Abdullah Öcalan

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Ga naar: navigatie, zoeken
Londen, april 2003: In een demonstratie zwaaien PKK-aanhangers met vlaggen met de afbeelding van Öcalan

Abdullah Öcalan (Ömerli (provincie Urfa, Turkije), 4 april 1948) is een leider van de PKK, een gewapende separatistische groepering die strijdt voor Koerdische onafhankelijkheid. Öcalan werd op 15 februari 1999 in Kenia door de Turkse Rode baretten gearresteerd met behulp van de Israelische inlichtingendienst Mossad[1] en werd door een Turks gerechtshof ter dood veroordeeld. Zijn straf werd later onder druk van de Europese Unie omgezet in levenslang.

Levensloop[bewerken]

Öcalan werd geboren in Ömerli, een dorpje in het district Halfeti van de provincie Şanlıurfa in het zuidoosten van Turkije in 1948. Na de middelbare school verliet hij zijn dorp om politicologie te studeren in Ankara. Na afronding van zijn studie werd hij ambtenaar in de stad Diyarbakir en werd hij lid van de Democratische culturele Associatie van het Oosten, een organisatie die opkwam voor de rechten van de Koerden. In 1978 werd de PKK opgericht, waarvan Öcalan de voorzitter werd.

In 1984 startte de PKK een gewapend conflict waarbij zowel Turkse regeringstroepen [2][3][4][5] als burgers werden getroffen[6][7][8] om een onafhankelijke Koerdische staat af te dwingen. De PKK werd hierop gelinkt aan wapen- en drugshandel, wat ertoe leidde dat de Verenigde Staten, de Europese Unie, de NAVO, Syrië, Australië, Turkije en andere landen de PKK op hun lijst van terroristische organisaties plaatsten. [9][10][11]

Later vluchtte Öcalan naar Syrië. Hier werd hij in 1998 het land uitgezet na dreigementen van Turkije waarna hij naar Rusland en diverse andere landen reisde. Hij verbleef enige tijd in Kenia, waar hij op 15 februari 1999 werd gearresteerd.

Öcalan werd in afzondering opgesloten op het eiland İmralı in de Zee van Marmara. Tijdens dit verblijf werd hem enige tijd het contact met zijn advocaat ontzegd. Öcalan werd in eerste instantie ter dood veroordeeld, maar later werd deze straf omgezet in levenslang.

Op 12 mei 2005 oordeelde het Europees Hof voor de Rechten van de Mens dat het proces tegen Öcalan niet eerlijk was verlopen en dit opnieuw zou moeten worden gevoerd. Turkije is lid van de Raad van Europa en wordt geacht zich aan dit oordeel te houden, hoewel het daar strikt genomen niet verplicht toe is.

Bibliografie[bewerken]

  • Oorlog en Vrede in Koerdistan – Perspectieven voor een politieke oplossing in Koerdistan, 2010 ISBN 9783941012653 (Pdf)
  • (en) Prison Writings: The Roots of Civilisation (2007) ISBN 9780745326160
  • (en) Prison Writings Volume II: The PKK and the Kurdish Question in the 21st Century (2011) ISBN 9780956751409
  • (en) Prison Writings III: The Road Map to Negotiations (2012) ISBN 9783941012431

Externe links[bewerken]

Bronnen, noten en/of referenties
  1. http://www.volkskrant.nl/dossier-archief/satelliet-telefoon-verraadt-ocalan~a538871/
  2. Turks ministerie van Buitenlandse Zaken, The Workers' Party of Kurdistan (PKK), Federation of American Scientists
  3. Letter to Italian Prime Minister Massimo D'Alema, Human Rights Watch, 21 november 1998
  4. Turkey: No security without human rights, Amnesty International, 30 september 1996
  5. Special Report: Terrorism in Turkey Ulkumen Rodophu, Jeffrey Arnold en Gurkan Ersoy, 6 februari 2004
  6. Four civilians die in PKK attack in SE Turkey, Hürriyet, 21 september 2011
  7. Pro-PKK protesters attack civilians, Turkey captures senior PKK member, Today's Zaman, 5 december 2011
  8. Batman baby dies after PKK attack, civilian death toll rises to three, Today's Zaman, 28 september 2011
  9. Foreign Terrorist Organizations United States Department of State
  10. PKK & TERRORISM: A Report on the PKK and Terrorism, Federation of American Scientists
  11. Turco-Syrian Treaty, International Policy Institute for Counter-Terrorism, 20 oktober 1998