Abstractie

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Ga naar: navigatie, zoeken

Abstractie komt van het Latijnse woord abstráhere (weglaten). Abstractie is het weglaten van alle niet-essentiële informatie en secundaire aspecten om de meer fundamentele structuren zichtbaar te maken. Zo wordt een verkorte samenvatting van een wetenschappelijk werk soms ook 'een abstract' genoemd. Wie beschikt over voldoende 'abstractievermogen' kan goed 'in grote lijnen' denken.

Kunst[bewerken]

Abstracte kunst is een stroming in de beeldende kunst die vooral gebaseerd is op 'de kunst van het weglaten'. Men noemt dit soms ook non-figuratieve kunst.

Bij abstraheren wordt vooral een basisstructuur, een gevoel of een idee in een kunstwerk vertolkt waarbij de waarneembare werkelijkheid nog wel te herkennen is. Abstraheren staat hiermee tussen de figuratieve kunst en de abstracte kunst in. Een voorbeeld van een kunststroming waarvan de kunstenaars abstraherend te werk gingen is het kubisme.

Informatica[bewerken]

In de informatica wordt veelvuldig gebruikgemaakt van abstractie, bijvoorbeeld bij objectgeoriënteerd programmeren of een gelaagde structuur bij communicatie over een netwerk.

Natuurkunde[bewerken]

Bijvoorbeeld: de abstractie van een lichaam; voor het natuurkundig beschrijven van de baan van een planeet behandelt men de planeet als een puntmassa waarbij, behalve de massa van de planeet, de andere eigenschappen buiten beschouwing worden gelaten.