A (muziek)

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Ga naar: navigatie, zoeken

De A (ook wel la genoemd) is een muzieknoot die een hele toon hoger ligt dan de G en een hele toon lager dan de B.

Op een pianoklavier ligt de A in de groep van drie zwarte toetsen telkens tussen de tweede en derde zwarte toets. De tweede snaar van een klassieke gitaar is gestemd op de A.

A4 wordt gehanteerd als internationale stemtoonhoogte. De frequentie van deze toon is vastgesteld op 440 Hz. (A-440)

Octavering[bewerken]

Musicologische benaming Helmholtznotatie Octaafnaam Frequentie (Hz)
A-1 Aˌˌˌ Subsubcontra-octaaf 13,74
A0 Aˌˌ Subcontra-octaaf 27,50
A1 Contra-octaaf 55
A2 A Groot octaaf 110
A3 a Klein octaaf 220
A4 a′ Eéngestreept octaaf 440
A5 a′′ Tweegestreept octaaf 880
A6 a′′′ Driegestreept octaaf 1760
A7 a′′′′ Viergestreept octaaf 3520
A8 a′′′′′ Vijfgestreept octaaf 7040
A9 a′′′′′′ Zesgestreept octaaf 14080

Grafische voorstelling[bewerken]

Voorstelling van de A in 3 sleutels (achtereenvolgens: vioolsleutel (A4), altsleutel (A3 en A4), en bassleutel (A2 en A3)).

Zie ook[bewerken]