Abdij Ochsenhausen
De abdij Ochsenhausen is een tot de Zwabische Kreits behorende abdij-vorstendom binnen het Heilige Roomse Rijk.
Omstreeks 1093 wordt bij Biberach an der Riß het Benedictijnenabdij Ochsenhausen gesticht. Tot 1388 is het een prioraat van de abdij Sankt Blasien. In 1391 wordt het een abdij, die in 1397 het recht krijgt zelf de voogd te kiezen. Met het verwerven van het halsgerecht in 1488 wordt de abdij rijksonmiddellijk. Sinds 1746 is Ochsenhausen een vorstelijke rijksabdij.
In 1802/03 wordt de rijksabdij geseculariseerd. In de Reichsdeputationshauptschluss van 25 februari 1803 wordt het gebied in paragraaf 24 verdeeld onder een aantal rijksgraven die hun gebied door de Franse annexaties hebben verloren:
- De graaf van Metternich krijgt de ambten Ochsenhausen, Ummendorf en Obersulmetingen als schadeloosstelling voor het verlies van Winneburg en Beilstein. (Op 30 juni 1803 wordt de heerlijkheid Ochsenhausen verheven tot rijksvorstendom; in 1805 werd Obersulmetingen verkocht aan de vorsten van Thurn und Taxis).
- De graaf van Schaesberg krijgt het ambt Tannheim (uitgezonderd het dorp Winterrieden) als schadeloosstelling voor het verlies van Kerpen en Lommersum.
- De graaf van Sinzendorf krijgt het dorp Winterrieden als schadeloosstelling voor het verlies van Rheineck onder de titel burggraafschap Winterrieden.
In artikel 24 van de Rijnbondakte van 12 juli 1806 worden het graafschap Ochsenhausen en de heerlijkheid Tannheim onder de soevereiniteit van het koninkrijk Württemberg en het burggraafschap Winterrrieden onder de soevereiniteit van het koninkrijk Beieren gesteld: de mediatisering.
[bewerken] Gebied van het abdij-vorstendom
Hoofdambt Ochsenhausen, pleegambt Sulmetingen (1699/1735), pleegambt Tannheim (vrije rijksheerlijkheid), pleegambt Ummendorf (1565) en slot Hersberg aan het Bodenmeer.
 |
Meer mediabestanden die bij dit onderwerp horen, zijn te vinden op de pagina Abdij Ochsenhausen op Wikimedia Commons. |
