Adalbert Schnee

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Ga naar: navigatie, zoeken
Adalbert Schnee
Geboren 31 december 1913
Berlijn, Duitsland
Overleden 4 november 1982
Hamburg, Duitsland
Land/partij Weimarrepubliek
Flag of German Reich (1935–1945).svg nazi-Duitsland
Onderdeel War Ensign of Germany 1938-1945.svg Kriegsmarine
Dienstjaren 1934 - 1945
Rang Nazi Kriegsmarine Korvettenkapitän.png Kriegsmarine epaulette Korvettenkapitän.svg Korvettenkapitän
Leiding over U 6
U 60
U 121
U 201
U 2511
Slagen/oorlogen Tweede Wereldoorlog
Operatie Weserübung
Slag om de Atlantische Oceaan
Onderscheidingen Ridderkruis met Eikenloof

Adalbert (Adi) Schnee (Berlijn, 31 december 1913 - Hamburg, 4 november 1982) was een Korvettenkapitän bij de Kriegsmarine tijdens de Tweede Wereldoorlog. Hij patrouilleerde met de U-6, U-60, U-121, U-201 en de U-2511, en bracht met hen samen, eenentwintig geallieerde schepen tot zinken op zeven patrouilles, voor een totaal van 90.847 ton aan scheepsruimte.

Persoonlijke informatie[bewerken]

Adalbert "Adi" Schnee kwam bij de Marine in april 1934. Na enkele maanden begon hij zijn opleiding op de lichte kruiser Leipzig. Daarna begon hij zijn carrière bij de U-bootdienst in mei 1937. Hij verbleef twee jaar vóór de oorlog aan boord van de U-23 onder het commando van Oberleutnant-zur-See Otto Kretschmer. Schnee diende onder Kretschmer, zijn eerste vijf patrouilles, alvorens door te gaan om zelf grote successen te boeken met zijn eigen U-boot, de U-201. Op zijn zevende patrouille had hij schepen tot zinken gebracht voor een totaal van 41.036 ton en voor deze prestatie werd hij bekroond met het Eikenloof aan zijn Ridderkruis. Zijn bemanning gaven hem de koosnaam "Adi".

In oktober 1942 trad hij toe tot het BDU-personeel. In zijn positie als de "Geleitzugs-Asto" (A I-op), plande en georganiseerde Schnee operaties tegen vijandelijke konvooien. Terugkomend uit zijn Eikenloof patrouille stond Adi Schnee zegevierend op zijn U-bootcommondotoren na zijn succesvolle patrouille. Natuurlijk had de "sneeuwpop" het Ridderkruis verdiend. (Schnee is het Duitse woord voor sneeuw.)

De U-2511[bewerken]

In september 1944 nam hij het commando over van de nieuwe "Elektroboot" U-2511, de eerste Type XXI U-boot om op testpatrouille te gaan. Op deze proefpatrouille in de laatste dagen van de oorlog, in de laatste uren onmiddellijk na de staakt-het-vuren-orders op 4 mei 1945, kwam Korvettenkapitän Schnee in de gunstigste positie om de Britse kruiser HMS Norfolk te verrassen op amper 500 meter afstand. Zijn leidinggevende en waarnemend ingenieur op deze patrouille was Gerd Suhren.

Op 4 mei 1945, om 15.14 u. beval groot-admiraal Dönitz in een radioboodschap aan al zijn U-bootcommandanten het vuren te staken. Hoe doeltreffend de nieuwe onderzeeërs ook waren, werd aangetoond door commandant Schnee die het bevel voerde over één van de nieuwe Type XXI-boten, de U-2511. Kort nadat hij het staakt-het-vuren had ontvangen - Schnee was één van de commandanten die het bevel onmiddellijk opvolgden - ontmoette hij, toen hij van de Noordzee op weg was naar Bergen, Noorwegen, de Britse kruiser HMS Norfolk en diverse escorterende torpedobootjagers. Commandant Schnee voerde een proefnadering uit onder water en kwam tot op 500 meter afstand van de kruiser. Later bleek dat de Britten zich helemaal niet bewust waren geweest hoe gevaarlijk dicht bij een vernietiging van hun kruiser waren geweest. Schnee vond de nieuwe boot eersteklas in aanval en verdediging: "Iets geheel nieuws voor elke onderzeebootcommandant!" zei hij opgetogen.

