Aanranding

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Ga naar: navigatie, zoeken

Het zedenmisdrijf aanranding, of formeel aanranding van de eerbaarheid, is iemand dwingen tot het plegen of ondergaan van een ontuchtige handeling. Vaak komt dit neer op het ongewenst aanraken of laten aanraken van geslachtsdelen. Ook zoenen onder dwang is aanranding. Een tongzoen onder dwang werd voorheen gezien als verkrachting, maar valt tegenwoordig ook onder aanranding[1].

Onder dwang zijn alle seksuele handelingen ontuchtig, alle handelingen die gericht zijn op seksueel genot. Ook ontuchtig zijn alle handelingen die tegen het gevoel van zedelijkheid in de maatschappij ingaan.

Het grote verschil met verkrachting is dat bij een verkrachting sprake is van binnendringen van het lichaam en bij aanranding niet. Sinds maart 2013 is tongzoenen een uitzondering op deze vuistregel in Nederland.

Situatie in België[bewerken]

De wetgever heeft geen definitie voorzien van "aanranding van de eerbaarheid" in het strafwetboek. Aangenomen wordt dat sprake moet zijn van een inbreuk op de seksuele onaantastbaarheid en dat er geen geldige toestemming is bij het slachtoffer. Bovendien is een fysieke aantasting vereist.

Er wordt een onderscheid gemaakt tussen aanranding met geweld en aanranding zonder geweld.
De "gewone" aanranding met geweld wordt bestraft met maximaal 5 jaar gevangenisstraf. De leeftijd van het slachtoffer is een verzwarende omstandigheid, wat kan leiden tot een zwaardere bestraffing.
Het strafwetboek voorziet eveneens een bestraffing indien het slachtoffer jonger is dan 16 jaar, zelfs als er geen sprake is van geweld. De redenering hierachter is dat iemand jonger dan 16 nooit een geldige toestemming kan geven tot een seksuele handeling.

Situatie in Nederland[bewerken]

Voor aanranding zou het niet noodzakelijk zijn dat er fysiek contact plaatsvindt. Wanneer een naakt persoon of een vrouw die topless is zonder zijn of haar toestemming gefotografeerd wordt, bijvoorbeeld op een strand of in een doucheruimte, al of niet met een verborgen camera, dan wordt soms geredeneerd dat deze gekwetst wordt in zijn of haar seksueel schaamtegevoel, wat de handeling ontuchtig zou maken. Ook zonder verklaring van de gefotografeerde hierover, bijvoorbeeld doordat deze anoniem is gebleven, zou dit kunnen worden aangenomen. Door de feitelijkheid van het maken van de foto zou iemand gedwongen worden tot het dulden van deze ontuchtige handeling. Dit is echter niet een uitgemaakte zaak, er lopen nog processen over vragen zoals wanneer een handeling ontuchtig is en wanneer er gesproken kan worden van dwang. Tegengeworpen wordt dat het voyeurisme of grove aantasting van de privacy zou kunnen zijn, maar geen aanranding.[2][3]

Nederlandse Wet
Wet(boek): Strafrecht
Artikel: 246
Omschrijving:

Hij die door geweld of een andere feitelijkheid of bedreiging met geweld of een andere feitelijkheid iemand dwingt tot het plegen of dulden van ontuchtige handelingen, wordt, als schuldig aan feitelijke aanranding van de eerbaarheid, gestraft met gevangenisstraf van ten hoogste acht jaren of geldboete van de vijfde categorie.

Nederlandse Wet
Wet(boek): Strafrecht BES
Artikel: 252
Omschrijving:

Hij die door geweld of een andere feitelijkheid of bedreiging met geweld of een andere feitelijkheid iemand dwingt tot het plegen of dulden van ontuchtige handelingen, wordt, als schuldig aan feitelijke aanranding van de eerbaarheid, gestraft met gevangenisstraf van ten hoogste zestien jaren.

Zie ook[bewerken]

Bronnen, noten en/of referenties