Aad Mansveld

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Ga naar: navigatie, zoeken
Aad Mansveld
Aad Mansveld (links) naast Vujadin Boškov en Dojčin Perazić (1976)
Aad Mansveld (links) naast Vujadin Boškov en Dojčin Perazić (1976)
Persoonlijke informatie
Volledige naam Adriaan Mansveld
Geboortedatum 14 juli 1944
Geboorteplaats Den Haag Vlag van Nederland Nederland
Overlijdensdatum 5 december 1991
Overlijdensplaats Den Haag Vlag van Nederland Nederland
Clubinformatie
Positie Verdediger
Jeugd
ADO
Senioren
Seizoen Club w 0(g)
Vlag van Nederland ADO Den Haag
Vlag van Nederland Feyenoord
Vlag van Nederland FC Utrecht
458 (71)
35(8)
12(0)
Interlands
1972-1973 Vlag van Nederland Nederland 6 (0)
Portaal  Portaalicoon   Voetbal

Adriaan (Aad) Mansveld (Den Haag, 14 juli 1944 - aldaar, 5 december 1991) was een Nederlands voetballer. De libero begon zijn carrière bij ADO in 1964 en bleef de club jarenlang trouw. Aan het eind van zijn loopbaan speelde hij nog enkele seizoenen voor Feyenoord en FC Utrecht, om vervolgens zijn loopbaan in 1982 te beëindigen bij zijn eerste en enige liefde FC Den Haag. Hij speelde in totaal 559 wedstrijden in de Eredivisie voor ADO en FC Den Haag, waarin hij als laatste man het ongebruikelijk aantal van 69 doelpunten maakte. In totaal maakte hij 77 doelpunten in de Eredivisie.

Biografie[bewerken]

Net als zijn vader leerde Aad Mansveld het vak van verwarmingsmonteur wat hij tot 1968 uitvoerde. (Pas in 1970 werd Mansveld fulltime profvoetballer.) Sinds zijn achtste jaar was hij al lid van de Haagse voetbalvereniging ADO en op zijn vijftiende koos hij voor een profcarrière bij de club. Op 20-jarige leeftijd maakte hij als voorstopper zijn debuut in het eerste profelftal van ADO en speelde, 191 wedstrijden en scoorde 23 doelpunten in dat elftal. Als voorstopper ontwikkelde Aad Mansveld zijn grootste kwaliteiten: het inschuiven op het middenveld, het schot van lange afstand en de feilloze pass over tientallen meters. Ook werd hij gevreesd door het opzetten van een-tweetjes met zijn middenvelders (Dick Advocaat, Piet de Zoete) teneinde tot scoringspogingen te komen. Een gelijkenis met de stijl van Franz Beckenbauer ligt daarbij voor de hand. Als aanvoerder van het team was hij het boegbeeld, een situatie waaraan hij als risicominnend voetballer enigszins moest wennen. Een voorbeeld dat hierin vaak wordt geciteerd is zijn opzettelijke handsbal in een wedstrijd tegen Ajax teneinde ervoor te zorgen dat Ajax de wedstrijd won. Dit was nodig omdat ADO in 1968 de KNVB beker van Ajax had gewonnen en deel kon nemen aan het toenmalige Europa Cup II-toernooi als Ajax kampioen zou worden. Door de handsbal kreeg Ajax een penalty, scoorde en won met moeite de wedstrijd.

Door zijn goede prestaties kwam hij in de belangstelling van clubs als Ajax, PSV, Feyenoord en het Belgische Anderlecht, maar als Hagenees kon hij kennelijk niet buiten het Zuiderpark en bleef Mansveld bij ADO. Na de fusie van ADO met Holland Sport (1971) ging Mansveld mee naar FC Den Haag waar hij het – met twee onderbrekingen – tot 263 wedstrijden (46 doelpunten) bracht. In 1972 debuteerde Mansveld in het Nederlands elftal; hij bracht het tot zes interlands. De concurrentie op zijn positie was in de aanloop naar de WK 1974 groot, bijvoorbeeld in de persoon van de Ajacied Ruud Krol. Mansveld ging niet mee naar de WK in Duitsland; hij scheurde in maart 1974 een enkelband. In 1975 won ADO de KNVB beker voor de tweede keer en het seizoen daarop speelde de club weer in het EC II-toernooi.

