Acculturatie

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Ga naar: navigatie, zoeken

Acculturatie is het overnemen van elementen van een vreemde cultuur wanneer groepen langdurig in direct contact met elkaar staan. Over het algemeen zullen beide groepen elementen van elkaar overnemen, maar zal het vooral de groep die minderheid vormt zijn die het meest verandert.

Hoewel antropologen als Malinowski eerder wel stelden dat acculturatie een proces is waarbij alleen de eenvoudigere cultuur elementen overneemt van de complexere, blijkt dat er vrijwel altijd sprake is van een uitwisseling door beide culturen. Berry maakte daarbij onderscheid tussen cultuurbehoud en aanpassing.

Acculturatiestrategie Aanpassing
Ja
Nee
Cultuurbehoud
Ja
Integratie
Separatie
Nee
Assimilatie
Marginalisatie

Dit kan vrijwillig plaatsvinden, maar ook onder dwang. Soms is dit fysieke dwang, maar er kan ook sprake zijn van een economische noodzaak als het niet overnemen van elementen het einde van een beschaving betekent.

Buiten de in het schema genoemde mogelijkheden kunnen er ook nieuwe elementen ontstaan door de contacten. Deze vorm van cultuurvorming of cultuurverandering wordt wel aangeduid als innovatie. Dit houdt meer rekening met het dynamische karakter van cultuur.

Voorbeelden[bewerken]

Typische voorbeelden van acculturatie zijn:

  • Het feit dat wij het hele jaar door Coca-Cola en andere zomerdrankjes nuttigen, door de sterke overheersing van de Amerikaanse cultuur
  • Het feit dat zakenlui en werknemers in China de Westerse kledingsstijl (maatpakken e.d.) hebben overgenomen, hoewel deze niet aangepast is aan het warme en vochtige Chinese klimaat