Abdij Weißenau

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Ga naar: navigatie, zoeken
Reichsstift Weißenau
Onderdeel van het Heilige Roomse Rijk
13e eeuw–1802 Sternberg (adellijk geslacht) 
Algemene gegevens
Hoofdstad Weißenau
Regering
Regeringsvorm Vorstendom
Abdijkerk St. Peter und Paul

De abdij Weißenau in Ravensburg was een tot de Zwabische Kreits behorende abdij binnen het Heilige Roomse Rijk.

In 1145 wordt het Premonstratenzerklooster Weißenau gesticht door Gebizo van Ravensburg. De eerste bewoners zijn monniken uit het klooster Rot. Vanuit Weißenau wordt later weer het klooster Schussenried bevolkt. Keizer Frederik I Barbarossa neemt het klooster in 1164 onder zijn bescherming, wat de basis is om rijksvrij te worden. In 1257 wordt het klooster tot abdij verheven. De hoge rechtspraak werd uitgeoefend door de Oostenrijkse landvoogdij in Zwaben. In 1760 verwerft de abdij het hogere gezag over het klooster en drie dorpen.

Paragraaf 24 van de Reichsdeputationshauptschluss van 25 februari 1803 regelt het volgende: De graaf van Sternberg krijgt wegens het verlies van Blankenheim, Junkerrath, Gerolstein en Dollendorf de abdijen Schussenried en Weißenau. Artikel 24 van de Rijnbondakte van 12 juli 1806 stelt de graafschappen Schussenried en Weißenau onder de soevereiniteit van het koninkrijk Württemberg: de mediatisering.