Abdij van Melk

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Ga naar: navigatie, zoeken
Abdij van Melk
Abdij van Melk bij nacht
Interieur van de Abdij

De abdij van Melk (Duits: Stift Melk) is een benedictijnenabdij in Neder-Oostenrijk bij de stad Melk aan de Donau. De huidige abt van het stift is Georg Wilfinger. De abdij werd ontworpen door Jakob Prandtauer.

Geschiedenis[bewerken]

Bij het begin van de 11e eeuw was Melk een machtscentrum van het huis Babenberg in het markgraafschap Oostenrijk. De abdij behield een zekere zelfstandigheid tegenover de markgraven.

Bij het begin van de 16e eeuw werden de bezittingen van de abdij in de omgeving van Wenen vernield in de oorlogen met de Ottomaanse Turken.

In de 16e eeuw was de abdij het voorbeeld voor de Melker Reform, die een grote invloed op het monastieke leven in Oostenrijk en Zuid-Duitsland had.

In de 17e eeuw herwon de abdij haar economische zelfstandigheid. Er kwam een tweede Melker Reform. Veel kloosters kregen een abt uit Melk, zoals klooster Seitenstetten. De abdij werd een centrum van de contrareformatie.

In 1701 werd besloten om de kerk en de abdij te herbouwen. In 1702 werd er begonnen met de bouw van de imposante barokke kerk en nieuwe kloostergebouwen. De grote architect van de Oostenrijkse barok Jakob Prandtauer had de leiding over de bouw tot aan zijn dood in 1726. In 1736 waren de werkzaamheden klaar. In 1738 was er een grote brand. In 1746 was de abdij weer herbouwd.

De abdij is een van de markante punten binnen het cultuurlandschap Wachau dat op de werelderfgoedlijst van UNESCO staat.

Externe link[bewerken]