Abstinentiebeleid

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie

Ga naar: navigatie, zoeken

Abstinentie wordt gedefinieerd als:

  • het staken van een actieve behandeling, óf...
  • het niet-starten van een nieuwe behandeling...

...bij medisch zinloos handelen...

  • na eigen inschatting door de arts op basis van zijn medische kennis, óf...
  • op uitdrukkelijk verzoek van de patiënt (of diens vertegenwoordigers wanneer hij wilsonbekwaam is).

De uiteindelijke beslissing tot abstineren ligt bij de arts, tenzij de patiënt wilsbekwaam is of een geldige wilsverklaring heeft (recht om een behandeling te weigeren, WGBO). Omdat de arts het leven van de patiënt niet actief beëindigt, kan hier nooit sprake zijn van euthanasie en kan de arts niet strafrechtelijk vervolgd worden.

Wat er verstaan moet worden onder 'medisch zinloos', is een discussiepunt waar medisch-ethisch met verschillende invalshoeken naar gekeken kan worden.

 
Persoonlijke instellingen