de trainer trachtte Roma een "Barcelona"-achtig voetbal te laten spelen, bleven de resultaten uit. Aan het einde van het seizoen liet Luis Enrique weten dat hij zijn ontslag indiende omdat hij niet had bereikt wat hij wilde met een zevende plek in de competitie en uitschakeling in de voorrondes van de Europa League.

Na het teleurstellende seizoen was de zoektocht naar een nieuwe trainer snel voorbij. De ook door de curva (harde kern) van de supporters gevraagde Tsjech Zdeněk Zeman werd teruggehaald naar Roma nadat hij ook eind jaren '90 al eens aan het roer had gestaan. Zeman, die bekend staat om zijn riskante aanvallende spelstijl waarbij de verdediging hoog mee op komt, had het jaar ervoor Pescara naar de overwinning in de Serie B gebracht met een recordaantal van 90 gescoorde doelpunten (55 tegen). Met een aantal aankopen gedurende de zomer wordt het team versterkt, al bouwt het nog steeds op een aantal spelers uit de eigen kweek, niet in de laatste plaats Francesco Totti en Daniele de Rossi.

Na wisselvallige resultaten wordt in februari 2013 het vertrouwen in Zeman opgezegd. Aurelio Andreazzoli maakt het seizoen af op interim basis en Roma eindigt op plaats zes, een punt boven stadsgenoot en aartsrivaal Lazio, waar de bekerfinale van wordt verloren.

In juli 2013 wordt bekend dat Rudi Garcia de nieuwe trainer is van AS Roma. In de zomerse transferperiode vertrekken er talloze spelers, waaronder de Nederlander Maarten Stekelenburg (5,6 miljoen), Pablo Osvaldo (17 miljoen), Erik Lamela (35 miljoen) en Marquinhos (ook 35 miljoen). AS Roma ontving nog nooit zoveel geld in de geschiedenis van de club. In totaal kreeg Roma dit transferwindow meer dan 100 miljoen euro binnen. De selectie wordt versterkt met onder meer Mehdi Benatia, Gervinho, Maicon, Adem Ljajic, Morgan de Sanctis en de Nederlander Kevin Strootman. Strootman kwam over voor een bedrag van tussen de 17 en 20 miljoen euro en is na Stekelenburg de tweede Nederlander in de geschiedenis van de club.

Het seizoen 2013/2014 werd uitstekend begonnen door Rudi Garcia en zijn mannen. Uit de eerste tien duels werden de volle 30 punten gepakt, hetgeen een nationaal record betekende. In deze 10 wedstrijden kreeg Roma slechts 1 tegengoal te verwerken.

Stamboom AS Roma[bewerken]

 
 
 
 
 
 
 
AS Roma
1927
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
US Alba Audace
1926
 
 
Roman FC
1901
 
 
Fortitudo Pro Roma
1926
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
SS Alba
1907
 
FC Esperia-Audace
1912
 
FC Aiglon
1905
 
SGS Fortitudo
1908
 
US Pro Patria
1924
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
FC Esperia
1911
 
Audace CS
1901
 
 
 
 
 
SS Pro Roma
1911
 
 
US Romana
1916
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
CS Ardor
1908
 
 
Ginnastica Roma
1899

Voorzitters[bewerken]

  • 1927 - Italo Foschi
  • 1928 - Renato Sacerdoti
  • 1934 - Vittorio Scialoja
  • 1935 - Igino Bettini
  • 1941 - Edgardo Bazzini
  • 1943 - Pietro Baldassarre
  • 1949 - Pier Carlo Restagno
  • 1950 - Romolo Vaselli
  • 1951 - Renato Sacerdoti
  • 1958 - Anacleto Gianni
  • 1962 - Francesco Marini-Dettina e Franco Evangelisti
  • 1968 - Francesco Ranucci
  • 1969 - Alvaro Marchini
  • 1971 - Gaetano Anzalone
  • 1979 - Dino Viola
  • 1991 - Flora Viola
  • 1991 - Giuseppe Ciarrapico
  • 1993 - Ciro Di Martino
  • 1993 - Franco Sensi
  • 2009 - Rosella Sensi
  • 2010 - Roberto Cappelli
  • 2011 - Thomas DiBenedetto
  • 2012 - James Palotta

Erelijst[bewerken]

Roma in Europa[bewerken]

Nuvola single chevron right.svg Zie Lijst van Europese wedstrijden van AS Roma voor het hoofdartikel over dit onderwerp.
Nuvola single chevron right.svg Zie ook: Deelnemers UEFA-toernooien Italië

Roma speelt sinds 1931 in diverse Europese competities. Hieronder staan de competities en in welke seizoenen de club deelnam:

Champions League
2001/02, 2002/03, 2004/05, 2006/07, 2007/08, 2008/09, 2010/11
Europacup I
1983/84
Europa League
2009/10, 2011/12
Europacup II
1969/70, 1980/81, 1981/82, 1984/85, 1986/87, 1991/92
UEFA Cup
1975/76, 1982/83, 1988/89, 1990/91, 1992/93, 1995/96, 1996/97, 1998/99, 1999/00, 2000/01, 2003/04, 2005/06
Intertoto Cup
-
Jaarbeursstedenbeker
1958/60, 1960/61, 1961/62, 1962/63, 1963/64, 1964/65, 1965/66
Mitropacup
1931, 1935, 1936, 1955, 1960, 1968

