Abortuswet

Met abortuswet wordt wetgeving bedoeld die gericht is op het regelen van de voorwaarden waaronder abortus is toegestaan.

Sommige landen verbieden alle vormen van abortus, andere stellen voorwaarden waaronder het wel of niet is toegestaan. Die voorwaarden kunnen inhouden:

• Een beperking van de gevallen waarin abortus is toegestaan. De meest strenge abortuswetten, die waarbij alle abortus is verboden niet meegerekend, staan het alleen toe wanneer de zwangerschap het leven van de moeder bedreigt. Iets ruimere voorwaarden staan het ook toe in geval van bedreiging van haar gezondheid. Een andere grond waarop abortus soms is toegestaan, is de manier waarop het embryo verwekt is: in sommige landen waar abortus in het algemeen niet is toegestaan, mag het wel wanneer de zwangerschap het gevolg is van een verkrachting. Ook is abortus soms toegestaan in geval het embryo ernstige genetische afwijkingen heeft.
• Een beperking van de tijd waarin abortus mag plaatsvinden. Dit kan een specifiek aantal weken zwangerschap zijn, maar ook een bepaling zoals in Nederland dat abortus niet is toegestaan als het kind, mocht het op dat moment geboren worden, als levensvatbaar geldt.
• Een beperking van de technieken die bij abortus worden toegepast. In het algemeen is om volksgezondheidsredenen het plegen van abortus voorbehouden aan medici, maar soms worden ook bepaalde vormen van abortus verboden.

In Nederland is de abortuswet de Wet afbreking zwangerschap (WAZ) uit 1984. Voor die tijd was abortus officieel altijd verboden, maar werd het onder bepaalde omstandigheden gedoogd. In België is de abortuswetgeving geregeld in de Wet betreffende de zwangerschapsafbreking uit 1990.