Een brug te ver

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
(Doorverwezen vanaf A Bridge Too Far)
Ga naar: navigatie, zoeken
A Bridge Too Far
Afbeelding gewenst
Tagline Out of the sky comes the screen's most incredible spectacle of men and war!
Regie Richard Attenborough
Productie Joseph E. Levine
Richard Levine
Scenario Cornelius Ryan (boek)
William Goldman (scenario)
Hoofdrollen Dirk Bogarde
James Caan
Michael Caine
Sean Connery
Edward Fox
Elliott Gould
Gene Hackman
Anthony Hopkins
Hardy Krüger
Ryan O'Neal
Laurence Olivier
Robert Redford
Maximilian Schell
Liv Ullmann
Muziek John Addison
Montage Antony Gibbs
Cinematografie Geoffrey Unsworth
Distributie United Artists
Première VS: 15 juni 1977
Nederland: 23 juni 1977
Genre Oorlog / Actie / Drama
Lengte 176 minuten
Taal Engels / Duits / Nederlands
Land Verenigde Staten / Verenigd Koninkrijk
Budget $26.000.000 (schatting)
Nominaties 4
Prijzen 7
IMDb-profiel
MovieMeter-profiel
Portaal  Portaalicoon   Film

Een brug te ver is de titel van de Nederlandse vertaling van het boek A Bridge Too Far uit 1974, dat werd geschreven door Cornelius Ryan. Het boek werd in 1976 verfilmd onder regie van Richard Attenborough. In juni 1977 werd deze uitgebracht. De hoofdrollen zijn voor James Caan, Michael Caine, Sean Connery, Elliott Gould, Gene Hackman, Anthony Hopkins, Ryan O'Neal en Robert Redford.

De film bracht wereldwijd $50.750.000[1] op, bijna twee keer zoveel als de productie ervan heeft gekost. Hoewel de film goed werd ontvangen, was de grootste kritiek dat niet alle gebeurtenissen waarheidsgetrouw zijn.

Inhoud

[bewerken] Verhaal

Boek en film gaan over Operatie Market Garden en met name om de Slag om Arnhem in de Tweede Wereldoorlog, waarmee een begin werd gemaakt met de bevrijding van Nederland boven de rivieren. De titel verwijst naar een uitspraak van de Britse luitenant-generaal Frederick Browning.

Tijdens de voorbereidingen van Operatie Market Garden zei hij desgevraagd tegen veldmaarschalk Bernard Montgomery dat zijn troepen de brug over de Rijn bij Arnhem wel vier dagen zouden kunnen vasthouden. Hij voegde daaraan toe: "But, Sir, I think we might be going a bridge too far" ("Maar ik denk dat we misschien wel een brug te ver gaan").[2]

Leeswaarschuwing: Onderstaande tekst bevat details van de plot en/of de afloop van het verhaal.

De film begint met een terugblik op de vijf jaar durende oorlog en de gebeurtenissen die zich daarin hebben afgespeeld. De landing in Normandië heeft inmiddels al enige tijd geleden plaatsgevonden, en de geallieerden hebben te maken met een overvloed aan middelen die worden toegevoerd, wat hen hindert in de verdere bevrijding van Europa. Opperbevelhebber van de geallieerden Dwight D. Eisenhower moest kiezen tussen generaal Patton (Verenigde Staten) en veldmaarschalk Montgomery (Verenigd Koninkrijk), die beiden een plan hadden klaarliggen om de oorlog snel te beëindigen. Onder politieke druk koos Eisenhower uiteindelijk voor het plan van Montgomery, operatie Market Garden.

In september 1944 boeken de geallieerden vooruitgang, maar ze pauzeren in België. Een Nederlands gezin merkt op dat de Duitsers zich terugtrekken richting hun vaderland en ze verwachten spoedig een inval van de geallieerden. Veldmaarschalk Gerd von Rundstedt komt in Nederland aan en ontdekt dat hij daar nog weinig manschappen of uitrusting tot zijn beschikking heeft. Een buurjongen houdt de evacuatie van de Duitse troepen in zijn woonplaats nauwlettend in de gaten, en geeft deze informatie later door aan het Nederlandse verzet.

