Acesulfaam-K

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Ga naar: navigatie, zoeken
Acesulfaam-K
Structuurformule en molecuulmodel
Structuurformule van acesulfaam-K
Structuurformule van acesulfaam-K
Algemeen
Molecuulformule
     (uitleg)
C4H4KNO4S
IUPAC-naam kalium-6-methyl-2,2-dioxo-oxathiazin-4-olaat
Andere namen Ace K
Molmassa 201,24216 g/mol
SMILES
CC1=CC(=NS(=O)(=O)O1)[O-].[K+]
CAS-nummer 55589-62-3
EG-nummer 259-715-3
PubChem 23683747
Beschrijving wit kristallijn poeder
Fysische eigenschappen
Aggregatietoestand vast
Kleur wit
Dichtheid 1,81 g/cm³
Smeltpunt 225 °C
Oplosbaarheid in water 270 g/L
Goed oplosbaar in water
Nutritionele eigenschappen
ADI 9-15 mg/kg lichaamsgewicht
Type additief zoetstof
E-nummer E950
Waar mogelijk zijn SI-eenheden gebruikt. Tenzij anders vermeld zijn standaardomstandigheden gebruikt (298,15 K of 25 °C, 1 bar).
Portaal  Portaalicoon   Scheikunde

Acesulfaam-K is een synthetische zoetstof met een 200 maal sterkere zoetkracht dan normale suiker. Het wordt in voedingsmiddelen aangeduid met E950. De K duidt op het element kalium. Acesulfaam wordt op de markt verkocht met onder andere de merknamen Sunett en Sweet One.

Eigenschappen[bewerken]

Bij zeer hoge concentraties heeft acesulfaam een bittere smaak. In de praktijk, bij normaal gebruik, heeft de stof geen bijsmaak. De stof is in tegenstelling tot bijvoorbeeld aspartaam, stabiel bij hogere temperaturen. Eveneens is acesulfaam bestand tegen zuren en basen.

Acesulfaam-K wordt niet opgenomen door het lichaam, het levert dus 0 kJ/gram energie.

Het is niet mogelijk acesulfaam-K door middel van gisting om te zetten in alcohol of koolzuur. Het kan dus niet gebruikt worden voor het produceren van alcoholische dranken en bakken van brood of cake.

Toxicologie en veiligheid[bewerken]

Hoewel de EU en de FDA de stof goedgekeurd hebben voor menselijke consumptie[bron?] , zijn er critici die waarschuwen voor mogelijk schadelijke effecten van deze kunstmatige zoetstof. Bij een studie met ratten werden geen kankerverwekkende eigenschappen gevonden[1]. Bij een studie met P53 muizen is geconcludeerd dat deze stof wel carcinogeen is voor mannetjes, maar niet voor vrouwtjes.[2] Wel had het effecten op de insuline-productie[3] en op de cognitieve functies (hersenen)[bron?]. Er zijn nog niet voldoende studies om de veiligheid te bewijzen of te ontkrachten.

Referenties[bewerken]

  1. National Toxicology Program (2005). Toxicity Studies of Acesulfame Potassium (CAS No. 55589-62-3) in FVB/N-TgN(v-Ha-ras)Led (Tg.AC) Hemizygous Mice and Carcinogenicity Studies of Acesulfame Potassium in B6.129-Trp53tm1Brd (N5) Haploinsufficient Mice (Feed Studies) (PDF). Genetically Modified Model Report 2005 (NTP GMM-2): 1–113 (National Institutes of Health). PMID:18784762. NIH Publication No. 06-4460.
  2. Soffritti, M. (2006). Acesulfame Potassium: Soffritti Responds (PDF). Environmental Health Perspectives 114 (9): A516–A517 . PMC:1570058. DOI:10.1289/ehp.114-a516b.
  3. Liang, Y.; Steinbach, G.; Maier, V.; Pfeiffer, E. F. (1987). The Effect of Artificial Sweetener on Insulin Secretion. 1. The Effect of Acesulfame K on Insulin Secretion in the Rat (Studies in Vivo). Hormone and Metabolic Research 19 (6): 233–238 . PMID:2887500. DOI:10.1055/s-2007-1011788.