Na de oorlog[bewerken]

Na de Duitse overgave was hij gedurende zes maanden bij een mijnenvegereenheid. In oktober 1945 werd hij opgeroepen om voor de rechter te getuigen in de verdediging van Heinz-Wilhelm Eck en enkele van zijn officieren, die werden berecht voor hun acties in de Peleus Zaak. Schnee werd in een moeilijke positie geplaatst door de openbare aanklager en geconfronteerd met een keuze tussen de belastende zelf, of het veroordelen van Eck met het gerechtelijk besluit. Schnee, die de stergetuige voor de verdediging had moeten zijn, werd zelf figuurlijk in de hoek gedreven en werd gedwongen te erkennen dat hij niet hetzelfde zou hebben gedaan, zoals Eck had gedaan, tijdens diens patrouille.

Schnee voltooide later een commerciële training en werkte een aantal jaren als commercieel vertegenwoordiger. Toen hij afscheid had genomen van dit beroep, werd hij directeur van een zeilschool op het eiland Elba in de Middellandse Zee. Adalbert Schnee was voor een lange tijd de voorzitter van het "Verband der U-Boots-Fahrer" in Duitsland. Adalbert "Adi" Schnee stierf in Hamburg op 4 november 1982. Hij werd net geen 69 jaar...

  • Eigenlijk was Kapitänleutnant Helmut Manseck op de U-3008 ook eveneens op proefpatrouille, maar slechts voor 2-3 dagen vóór het einde van de oorlog in Europa. De U-3008 keerde terug naar Kiel, Duitsland, tot eind mei voor de volledige overgave.

Militaire loopbaan[bewerken]

Decoraties[bewerken]

U-bootcommando[bewerken]

  • U-6: 31 jan. 1940 - 10 juli 1940: 1 patrouille (16 dagen)
  • U-60: 19 juli 1940 - 5 nov. 1940: 3 patrouilles (41 dagen)
  • U-121: 6 nov. 1940 - 27 nov. 1940: Geen oorlogspatrouille
  • U-201: 25 jan. 1941 - 24 aug. 1942: 7 patrouilles (242 dagen)
  • U-2511: 29 sep. 1944 - 8 mei 1945: 1 patrouille (4 dagen)

Successen[bewerken]

  • 21 schepen tot zinken gebracht voor een totaal van 90.847 BRT
  • 2 oorlogsschepen tot zinken gebracht voor een totaal van 5.700 BRT
  • 3 schepen beschadigd voor een totaal van 28.820 BRT

Externe links[bewerken]

Bronnen, noten en/of referenties
  • Busch, Hans-Joachim; Röll. Der U-Boot-Krieg 1939–1945 — Die Ritterkreuzträger der U-Boot-Waffe von September 1939 bis Mai 1945. Hamburg, Berlijn, Bonn Duitsland: Verlag E.S. Mittler & Sohn. 2003, ISBN 978-3-8132-0515-2.
  • Fellgiebel, Walther-Peer. Die Träger des Ritterkreuzes des Eisernen Kreuzes 1939–1945 – Die Inhaber der höchsten Auszeichnung des Zweiten Weltkrieges aller Wehrmachtsteile. Friedberg, Duitsland: Podzun-Pallas. 2000, ISBN 978-3-7909-0284-6.
  • Kurówski, Franz. Knight's Cross houders van de U-Boat Service. Schiffer Publishing Ltd, 1995, ISBN 0-88740-748-X.
  • Bekker, Cajus. Kampf und Untergang der Kriegsmarine. Düsseldorf, Duitsland. 1953.

  1. Fellgiebel 2000, p.384
  2. Fellgiebel 2000, p.60
  3. a b c d Busch and Röll 2003, p.152
  4. Busch and Röll 2003, p.151.