Parachute-drop. (werkelijkheid, geen filmbeelden)

Operatie Market Garden voorziet in 35.000 soldaten die vanaf vliegvelden in Engeland een afstand van zo'n 480 kilometer overbruggen en ongeveer 100 kilometer achter de vijandige linies worden gedropt; op die manier wordt een "tapijt van luchtlandingstroepen" gecreëerd die vervolgens de belangrijkste bruggen veroveren en ze vasthouden totdat de geallieerde grondtroepen het van hen overnemen. De brug in Arnhem, die uiteindelijk "te ver" blijkt te zijn, overbrugt de Rijn, en de verovering daarvan geeft de geallieerden de mogelijkheid om de verdedigingslinies van Duitsland heen te trekken.

Bij een bespreking van het plan blijft de Poolse generaal Sosabowski bedenkelijk stil, waarna hij zijn diepe twijfels uitspreekt over de werking van operatie Market Garden. Zijn mening is een van de twee die terzijde worden gelegd, maar een nederlaag voorspellen die juist blijkt te zijn; het Amerikaanse bevel maakt zich zorgen om het droppen van parachutes tijdens daglicht, maar men merkt op dat het "geen periode van volle maan is", waardoor een drop in de nacht te moeilijk zou zijn.

De Nederlandse jongen weet een Duitse bewaker te passeren en ontdekt dat de Duitse veldmaarschalk Walter Model op het hoofdkwartier is van de Duitse troepen. Hij meldt dit aan de ondergrondse.

Een jonge Britse inlichtingenofficier, majoor Fuller (in werkelijkheid en in het boek Brian Urquhart), vraagt het Britse bevel om toestemming om de landingsplaats van de parachutisten nader te onderzoeken. Hieruit blijkt later, dat aan de rand van de droppingsplaats Duitse pantservoertuigen staan opgesteld. De Britse bevelhebber is niet onder de indruk en gaat er vanuit dat deze voertuigen niet inzetbaar zijn, waarop hij de getoonde foto's wegwuift. Ook negeert hij de rapporten van het Nederlandse verzet. Fullers bezorgdheid wordt niet gewaardeerd en hij wordt ongeschikt verklaard door een Britse dokter die concludeert dat hij te gestrest is om zijn plichten te vervullen.

De Britse bevelhebbers die de luchtlanding plannen, merken op dat er te weinig luchtvervoer is en dat het gebied nabij Arnhem te slecht is om op te landen. Dit betekent dat ze ruim 12 kilometer van de brug vandaan moeten landen. Sosabowski loopt na het horen van dit bericht naar een Britse officier om zijn insigne te controleren en zegt: "Just making sure whose side you're on" ("Ik wilde alleen maar even kijken aan wiens kant u staat") waarmee hij wil zeggen dat het plan zo gevaarlijk is, dat het alleen de vijand zoiets zou kunnen bedenken. Tijdens de bijeenkomst van de Britse officieren zegt men: "iedereen is verrast dat ze gaan proberen om 12 kilometer van de brug te landen, maar natuurlijk moeten ze er het beste van zien te maken; de Britten staan bekend om hun "stijve bovenlip" en een bevel is een bevel."

De Britse technische dienst die voor de mobiele radio's van de missie moet zorgen, merkt op dat die waarschijnlijk niet zullen werken van de 12 kilometer tussen het landingsgebied en de brug bij Arnhem. Net als de anderen die zo hun vragen over de missie hebben, besluit de technische dienst geen roet in het eten te gooien door hun waarnemingen door te geven aan de bevelhebbers.

Tanks van het Britse 30e Legerkorps rijden over de brug bij Nijmegen na de inname daarvan. (werkelijkheid, geen filmbeelden)

Tijdens de bijeenkomst van de grondtroepen (Britse 30e Legerkorps) wordt het hele plan uitgelegd, wat betekent dat de luchttroepen de bruggen overnemen en behouden totdat de grondtroepen zijn gearriveerd. Snelheid is de belangrijkste factor. Arnhem moet binnen 2 tot 3 dagen zijn bereikt. Het is de cruciale brug, de laatste mogelijkheid om aan de Duitse troepen te ontsnappen en de laatste route voor de geallieerden die hopen om de oorlog voor kerstmis te beëindigen. Een van de risicofactoren is dat de weg die de bruggen verbindt, een eenbaansweg is.