In een kwartfinalewedstrijd, in het Zuiderpark tegen West Ham United, scoorde Mansveld een loepzuivere hattrick: drie goals binnen 38 minuten in één speelhelft. Mansveld stapt aan het begin van het seizoen 1977/78 over naar Feyenoord. Bij deze Rotterdamse club speelde hij 22 competitiewedstrijden en scoorde hij zeven keer. In januari 1978 keert hij alweer naar FC Den Haag terug om in 1981 naar FC Utrecht te verkassen. Ook Mansvelds Utrechtse carrière eindigde snel: in maart 1982 speelde hij alweer bij FC Den Haag dat in grote degradatienood verkeerde. Mansveld kon het tij echter niet keren en FC Den Haag daalde naar de eerste divisie af. Na zijn spelerscarrière was Mansveld trainer bij de jeugd van FC Den Haag, amateurvereniging HVV Laakkwartier (1981) en H.s.v. Oranje Blauw (1983). Van 1987 tot 1991 was hij opnieuw hoofdtrainer bij HVV Laakkwartier.

Mythevorming[bewerken]

Aad (Haags: Aadsjuh) Mansveld is de onbetwiste clublegende en toonbeeld van onverzettelijkheid en de spreekwoordelijke 'Haagse Bluf'. De langezijde in het Zuiderpark Stadion was als eerbetoon naar hem vernoemd. In het nieuwe Kyocera Stadion staat op het Haagse Heldenplein een standbeeld van Mansveld. Ook is de korte zijde naar hem vernoemd: De Aad Mansveld Tribune. Als speler won hij tweemaal de KNVB beker in 1968 en 1975. Mansveld overleed op 5 december 1991 aan de gevolgen van longkanker. Mansveld - een fervent roker - had van 1968 tot 1969 een eigen sigarenwinkel. Hij was getrouwd en had twee kinderen. Zijn zoon Ruud is een groot pleitbezorger voor ADO Den Haag en onder meer beheerder van de fanshop in het nieuwe stadion. Tijdens de opening van het nieuwe stadion werd een bronzen standbeeld – gemaakt door de Haagse beeldhouwer Loek Bos - van Aad onthuld.

Den Haag heeft een Aad Mansveldstraat. Over het tot stand komen van deze naamgeving was ophef op lokaal niveau. De indruk werd gewekt dat de naamgeving van een volkse stadsheld niet zou passen in een klaarblijkelijk chique woonomgeving.[1] De gemeentecommissie Straatnaamgeving ging niet op de bezwaren van toekomstige bewoners in. (Andere straten in het nieuwbouwbuurtje zijn genoemd naar andere (Haagse) sporters: Beb Bakhuys, Abe Lenstra en Bertus de Harder bv.)

wedstrijden[bewerken]

Statistieken[bewerken]

Periode ADO[bewerken]

seizoen club land competitie wed. goals
1964/65 A.D.O Vlag van Nederland Nederland Eredivisie 7 0
1965/66 A.D.O Vlag van Nederland Nederland Eredivisie 26 1
1966/67 A.D.O Vlag van Nederland Nederland Eredivisie 26 3
1967/68 A.D.O Vlag van Nederland Nederland Eredivisie 31 8
1968/69 A.D.O Vlag van Nederland Nederland Eredivisie 28 6
1969/70 A.D.O Vlag van Nederland Nederland Eredivisie 34 3
1970/71 A.D.O Vlag van Nederland Nederland Eredivisie 34 3
1971/72 FC Den Haag Vlag van Nederland Nederland Eredivisie 34 7
1972/73 FC Den Haag Vlag van Nederland Nederland Eredivisie 33 9
1973/74 FC Den Haag Vlag van Nederland Nederland Eredivisie 18 3
1974/75 FC Den Haag Vlag van Nederland Nederland Eredivisie 34 4
1975/76 FC Den Haag Vlag van Nederland Nederland Eredivisie 27 8
1976/77 FC Den Haag Vlag van Nederland Nederland Eredivisie 31 7
1978/79 FC Den Haag Vlag van Nederland Nederland Eredivisie 15 1
1979/80 FC Den Haag Vlag van Nederland Nederland Eredivisie 30 6
1980/81 FC Den Haag Vlag van Nederland Nederland Eredivisie 32 2
1981/82 FC Den Haag Vlag van Nederland Nederland Eredivisie 12 0
Club totaal 458 71

Periode Feyenoord[bewerken]

seizoen club land competitie wed. goals
1977/78 Feyenoord Vlag van Nederland Nederland Eredivisie
1978/79 Feyenoord Vlag van Nederland Nederland Eredivisie
Club totaal 35 8

Periode FC Utrecht[bewerken]

seizoen club land competitie wed. goals
1981/82 FC Utrecht Vlag van Nederland Nederland Eredivisie
Club totaal 12 0

Zie ook[bewerken]

Externe links[bewerken]

Bronnen, noten en/of referenties