Achillespees

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Ga naar: navigatie, zoeken
De spieren van het onderbeen met de achillespees ter hoogte van de hiel

De achillespees,[1] tendo Achillis[2] of tendo calcanei is een stevige pees in het onderbeen die de kuitspieren met de hiel verbindt. De achillespees is vernoemd naar de held Achilles, die overleed aan een pijl in zijn achillespees, omdat dat zijn enige zwakke plek was.

Anatomie[bewerken]

De achillespees is de gezamenlijke pees van de musculus triceps surae (kuitspieren), bestaande uit de musculus gastrocnemius en de musculus soleus. Het is de dikste en sterkste pees in het lichaam. Hij is ongeveer 15 cm lang, en begint dichtbij het midden van het been. De pees spreidt zich op zijn lager eind enigszins uit. Zijn smalste deel bevindt zich ongeveer 4 cm boven de aanhechting met het bot. De achillespees hecht vast aan de calcaneus.

Nomenclatuur[bewerken]

De pees ontleent zijn naam aan een mythe over de held Achilles uit de Griekse mythologie. Zijn moeder Thetis besloot hem onaantastbaar te maken, door hem als baby onder te dompelen in de rivier Styx, waarvan de wateren de mogelijkheid hadden om dit te doen. Zij hield de baby echter bij zijn hiel vast en vergat om die eveneens onder te dompelen, waardoor dit zijn enige kwetsbare plek werd. Hij werd later tijdens de Trojaanse Oorlog door een pijl, geschoten door Paris, in zijn hiel gedood.

Achilleshiel is een uitdrukking voor de enige kwetsbare plek in iets of iemand (in verwijzing naar het Achilles-verhaal uit de Griekse mythologie).

Rol in ziekte[bewerken]

Literatuurverwijzingen[bewerken]

  1. Kloosterhuis, G. (1965). Praktisch verklarend zakwoordenboek der geneeskunde (9de druk). Den Haag: Van Goor Zonen.
  2. Kraus, L.A. (1844). Kritisch-etymologisches medicinisches Lexikon (Dritte Aufgabe). Göttingen: Verlag der Deuerlich- und Dieterichschen Buchhandlung.