Het innemen van de bruggen door de luchttroepen verloopt volgens planning, maar de grondtroepen krijgen al vanaf het begin te maken met Duitse weerstand, waardoor hun tijdschema moeilijk te behalen is. Ze worden ook vertraagd vanwege de smalle weg waarover alle voertuigen moeten rijden. Een brug nabij Eindhoven wordt door de Duitsers opgeblazen en het duurt ruim een dag voordat een noodbrug is aangelegd. In Nijmegen moet een deel van de 82nd Airborne Division een gevaarlijke rivier oversteken met ondeugdelijke boten die zijn gemaakt van hout en doek. Britse parachutisten nemen een aantal delen van Arnhem over en weten deze voor enkele dagen te behouden, maar worden geteisterd door voedsel-, medicijn- en munitietekorten. Het Britse 30e Legerkorps blijft naar het noorden oprukken, maar wordt vertraagd door verschillende gebeurtenissen. Na enkele dagen in Arnhem te hebben gevochten worden de parachutisten ofwel door de Duitsers gevangengenomen, ofwel gedwongen terug te trekken. Operatie Market Garden is hiermee mislukt.

[bewerken] Rolverdeling

[bewerken] Hoofd- en bijrollen

Acteur Personage Opmerkingen
Hoofdrollen
Dirk Bogarde Luitenant-generaal Sir Frederick 'Boy' Browning
James Caan stafsergeant Eddie Dohun ( de soldaat die de arts onder schot hield)
Michael Caine luitenant-kolonel J.O.E. Vandeleur
Sean Connery generaal-majoor Roy E Urquhart
Edward Fox luitenant-generaal Sir Brian Horrocks
Elliott Gould kolonel Robert Stout
Gene Hackman generaal-majoor Stanisław Sosabowski
Anthony Hopkins luitenant-kolonel John Frost
Hardy Krüger generaal-majoor Ludwig
Ryan O'Neal generaal-majoor James Gavin
Laurence Olivier dr. Jan Spaander
Robert Redford majoor Julian Cook
Maximilian Schell SS-Obergruppenführer Wilhelm Bittrich
Liv Ullmann Kate ter Horst
Bijrollen
Denholm Elliott meteorologisch officier bij de RAF
Peter Faber kapitein Harry Bestebreurtje
Christopher Good majoor Carlyle ( de soldaat met paraplu eigenlijk in het echt Majoor Tatham Warter)
Lex van Delden Matthias ( Duitse onderhandelaar met witte vlag bij de Rijnbrug)
Frank Grimes majoor Fuller
Jeremy Kemp briefing officer bij de RAF
Wolfgang Preiss veldmaarschalk Gerd von Rundstedt
Nicholas Campbell kapitein Glass
Paul Copley soldaat Wicks (oppasser Kolonel John Frost)
Donald Douglas brigadier-generaal Gerald Lathbury
Keith Drinkel luitenant Cornish
Col Farrell korporaal Hancock
Richard Kane kolonel Weaver
Walter Kohut veldmaarschalk Walter Model
Paul Maxwell generaal-majoor Maxwell Taylor
Stephen Moore majoor Robert Steele
Donald Pickering luitenant-kolonel Mackenzie
Gerald Sim kolonel Sims
Mary Smithuysen oude Nederlandse vrouw
John Stride majoor bij de Grenadier Guards
Siem Vroom leider van het ondergronds verzet
Erik van 't Wout zoon van de leider van het verzet (Siem Vroom)

[bewerken] Overige personages

De acteurs en personen in onderstaande (uitklapbare) lijst hebben een minder prominente rol gespeeld in de film. Het betreffen hier onder andere soldaten of personen met slechts een enkele tekstregel. Daarnaast komt in de film een aantal archiefbeelden voor, waarop personen staan die een belangrijke rol hebben gespeeld tijdens de Tweede Wereldoorlog en het naderde einde daarvan. Klik op "uitklappen" om deze lijst van acteurs en personages te bekijken. De namen staan in alfabetische volgorde.

