Achtergrondstraling
Achtergrondstraling is de dosis ioniserende straling die men oploopt van natuurlijke bronnen die altijd in het leefmilieu aanwezig zijn.
Achtergrondstraling is afkomstig uit het universum (kosmische straling), van de zon, en van het verval van radioactieve elementen in de aardkorst, in de bouwmaterialen van onze huizen en in ons eigen lichaam. De achtergrondstraling is niet overal op aarde gelijk; op sommige plaatsen komen van nature meer radioactieve elementen in de bodem voor, zoals thorium en uranium en is de achtergrondstraling een veelvoud van die op andere plaatsen. Op grote hoogte (b.v. bij een wintersportvakantie) treedt een aanzienlijke toename van de ontvangen stralingsdosis op door de kleinere beschermende werking van de dunnere laag atmosfeer boven een persoon. Een transatlantische vlucht draagt circa 0,05 millisievert bij.[1]
In Nederland is de bijdrage van de achtergrondstraling aan de totale blootstelling per persoon per jaar ongeveer 2 millisievert of 170 millirem.[2] Op andere plaatsen op de wereld is de natuurlijke achtergrondstraling soms tientallen malen hoger zonder dat dit voor de bevolking direct merkbare consequenties heeft.
De achtergrondstraling is vooral van belang om de ernst van de extra bestraling door een groot aantal kunstmatige bronnen van straling en radioactiviteit in een zeker perspectief te kunnen plaatsen.
De grootste kunstmatige bijdrage aan de totale stralingsdosis die door de bevolking wordt ontvangen is zonder twijfel die van de geneeskunde, vooral in de vorm van röntgenfoto's: 0.1 tot 1 millisievert per foto. Bij een CT-scan 10 millisievert. Door de geneeskunde neemt de hoeveelheid straling die door de bevolking wordt ontvangen naar schatting met enige tientallen procenten toe.[bron?]
[bewerken] Zie ook
[bewerken] Externe links
- wetenschappelijk verantwoorde informatie over straling (Nederlandstalig).
Bronnen, noten en/of referenties
|
