Abdij van Melk

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Ga naar: navigatie, zoeken
Abdij van Melk
Abdij van Melk bij nacht
Interieur van de Abdij

De abdij van Melk (Duits: Stift Melk) is een benedictijnenabdij in Neder-Oostenrijk bij de stad Melk aan de Donau. De huidige abt van het stift is Georg Wilfinger. De abdij werd ontworpen door Jakob Prandtauer.

Geschiedenis [bewerken]

Bij het begin van de 11e eeuw was Melk een machtscentrum van het huis Babenberg in het markgraafschap Oostenrijk. De abdij behield een zekere zelfstandigheid tegenover de markgraven. Bij het begin van de 16e eeuw werden de bezittingen van de abdij in de omgeving van Wenen vernield in de oorlogen met de Ottomaanse Turken. In de 17e eeuw herwon de abdij haar economische zelfstandigheid. Zij werd een centrum van de contrareformatie. In de 18e eeuw werd begonnen met de bouw van de imposante barokke kerk en nieuwe kloostergebouwen. Van 1702 tot 1736 kwam onder leiding van bouwmeester Jakob Prandtauer het 320 meter lange barokcomplex tot stand. Een van de mooiste en betekenisvolste barokgebouwen van Europa met de wereldberoemde kloosterkerk (met fresco’s van J.M. Rottmayer, een indrukwekkend hoogaltaar en zijaltaren, de 65 meter hoge koepel die de intocht van Benedictus in de hemel voorstelt, en een prachtig orgel), bibliotheek met ongeveer 100.000 werken, waaronder enkele exemplaren van onschatbare waarde; de keizerlijke gang: de 196 meter lange gang bevat onder meer portretten van Babenbergse en Habsburgse vorsten, de marmeren zaal.

In de abdij leiden benedictijnse monniken een openbaar gymnasium met een afdeling klassieke en een afdeling moderne talen, en daarnaast sinds 1977 de hogere klassen van een atheneum met verschillende specificaties: de school telt 33 klassen met in 2012 ongeveer 880 leerlingen, zowel jongens als meisjes.

De abdij is een van de markante punten binnen het cultuurlandschap Wachau wat op de werelderfgoedlijst van UNESCO staat.

Externe link [bewerken]