Aasgarnalen

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Ga naar: navigatie, zoeken
Aasgarnalen
Hemimysis anomala
Hemimysis anomala
Taxonomische indeling
Rijk: Animalia (Dieren)
Stam: Arthropoda (Geleedpotigen)
Onderstam: Crustacea (Kreeftachtigen)
Klasse: Malacostraca
Superorde: Peracarida
Orde
Mysida
Haworth, 1825
Afbeeldingen Aasgarnalen op Wikimedia Commons Wikimedia Commons
Aasgarnalen op Wikispecies Wikispecies
Portaal  Portaalicoon   Biologie

Aasgarnalen (Mysida) vormen een orde van de Peracarida, die op zijn beurt één van de superordes is, waarin de klasse Malacostraca wordt onderverdeeld. Er zijn een 1000-tal soorten beschreven in slechts vier families. Hiervan komen 18 soorten voor in het Belgische deel van de Noordzee[1].

Anatomie[bewerken]

Aasgarnalen bezitten een goed ontwikkeld carapax, dat echter nooit met meer dan vier van de voorste thoracale segmenten is vergroeid. Tussen de kop en het eerste segment van het borststuk (thoracomeer) bevindt zich een interne afscheiding. De tweede antenne is tweetakkig, en de exopodiet (buitenste tak) vormt een grote scaphoceriet[2].
Het pleon (achterlijf) draagt gereduceerde pleopoden en is voorzien van een goed ontwikkelde staartwaaier, gevormd door de uropoden (staartpootjes) en een telson (staartstukje). Mysida bezitten geen kieuwen en de uropoden zijn meestal voorzien van een statocyst.

Ecologie[bewerken]

Levende aasgarnaaltjes kunnen herkend worden aan hun garnaalachtig uiterlijk, hun min of meer cilindrisch uiterlijk, hun vrijzwemmende levenswijze en hun nogal beperkte grootte. Volwassen exemplaren zijn tussen 6 en 25 mm lang. Ze zijn meestal transparant en krijgen hun kleur vaak door de inhoud van het maag-darmkanaal.
Mysida worden één tot twee jaar oud. Ondiepwatersoorten zijn vaak relatief ongevoelig voor temperatuurswisselingen (eurytherm) en zoutgehalte (euryhalien). Ze komen soms redelijk ver stroomopwaarts in estuaria voor, in brakwater.
De meeste soorten zwemmen traag rond vlak boven de bodem en voeden zich met kleine deeltjes detritus en/of kleine organismen. Ze vertonen getijdegebonden, diurnale (dag/nacht) en seizoenale cycli. 's Nachts zwermen ze vaak naar het oppervlak.

Systematiek[bewerken]

Aasgarnalen zijn nauw verwant met de orde Stygiomysida. Vroeger werden ze ook verwant geacht met de Lophogastrida met wie ze samen in de orde Mysidacea werden ondergebracht[3][4][5]. De orde Mysida is onderverdeeld in twee families[4]:

Bronnen, noten en/of referenties
  1. Mees, J. (2010). Mysida. In: Deprez, T. et al. (2005). NeMys. World Wide Web electronic publication. Accessed through: VLIZ (2010) Belgian Register of Marine Species at http://dev.marinespecies.org/berms/aphia.php?p=taxdetails&id=149668 on 2010-12-07
  2. Stachowitsch, M., (1992). The Invertebrates: An Illustrated Glossary. Wiley-Liss, New York, 676 pp.
  3. Mees, J. (2010). Mysida. In: Deprez, T. et al. (2005). NeMys. World Wide Web electronic publication. Accessed through: World Register of Marine Species at http://www.marinespecies.org/aphia.php?p=taxdetails&id=149668 on 2010-12-08
  4. a b Anderson, G. (2010). Mysida Classification, January 20, 2010.
  5. Martin, J. W. & Davis, G. E. (2001) (PDF). An Updated Classification of the Recent Crustacea. Natural History Museum of Los Angeles County. pp. 132 pp. http://atiniui.nhm.org/pdfs/3839/3839.pdf.