Selectie 2014/2015[bewerken]

Nr. Naam Land Positie
1 Bogdan Lobonț Vlag van Roemenië Roemenië Doelman
3 Ashley Cole Vlag van Engeland Engeland Verdediging
5 Leandro Castán Vlag van Brazilië Brazilië Verdediging
6 Kevin Strootman Vlag van Nederland Nederland Middenveld
8 Adem Ljajić Vlag van Servië Servië Aanval
10 Francesco Totti Vlag van Italië Italië Aanval
11 Rodrigo Taddei Vlag van Brazilië Brazilië Verdediging
12 Júlio Sérgio Vlag van Brazilië Brazilië Doelman
13 Maicon Vlag van Brazilië Brazilië Verdediging
15 Miralem Pjanić Vlag van Bosnië en Herzegovina Bosnië en Herzegovina Middenveld
16 Daniele De Rossi Vlag van Italië Italië Middenveld
17 Mehdi Benatia Vlag van Marokko Marokko Verdediging
18 Gianluca Caprari Vlag van Italië Italië Aanval
19 Urby Emanuelson Vlag van Nederland Nederland Middenveld
22 Mattia Destro Vlag van Italië Italië Aanval
24 Alessandro Florenzi Vlag van Italië Italië Middenveld
26 Morgan De Sanctis Vlag van Italië Italië Doelman
27 Gervinho Vlag van Ivoorkust Ivoorkust Aanval
28 Łukasz Skorupski Vlag van Polen Polen Doelman
29 Nicolás Burdisso Vlag van Argentinië Argentinië Verdediging
33 Tin Jedvaj Vlag van Kroatië Kroatië Verdediging
35 Vasilis Torosidis Vlag van Griekenland Griekenland Verdediging
42 Federico Balzaretti Vlag van Italië Italië Verdediging
44 Radja Nainggolan Vlag van België België Middenveld
46 Alessio Romagnoli Vlag van Italië Italië Verdediging
48 Salih Uçan Vlag van Turkije Turkije Middenveld
88 Marco Borriello Vlag van Italië Italië Aanval
94 Federico Ricci Vlag van Italië Italië Middenveld
82 Urby Emanuelson Vlag van Nederland Nederland Middenveld

Bekende (-ex)spelers[bewerken]

Nuvola single chevron right.svg Zie de lijst van spelers van AS Roma voor een opsomming van spelers die uitkwamen voor de club.
   

Trainers[bewerken]

  • 1927 - Vlag van Engeland William Garbutt
  • 1929 - Vlag van Italië Guido Baccani
  • 1930 - Vlag van Engeland Francis Burgess
  • 1932 - Vlag van Oostenrijk Jonas Baar
  • 1933 - Vlag van Hongarije Lajos Kovacs
  • 1934 - Vlag van Italië Luigi Barbesino
  • 1938 - Vlag van Italië Guido Ara
  • 1939 - Vlag van Oostenrijk Vlag van Hongarije Alfred Schaffer
  • 1942 - Vlag van Hongarije Geza Kertesz
  • 1943 - Vlag van Italië Guido Masetti
  • 1945 - Vlag van Italië Giovanni Degni
  • 1947 - Vlag van Hongarije Imre Senkey
  • 1948 - Vlag van Italië Luigi Brunella
  • 1949 - Vlag van Italië Fulvio Bernardini
  • 1950 - Vlag van Italië Adolfo Baloncieri
  • 1950 - Vlag van Italië Pietro Serantoni
  • 1950 - Vlag van Italië Guido Masetti
  • 1951 - Vlag van Italië Giuseppe Viani
  • 1953 - Vlag van Italië Mario Varglien
  • 1954 - Vlag van Engeland Jesse Carver
  • 1956 - Vlag van Hongarije György Sarosi
 
  • 1956 - Vlag van Italië Guido Masetti
  • 1957 - Vlag van Hongarije Abel Stock
  • 1958 - Vlag van Zweden Gunnar Nordahl
  • 1959 - Vlag van Hongarije György Sarosi
  • 1960 - Vlag van Italië Alfredo Foni
  • 1961 - Vlag van Argentinië Luis Carniglia
  • 1963 - Vlag van Italië Alfredo Foni
  • 1963 - Vlag van Albanië Naim Krieziu
  • 1963 - Vlag van Spanje Luis Mirò
  • 1965 - Vlag van Argentinië Juan Carlos Lorenzo
  • 1966 - Vlag van Italië Oronzo Pugliese
  • 1968 - Vlag van Argentinië Helenio Herrera
  • 1970 - Vlag van Italië Luciano Tessari
  • 1971 - Vlag van Argentinië Helenio Herrera
  • 1972 - Vlag van Italië Antonio Trebiciani
  • 1973 - Vlag van Italië Manlio Scopigno
  • 1973 - Vlag van Zweden Nils Liedholm
  • 1978 - Vlag van Italië Gustavo Giagnoni
  • 1979 - Vlag van Italië Ferruccio Valcareggi
  • 1979 - Vlag van Zweden Nils Liedholm
  • 1984 - Vlag van Zweden Sven-Göran Eriksson
   

Externe links[bewerken]