Overige personages
Acteur Personage Opmerkingen
Acteurs met een enkele tekstregel
Sebastian Abineri sergeant Treadwell
Marlies van Alcmaer vrouw van de leider van het verzet (Siem Vroom)
Henny Alma Nederlandse dorpeling
Anthony Garner Brits stafmajoor
Alun Armstrong korporaal Davies
Feliks Arons Nederlandse priester
David Auker 'Taffy' Brace ( Hospik)
Michael Bangerter Britse stafkolonel
Hartmut Becker Duitse schildwacht
Tom van Beek Jan ter Horst
Tim Beekman Duitse soldaat
Hans von Borsody General der Infanterie Gunther Blumentritt
Bertus Botterman Nederlandse dorpeling
Andrew Branch fluitist
Michael Byrne luitenant-kolonel Giles Vandeleur
Milton Cadman soldaat Long
Simon Chandler soldaat Simmonds
Erik Chitty organist
Ben Cross 'trooper Binns
Shaun Curry korporaal Robbins
David English soldaat Andrews
Michael Graham Cox kapitein Cleminson
Hans Croiset zoon van oude Nederlandse vrouw (Mary Smithuysen)
Harry Ditson Amerikaans soldaat
Jack Galloway soldaat Vincent
Peter Gordon Amerikaans sergeant
Michael Graves Brits medisch orderly
Norman Gregory soldaat Morgan
Pieter Groenier jonge, Nederlandse man
Brian Gwaspari Amerikaans ingenieur
Jonathan Hackett zweefvliegtuigpiloot
Garrick Hagon luitenant Rafferty
Brian Hawksley dominee
Arthur Hill Amerikaans medisch kolonel
Geoffrey Hinsliff Britser radio-operator
Ben Howard sergeant Towns
George Innes sergeant Macdonald
Ray Jewers Amerikaanse radio-operator
John Judd sergeant Clegg
Edward Kalinski soldaat Archer
Neil Kennedy kolonel Barker
Adriënne Kleiweg jonge, Nederlandse vrouw
Stanley Lebor regiments-sergeant-majoor
Ian Liston sergeant Whitney
Sean Mathias luitenant bij de Irish Guards
Barry McCarthy soldaat Clark
Anthony Milner soldaat Dodds
Hilary Minster Brits medisch officier
Timothy Morand Brits korporaal
John Morton Amerikaans Padre
Niall Padden Brits verpleger
John Peel Duits luitenant
Josephine Peeper serveerster in een café
Anthony Pullen Shaw Amerikaans kapitein
Paul Rattee soldaat Gordon
John Ratzenberger Amerikaans luitenant
Stephen Rayment luitenant bij de Grenadier Guards
Philip Raymond kolonel bij de Grenadier Guards
Myles Reithermann chauffeur boottransporteur
Georgette Reyevski oude, Nederlandse vrouw
Dick Rienstra kapitein Krafft
Patrick Ryecart Duitse luitenant
Toby Salaman soldaat Stephenson
John Salthouse soldaat 'Ginger' Marsh (van de gedropte rode baretten)
Edward Seckerson Brits aalmoezenier
Peter Settelen luitenant Cole
Mark Sheridan sergeant Tomblin
Johan te Slaa oude, Nederlandse man
James Wardroper soldaat Gibbs
Chris Williams korporaal Merrick
Fred Williams kapitein Grabner
Michael Wolf veldmaarschalk Walter Models oppasser
Soldaten
Stuart Blake
Ray Boyd
Stephen Churchett
Jon Croft
Patrick Dickson
Adrian Gibbs
Jason Gregory
Stewart Guidotti
Patrick Hannaway
Brian Haughton
Anthony Howden
Frank Jarvis
David Killick
Dan Long
Gerald Martin
Edward McDermott
Tony McHale
Jack McKenzie
Francis Mughan
Richard Ommanney
Peter Quince
Robin Scobey
Farrell Sheridan
James Snell
Michael Stock
David Stockton
Paul Vaughan-Teague
Jason White
Mark York
Personen op archiefbeelden
Omar Bradley
Winston Churchill
Charles de Gaulle
Dwight Eisenhower
Adolf Hitler
Alfred Jodl
Trafford Leigh-Mallory
Bernard Montgomery
George Patton
Bertram Ramsay
Erwin Rommel
Franklin Delano Roosevelt
Walter Bedell Smith
Arthur Tedder

[bewerken] Prijzen en nominaties

A Bridge Too Far won in totaal 7 prijzen en werd 4 keer genomineerd:[3]

Prijzen

Nominaties

  • BAFTA Film Award
    • Beste regie: Richard Attenborough
    • Beste bewerking: Antony Gibbs
    • Beste film
    • Beste productiedesign/artdirection: Terence Marsh

Op Rotten Tomatoes krijgt de film een waardering van 64% "fresh",[4] wat betekent dat 64 procent van de personen die gestemd heeft, de film waardeert.

