Aanbodeconomie

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Ga naar: navigatie, zoeken

Aanbodeconomie is de economische theorie, die vooral de economische ontwikkeling (productiegroei) verklaart uit de ontwikkeling van de aanbodfactoren. De aanhangers van deze theorie worden de aanbodeconomen genoemd. Zij vinden de positieve en negatieve prikkels die uitgaan van lonen, prijzen en de tarieven van de overheid van grote betekenis. Bij het oplossen van werkloosheid is dan meestal het advies de belastingen en sociale uitkeringen te verlagen.

Toepassingen in de wereld[bewerken]

De aanbodeconomie wordt in de Verenigde Staten ook wel de 'Reaganomics' genoemd, verwijzend naar het economische aanbodbeleid van voormalig president Ronald Reagan. In Groot-Brittannië is het Thatcherisme, verwijzend naar voormalig premier Margaret Thatcher, sterk beïnvloed geweest door de aanbodeconomische theorieën.

Aanbodeconomen versus monetaristen[bewerken]

Aanbodeconomen zijn het niet altijd eens met het monetarisme van o.a. Milton Friedman. Aanbodeconomen hebben liever een losser monetair beleid dan het strakke geldreguleringsbeleid dat de monetaristen voorstaan. De aanbodeconomen zijn daarom meer verwant met de keynesianen, omdat die ook de nadruk leggen op economische groei en budgettair beleid met als doel de werkloosheid te bestrijden.

Aanbodeconomie en Vlaanderen[bewerken]

In Vlaanderen zijn de volgende partijen wel te vinden voor een aanbodeconomisch beleid:

Voorts is er in Vlaanderen een denktank, WorkForAll, die eveneens voor een aanbodeconomisch beleid in Vlaanderen pleit.