Action Libérale

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Ga naar: navigatie, zoeken
Politiek in Frankrijk

Politiek in Frankrijk
Bestuurlijke indeling
Regering van Frankrijk (huidige)
President (lijst)
Premier van Frankrijk
Ministers van Buitenlandse Zaken
Ministers van Binnenlandse Zaken
Ministers van Defensie
Ministers van Financiën
Ministers van Justitie
Senaat (lijst)
Assemblée Nationale (lijst)
Politieke partijen
Secretaris-generaal Élysée

Portaal  Portaalicoon  Politiek
Portaal  Portaalicoon  Frankrijk

De Action Libérale of Alliance Libérale Populaire (Nederlands: Liberale Actie of Liberale Volksactie), was een Franse rooms-katholieke partij die tussen 1901 en 1919 bestond.

Toen Paus Leo XIII aan het begin van de 20e eeuw rooms-katholieke monarchisten opriep om zich achter de republiek te scharen (Ralliés) werd de Action Libérale (ALP) door voormalige monarchisten opgericht als niet-confessionele, liberaal georiënteerde republikeinse partij voor alle "eerlijke mensen" (1901). De partij streefde liberale hervormingen na, maar was tegen het antiklerikalisme van de radicale en links-republikeinse partijem. Vanaf het begin werd nauw samengewerkt met de gematigde republikeinse partijen, zoals de Fédération Républicaine. Tevergeefs trachtte de AL een brede Katholieke volkspartij te worden[1] te worden. Ook pogingen "oude republikeinen" (dat wil zeggen niet de voormalige monarchisten) achter de ALP te krijgen waren niet succesvol. Uiteindelijk bestond de ALP uit twee belangrijke groepen: de Katholiek-liberalen (catholiques-libéraux) (Jacques Piou), die conservatief-liberaal was en vooral aansluiting zochten bij de Fédération Républicaine, en de Katholiek-socialen (catholiques-sociaux) (Albert de Mun), die vooral sociale hervormingen nastreefde, gebaseerd op de pauselijke encyclieken van Leo XIII.[2]

De eerste jaren van haar bestaan verzette de ALP zich hevig tegen het overdreven antiklerikalisme van het kabinet-Combes (1902-1905). Tegenover het beleid van de regering stelde de ALP een positief-liberalisme. Bij de parlementsverkiezingen van 1906 behaalde de ALP een groot succes. De partij kreeg 70 zetels in de Kamer van Afgevaardigden (Chambre des Députés). Hierna ging de partij electoraal achteruit. Als gevolg hiervan intensiveerde de samenwerking met de Fédération Républicaine. De ALP was in de jaren voor de Eerste Wereldoorlog constant in conflict met de fascistische Action Française. Gedurende de Eerste Wereldoorlog (1914-1918) maakte de ALP deel uit van de Union Sacrée ("Heilige Unie").

Na de Eerste Wereldoorlog sloot de ALP zich aan bij het Bloc National, een alliantie van centrum-rechtse partijen en parlementariërs (1919). In 1924 ging de ALP op in de rooms-katholieke en centristische Parti Démocrate Populaire (PDP).

Partijprominenten[bewerken]

Literatuur[bewerken]

  • Jacques Piou : Le ralliement, son histoire
  • Eugène Flornoy : la lutte par l'association: l'Action Libérale Populaire 1907

Zie ook[bewerken]

Verwijzingen[bewerken]

  1. De conservatieve rooms-katholieken sloten zich aan bij de Fédération Républicaine, seculiere katholieken bij de Alliance Démocratique, terwijl linkse katholieken zich bij de groep [[Le Sillon (politieke beweging)|]], later Jeune République aansloten
  2. Vgl. Rerum Novarum"