Abdij van Reichenau
De abdij Reichenau was een benedictijnerabdij in Baden-Württemberg.
De Franken stichtten na de onderwerping van de Alemannen in 724 het klooster Reichenau. Het werd één van de beroemdste kloosters in West-Europa. Tot het klooster werden alleen leden van de hoge adel toegelaten. In de tweede helft van de negende eeuw groeide het bezit van het klooster enorm door schenkingen van keizer Karel III. Deze keizer was opgeleid in het klooster en na zijn dood in 888 werd hij er bijgezet. Abt Hatto III (888-913) werd door keizer Arnulf tot aartsbisschop van Mainz en kanselier van het Heilige Roomse Rijk verheven. Abt Alawich II (997-1000) ontving van de paus het privilege dat hij gelijkwaardig was aan de bisschop van Konstanz. (Recht van de pontifikalien en het voorrecht van pauselijke abtswijding).
Na de afstand van abt Diethelm van Krenkingen (1196-1206), die sinds 1189 ook bisschop van Konstanz was, begon een periode van verval. Van 1296 tot 1306 werd de abdij niet bestuurd door de abt, maar werd bestuurd door de bisschop van Konstanz als gouverneur. Abt Diethelm van Castell (1306-1343) poogde de abdij te hervormen, maar hij slaagde er niet in het klooster ook open te stellen voor leden van riddermatige families. In 1367 moest het hele kloosterbezit verpand worden. In 1402 woonden er slecht twee monniken in de abdij.
In 1540 deed abt Markus van Knöringen afstand van zijn ambt ten gunste van de bisschop van Konstanz. Voortaan was de prinsbisschop van Konstanz ook heer van de Reichenau. Het gebied werd bestuurd door een oppervoogd en in de gebouwen werd een prioraat met 12 monniken gevestigd. Pogingen om de abdij te herstellen mislukten en in 1757 werd het klooster door de paus opgeheven.
Hoewel Reichenau niet meer zelfstandig was, werd het wel vermeld in de Reichsdeputationshauptschluss van 25 februari 1803. Paragraaf 5 voegde de voormalige abdij bij het keurvorstendom Baden.
[bewerken] Gebied
Tot het kloostergebied behoorden naast het eiland Reichenau ook de dorpen Markelfingen, Sllensbach, Kaltbrunn. Wollmatingen, Allmannsdorf en Ermatingen.