[bewerken] Achtergrond

[bewerken] Productie

De film is gebaseerd op het gelijknamige boek A Bridge Too Far van Cornelius Ryan dat in 1974 werd uitgebracht, dertig jaar na Operatie Market Garden. Het boek liet zich lezen als een filmscript en werd meteen een bestseller: dit waren redenen voor Hollywood-producer Joseph E. Levine om de filmrechten te kopen.[5] Levine reist binnen een jaar naar Arnhem en komt daar tot de conclusie dat van de oorspronkelijke situatie rond de brug niets meer over is; wél komt hij bij de IJssel in Deventer, zo'n 35 kilometer verderop, een gelijksoortige brug tegen met een omgeving die zich gemakkelijk leent voor de productie van een film. Slechts één flatgebouw staat in de weg, maar op een grote parkeerplaats langs het talud van de brug is het mogelijk om de Arnhemse villa's na te bouwen waar majoor John Frost in 1944 met zijn manschappen voor vier dagen standhield. De verderop gelegen wijk Noordenbergkwartier ziet er vervallen uit, waardoor het eveneens geschikt is als decor voor de film. Vanwege de slechte economische situatie die in de jaren zeventig heerste, staan er in Deventer op veel plaatsen gebouwen en fabriekshallen leeg, die kunnen worden gebruikt als bouwplaats voor decorstukken en de opslag van andere filmattributen. Levine besluit in 1976 samen met regisseur Richard Attenborough dat Deventer de ideale filmlocatie is en enkele dagen later meldt de New York Times dat de film "A Bridge Too Far" zal worden opgenomen in "a sleepy Dutch town on the IJssel river".[6]

De film zou met een budget van ongeveer $26.000.000[7] de duurste film tot dan toe worden. Om ervoor te zorgen dat de film veel bezoekers zal gaan trekken, legt Levine een aantal grote acteurs vast, waarbij geld geen rol lijkt te spelen. James Caan en Robert Redford ontvangen bijvoorbeeld beide een miljoen dollar voor een optreden van een kwartier. Levine realiseert zich dat hij, om een zo groot mogelijk publiek te trekken, acteurs moet nemen uit verschillende landen. Uit Engeland komen bijvoorbeeld Sean Connery Anthony Hopkins en Dirk Bogarde (die in de Tweede Wereldoorlog in het Britse leger bij de inlichtingendienst zat), terwijl het Amerikaanse publiek zich moet kunnen identificeren met acteurs als Ryan O'Neal en James Caan. De Duitsers Maximilian Schell en Hardy Krüger, Nederlander Peter Faber en Noorse Liv Ullmann worden geacht het publiek te trekken uit respectievelijk Duitsland, Nederland en de Scandinavische landen.[8] Er deden in totaal 13 mensen mee aan de film die een Oscar hadden gewonnen, waarvan zes acteurs.

Voor de film waren duizenden figuranten nodig. Er was vooral behoefte aan jonge mannen die de tienduizenden soldaten konden vertegenwoordigen, maar ook was er vraag naar baby's, kinderen, volwassenen, ouderen en gehandicapten. In totaal stonden er ruim 3200 mensen ingeschreven die per tien uur 68 gulden kregen; elk uur daarna kwam daar 10 gulden bij. Studenten die meededen konden op die manier wat extra geld verdienen.[9] Het filmen begon op 26 april 1976 en duurde ongeveer een half jaar, tot in oktober. De belangstelling voor een bezoek aan Deventer nam hierna toe, waardoor de politie soms moest ingrijpen. Ook bezochten leden van het Koninklijk Huis geregeld de set, waaronder Pieter van Vollenhoven, Prins Claus en Prins Bernard.[9] Deventer heeft grote voordelen gehad van de filmopnamen: vermoedelijk heeft het de stad 5 miljoen dollar opgebracht.[10]

Een andere locatie waar filmopnamen hebben plaatsgevonden is Huis Rhederoord in De Steeg eveneens aan de IJssel. Hier werden eerst een Duits hoofdkwartier en later het geallieerde hoofdkwartier uitgebeeld. Een storm had kort daarvoor enkele grote bomen bij het huis ontworteld. De grote wortelstronken gaven de set hiermee de passende uitstraling van een strijdtoneel.

