AT&T Pebble Beach National Pro-Am
De AT&T Pebble Beach National Pro-Am is een golftoernooi in de Verenigde Staten.
Het toernooi werd in 1937 opgericht door zanger en acteur Bing Crosby en bestond toen uit een ronde van achttien holes. Het was het eerste nationale Pro-Am kampioenschap en stond bekend als het Bing Crosby National Pro-Amateur en ook wel als de Crosby Clambake. Tot de Tweede Wereldoorlog werd het gespeeld op de Rancho Santa Fe Golf Club in Rancho Santa Fe in Californië. De eerste editie werd gewonnen door Sam Snead en wase zo'n succes, dat de tweede editie uit twee rondes van 18 holes bestond.
Na de oorlog werd het toernooi uitgebreid tot 54- holes en voortgezet in Pebble Beach, tot 1966 op de Cypress Point Club, Pebble Beach Golf Club en de Monterey Peninsula Country Club. In 1958 won Billy Casper het toernooi, dat toen voor het eerst uit 72 holes bestond.
In 1967 werd Monterey Peninsula vervangen door Spyglass Hill Golf Course. In 1991 werd Cyprus Point van de lijst geschrapt omdat de club geen gekleurde spelers wilde toelaten. De derde baan werd toen Poppy Hills Golf Course, maar dat was geen succes. De drainage was slecht, en Monterey Peninsula werd weer op de lijst gezet.
In 1977 overleed Bing Crosby op een golfbaan in Spanje. Negen jaar later werd AT&T de sponsor van het toernooi.
Het toernooi is altijd in februari. Hoewel men in Pebble Beach mooi weer verwacht, moest het toernooi zeven keer ingekort worden vanwege de vele regen (1952, 1974, 1981, 1986, 1998, 1999 en 2009). In 1996 werd zelfs het hele toernooi afgelast.
Inhoud |
[bewerken] Formule
Iedere professional speelt met een amateur. Ze spelen als team en de pro speelt ook voor een individuele score. Er wordt drie dagen op drie verschillende banen gespeeld. Na drie dagen is er een cut, waarna de beste 54 pro's en de beste 25 teams doorgaan, zij spelen de laatste ronde op de Pebble Beach Golf Club. De amateurs zijn vaak bekende Amerikanen zoals Bill Murray, Kevin Costner, Glenn Frey en Tom Brady.
[bewerken] De professionals
De selectie van de professionals komt als volgt tot stand:
- voormalige winnaars van het toernooi
- voormalige winnaars van de vier Majors
- 16 sponsoruitnodigingen
Daarna wordt het spelersveld aangevuld door de hoogste spelers van de Amerikaanse PGA Tour.
[bewerken] Winnaars
Alle winnaars hebben de Amerikaanse nationaliteit, behalve Bruce Crampton (1965) en Brett Ogle (1993) uit Australië en Vijay Singh (2004) uit Fiji.
| Jaar | Winnaar | Score | |
|---|---|---|---|
| Bing Crosby Pro-Am | |||
| 1937 |  Sam Snead |
68 | -4 |
| 1938 | Sam Snead |
139 | -5 |
| 1939 | E.J. "Dutch" Harrison |
138 | -6 |
| 1940 | Ed Oliver |
135 | -9 |
| 1941 | Sam Snead |
136 | -8 |
| 1942 | John Dawson (AM) |
133 | -11 |
| 1943 - 1946 | geen toernooi | ||
| 1947 | 1ste prijs gedeeld: George Fazio en Ed Furgol |
213 | -3 |
| 1948 | Lloyd Mangrum |
205 | -10 |
| 1949 | Ben Hogan |
208 | -8 |
| 1950 | 1ste prijs gedeeld: Jack Burke Jr, Dave Douglas, Smiley Quick en Sam Snead |
214 | -2 |
| 1951 | Byron Nelson | 209 | -7 |
| 1952 | Jimmy Demaret | 145 | +1 |
| Bing Crosby Pro-Am Invitational | |||
| 1953 | Lloyd Mangrum | 201 | -12 |
| 1954 | E.J. "Dutch" Harrison | 210 | -6 |
| 1955 | Cary Middlecoff | 209 | -7 |
