Abraham Dirk Loman

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Ga naar: navigatie, zoeken
Professor A.D. Loman

Ábraham Dirk Loman (Den Haag, 16 september 1823 - Amsterdam, 17 april 1897) was een Nederlandse predikant en hoogleraar.

Opleiding[bewerken]

Loman bezocht de lagere school en daarna de Koninklijke Muziekschool en enige tijd de Nutsschool. In oktober 1840 werd hij als theologiae studiosus ingeschreven bij het Athenaeum Illustre en het Evangelisch-Luthersch Seminarium in Amsterdam. In oktober 1845 werd Loman tot proponent bevorderd, nadat hij in de voorafgaande jaren al zijn examens aan de Rijksuniversiteit te Leiden cum laude had afgelegd.

Loopbaan[bewerken]

Na enige tijd te Maastricht als hulpprediker en te Deventer als predikant werkzaam te zijn geweest, aanvaardde Loman in 1856 het ambt van hoogleraar bij het Evangelisch Luthers Kerkgenootschap. In zijn oratie De germani theologi humanitate legde hij de nadruk op de eis van algemene ontwikkeling, die aan godgeleerden en aan predikanten moest worden gesteld. In 1860 publiceerde Loman in De Gids een artikel Over de opstanding van Jezus. Ook zijn paastoespraak Wat zoekt gij de levende bij de doden leidde tot veel beroering. Later publiceerde hij Over het Onuitsprekelijke waarin hij pleitte voor een streven naar vermeerdering van kennis die op het onbekende moest worden veroverd en die helder en duidelijk overgedragen moest worden.

Naast zijn liturgische werkzaamheden en zijn werk als hoogleraar schreef hij in 1872 een boekje genaamd Twaalf Geuzeliedjes uit de Geusen Liedenboecxkens van 1588 en later. Met de Oorspronkelijke Wijzen waarop ze in den Spaanschen Tijd gezongen werden. Ook deed hij werk voor de Vereniging ter bevordering der toonkunst en de Vereniging voor Noord-Nederlandse muziekgeschiedenis. Daarnaast publiceerde hij artikelen in De Gids, De Nederlandsche Spectator, Navorscher, Caecilia, Theologisch tijdschrift, enz. en gaf hij een bundel Over Oud-Nederlandsche liederen bij Valerius (1625) uit. Vanwege zijn betrokkenheid bij het werk van Valerius heeft de gemeente Amsterdam een straat naar hem genoemd (de Lomanstraat), parallel lopend aan de Valeriusstraat in Oud-Zuid.

Een lied van zijn hand (op een melodie uit Valerius) werd opgenomen in de populaire liedbundel Kun je nog zingen, zing dan mee. De eerste regels luiden: "Wie gaat mee, gaat mee over zee? Houd het roer recht!".

Loman was de laatste 20 jaar van zijn leven blind.

Wetenschappelijk werk[bewerken]

Loman publiceerde Quaestiones Paulinea, waarin hij de paulinische brieven in een later tijdvak plaatste. Ook trad daarin zijn symbolische opvatting van het Christendom op de voorgrond.[1]

Bronnen, noten en/of referenties
  1. A. de Groot, Loman, Abraham Dirk, in "Biografisch lexicon voor de geschiedenis van het Nederlands protestantisme" (1978)