[bewerken] Historische onjuistheden

1rightarrow.png Zie Operatie Market Garden en Slag om Arnhem voor meer historische achtergrondinformatie

Hoewel de film in grote lijnen (en vaak tot in detail) overeenkomt met de werkelijkheid, komen er enkele fictieve personages in voor en hebben sommige gebeurtenissen zich nooit afgespeeld.

De brug in 2007

[bewerken] Personages

  • Alleen het personage dat door Elliott Gould gespeeld wordt (kolonel Stout), was niet gebaseerd op een echte deelnemer aan de Slag om Arnhem. Kolonel Stout was gebaseerd op Kolonel (later Luitenant-generaal) Robert Sink
  • De Nederlandse psycholoog "Dr. Jan Spaander", gespeeld door Laurence Olivier, was ook een speciaal voor de film gecreëerd personage. Onduidelijk is op wie dit personage gebaseerd is.

[bewerken] Gebeurtenissen

  • De gebeurtenis waarbij een Britse parachutist omkomt terwijl hij probeert om een lichte cylindervormige container (die geregeld voor de grondtroepen met vliegtuigen werden gedropt: hier zat voedsel, medicijnen, munitie en kleding in) met rode baretten terug te brengen, is slechts gedeeltelijk waarheidsgetrouw. In werkelijkheid overleefde de parachutist.
  • Als een Tiger II - alleen - probeert om de Britten in Arnhem aan te vallen, doet hij dit komende vanuit het zuidelijke gedeelte van de brug. In werkelijkheid, na de mislukte aanval van SS-Hauptsturmführer Paul Gräbner, vonden er geen gewapende aanvallen meer plaats vanuit die richting.

[bewerken] Attributen

  • Tijdens het vrijmaken van de doorgang naar het noorden, duwt een Britse tank een kapotte M24 Chaffee van de weg. In die tijd gebruikten de geallieerden echter geen voertuigen van het type M24. Deze tank werd alleen beperkt gebruikt door Amerikaanse legergroepen tijdens de Slag om de Ardennen.

[bewerken] Locaties

  • In een aantal scènes die zijn opgenomen in Nijmegen, is de Sint Stevenskerk niet gedeeltelijk verwoest. Dit was echter wel het geval na een bombardement door de Amerikanen op 22 februari 1944.
  • De Waaloversteek vond plaats ten westen van Nijmegen. In de film is gekozen voor een locatie ten oosten van Nijmegen, vlakbij Lent. Hierdoor kon gewerkt worden met een "skyline-loze" overkant.
  • Als decor voor de Arnhemse brug fungeerde de IJsselbrug bij Deventer

[bewerken] Trivia

  • Inhakend op het succes van de film nam de Zangeres Zonder Naam het nummer Een brug te ver op.
  • De uitdrukking Dat is een brug te ver (dat is te hoog gegrepen) is een spreekwoord geworden.

[bewerken] Externe links

Bronnen, noten en/of referenties
  1. A Bridge Too Far Box Office Mojo
  2. Martin Middlebrook merkt in zijn boek 'Arnhem 1944 - The Airborne Battle' (1994) - in Nederlandse vertaling 'Arnhem' (2009) - op, dat Browning zich wel in deze geest heeft uitgelaten, maar de term 'A bridge too far' waarschijnlijk niet heeft gebruikt.
  3. Awards for A Bridge Too Far (1977) Internet Movie Database
  4. A Bridge Too Far (1977) Rotten Tomatoes (na 11 stemmen op 9 februari 2008)
  5. Een Brug te Ver - A sleepy Dutch Town /Geschiedenis Andere Tijden
  6. Tachtig kilometer IJssel in verhalen Peter Leunissen - de Stentor
  7. Box office / business for A Bridge Too Far (1977) Internet Movie Database
  8. Een Brug te Ver - Hollywood aan de IJssel /Geschiedenis Andere Tijden
  9. a b Een Brug te Ver - "Oh Peter, you’re great!" /Geschiedenis Andere Tijden
  10. Een Brug te Ver - Suikeroom uit Amerika /Geschiedenis Andere Tijden
Persoonlijke instellingen
Naamruimten

Varianten
Handelingen
Navigatie
Informatie
Hulpmiddelen
Afdrukken/exporteren
In andere talen