Aangebrande orchis

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie

Ga naar: navigatie, zoeken

De aangebrande orchis (Neotinea ustulata, synoniem: Orchis ustulata) is een orchidee. De soort is een in Nederland en België wettelijk beschermde plant, maar staat op de Nederlandse Rode lijst van planten als soort die niet meer in Nederland voorkomt.

Inhoud

[bewerk] Naamgeving en etymologie

De soortaanduiding ustulatus komt uit het Latijn en staat voor "aangebrand". Aangebrand duidt op de zwarte kleur van de bloeiwijze, die ontstaat doordat de helm van de bloem aan de buitenzijde zwartpaars van kleur is.

De aangebrande orchis wordt naar het verschil in bloeitijdstip ingedeeld in twee ondersoorten:

  • Neotinea ustulata subsp. ustulata (Bloei: (april), mei / juni)
  • Neotinea ustulata subsp. aestivalis (Bloei: juli / augustus) Latijn: aestivalis = zomer

Zeer zeldzaam is de ondersoort met zuiver witte bloemen

  • Neotinea ustulata var. alba

[bewerk] Beschrijving

[bewerk] Planten

De plant is 10-50 cm (soms tot 80 cm) hoog en heeft twee eivormige knollen.

[bewerk] Bladeren

De plant heeft vijf tot tien blauwachtiggroene, ongevlekte lancetvormige bladeren, die ongeveer 3-10 cm lang en 0,5-2 cm breed zijn, die op de bloemstengel naar boven toe kleiner worden. De onderste bladeren vormen een rozet en de bovenste bladeren zitten als een schede om de stengel.

[bewerk] Ecologie

De aangebrande orchis komt voor in droge en halfdroge gazons, arme weiden en op berghellingen tot 200 m hoogte met een kalkhoudende (pH 6,0-8,0) grond. Vroeger kwam de plant in Nederland voor in vochtige graslanden en uiterwaarden. De plant komt voor van Noord-Spanje tot aan de Alpen, Scandinavië, Oost-Europa tot aan Midden-Siberië en tot de Kaukasus. In het Middellandse Zeegebied komt de plant weinig voor.

[bewerk] Externe links

Wikimedia Commons

 
Persoonlijke instellingen