| Bing Crosby National Pro-Am Golf Championship | |||
| 1956 | Cary Middlecoff | 202 | -14 |
| 1957 | Jay Hebert | 213 | -3 |
| 1958 | Billy Casper | 277 | -11 |
| Bing Crosby National Pro-Am | |||
| 1959 | Art Wall, Jr. | 279 | -9 |
| 1960 | Ken Venturi | 286 | -2 |
| 1961 | Bob Rosburg | 282 | -6 |
| 1962 | Doug Ford (na play-off) | 286 | -2 |
| 1963 | Billy Casper | 285 | -3 |
| 1964 | Tony Lema | 284 | -4 |
| 1965 | Bruce Crampton | 284 | -4 |
| 1966 | Don Massengale | 283 | -5 |
| 1967 | Jack Nicklaus | 284 | -4 |
| 1968 | Johnny Pott (na play-off) | 285 | -3 |
| 1969 | George Archer | 283 | -5 |
| 1970 | Bert Yancey | 278 | -10 |
| 1971 | Tom Shaw | 278 | -10 |
| 1972 | Jack Nicklaus (na play-off) | 284 | -4 |
| 1973 | Jack Nicklaus (na play-off) | 282 | -6 |
| 1974 | Johnny Miller | 208 | -8 |
| 1975 | Gene Littler | 280 | -8 |
| 1976 | Ben Crenshaw | 281 | -7 |
| 1977 | Tom Watson | 273 | -15 |
| 1978 | Tom Watson (na play-off) | 280 | -8 |
| 1979 | Lon Hinkle (na play-off) | 284 | -4 |
| 1980 | George Burns | 280 | -8 |
| 1981 | John Cook | 209 | -7 |
| 1982 | Jim Simons | 274 | -14 |
| 1983 | Tom Kite | 276 | -12 |
| 1984 | Hale Irwin (na play-off) | 278 | -10 |
| 1985 | Mark O'Meara | 283 | -5 |
| 1986 | Fuzzy Zoeller | 205 | -11 |
| AT&T Pebble Beach National Pro-Am | |||
| 1987 | Johnny Miller | 278 | -10 |
| 1988 | Steven Jones (na play-off) | 280 | -8 |
| 1989 | Mark O'Meara | 277 | -11 |
| 1990 | Mark O'Meara | 281 | -7 |
| 1991 | Paul Azinger | 274 | -14 |
| 1992 | Mark O'Meara (na play-off) | 275 | -13 |
| 1993 | Brett Ogle | 276 | -12 |
| 1994 | Johnny Miller | 281 | -7 |
| 1995 | Peter Jacobsen | 271 | -17 |
| 1996 | toernooi halverwege geannuleerd wegens slecht weer | ||
| 1997 | Mark O'Meara | 268 | 20 |
| 1998 | Phil Mickelson | 202 | -14 |
| 1999 | Payne Stewart | 206 | -10 |
| 2000 | Tiger Woods | 273 | -15 |
| 2001 | Davis Love III | 272 | -14 |
| 2002 | Matt Gogel | 274 | -14 |
| 2003 | Davis Love III | 274 | -14 |
| 2004 | Vijay Singh | 272 | -16 |
| 2005 | Phil Mickelson | 269 | -19 |
| 2006 | Arron Oberholser | 271 | -17 |
| 2007 | Phil Mickelson | 268 | -20 |
| 2008 | Steve Lowery (na play-off tegen Steve Lowery) | 278 | -10 |
| 2009 | Dustin Johnson | 201 | -15 |
| 2010 | Dustin Johnson | 270 | -16 |
| 2011 | D.A. Points | 271 | -15 |
| 2012 | Phil Mickelson | 269 | -17 |
| score-record |
[bewerken] Meervoudige winnaars
Twaalf spelers hebben tot dusverre meer dan één keer dit toernooi gewonnen:
- Mark O'Meara (5): 1985, 1989, 1990, 1992, 1997
- Phil Mickelson (4): 1998, 2005, 2007, 2012
- Sam Snead (4): 1937, 1938, 1941, 1950 (tie)
- Jack Nicklaus (3): 1967, 1972, 1973
- Johnny Miller (3): 1974, 1987, 1994
- Lloyd Mangrum (2): 1948, 1953
- E.J. "Dutch" Harrison (2): : 1939, 1954
- Cary Middlecoff (2): : 1955, 1956
- Billy Casper (2): : 1958, 1963
- Tom Watson (2): : 1977, 1978
- Davis Love III (2): : 2001, 2003
- Dustin Johnson (2): : 2009, 2010
[bewerken] Liefdadigheid
De opbrengst van het toernooi gaat naar de Monterey Peninsula Foundation. Deze stichting verdeelt het geld over andere instellingen die onder meer investeren in gezondheid, scholing en jeugdprogramma's. Tot 2010 ging er ruim US$ 85.000.000 naar deze stichting.
