Adalbert I van Saarbrücken
Adalbert I van Mainz of van Saarbrücken (†1137) was een Duits geestelijke en staatsman.
Hij was zoon van Siegbert, graaf van Saarbrücken. In 1105/1106 werd hij kanselier van Hendrik V. Omdat hij hem in 1111 tegenover paus Paschalis II verdedigde, werd hij als beloning tot aartsbisschop van Mainz benoemd. Al in 1112 keerde hij zich echter tegen de keizer. Nadat hij een bondgenootschap had gesloten met opstandige vorsten van Saksen, werd hij door Hendrik V afgezet en gevangengezet. Hij werd echter door de bevolking van Mainz bevrijd, waarna hij Hendrik excommuniceerde. Tijdens het Concordaat van Worms in 1122 werd hij door paus Calixtus II benoemd tot legaat van Germanië. Nadat Hendrik overleed gaf hij zijn steun aan de pausgezinde Lotharius van Saksen en mengde zich in de strijd tussen hem en de Hohenstaufen.
| Voorganger: Rutherd |
Aartsbisschop van Mainz 1161-1165 |
Opvolger: Adalbert II van Saarbrücken |
Bronnen, noten en/of referenties:
- Grote Nederlandse Larousse Encyclopedie, deel 1, p. 305 (ISBN 9061580021).
