Adam Copeland

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Ga naar: navigatie, zoeken
Edge
Copeland in 2012
Copeland in 2012
Persoonlijke informatie
Geboortenaam Adam Joseph Copeland
Bijnaam "The Rated R Superstar"
Nationaliteit Vlag van Canada Canada
Geboorteplaats Orangeville
Geboortedatum 30 oktober 1973
Lengte 1,96 m
Gewicht 114 kg
Carrière
Debuut 1 juli 1992
Met pensioen 11 april 2011
Ringnaam Adam Copeland
Sexton Hardcastle
Adam Impact
Damon Striker
Edge
Trainer/coach Ron Hutchison
Sweet Daddy Siki
Bret Hart
Stu Hart
Dory Funk Jr.
Tom Prichard
Leo Burke
Overige beroep(en) Professioneel worstelaar
(en) IMDb-profiel
Portaal  Portaalicoon   Sport

Adam Joseph Copeland (Orangeville, 30 oktober 1973) is een Canadees acteur en voormalig professioneel worstelaar, die vooral bekend is van zijn tijd bij World Wrestling Entertainment als Edge, van 1997 tot 2011.

Tijdens zijn periode bij WWE, veroverde hij 31 kampioenschappen waarvan elf wereldtitels: 4 keer het WWE Championship en zeven keer het World Heavyweight Championship (recordhouder). In 2012 werd hij opgenomen in de WWE Hall of Fame, geïntroduceerd door Jason Reso (bekend van WWE als Christian), met wie hij jarenlang een tag team vormde als Edge en Christian.

Buiten het professioneel worstelen, verscheen Copeland in de fantasyfilm Highlander: Endgame. In 2011 deed hij gastoptredens bij verscheidene televisieseries zoals The Weakest Link, Mind of Mencia, Deal or No Deal, Haven en MADtv en in 2012 maakte hij zijn filmdebuut in een film van WWE Studios, Bending the Rules, waar hij de hoofdrol had.

Professioneel worstelcarrière[bewerken]

Beginjaren[bewerken]

Doorheen de jaren 1990, worstelde Copeland als Sexton Hardcastle voor onafhankelijke worstelorganisaties in Ontario, Canada en in de regio van de Grote Meren van de Verenigde Staten. Hij vormde een tag team met Joe Legend als "Sex and Violence". Midden in de jaren 1990, worstelde Copeland voor promoter Tony Condello in Winnipeg, Manitoba als Adam Impact. In 1997 werd het team "Sex and Violence" een grote stable omdat Legend, Hardcastle, Christian Cage (Copelands jeugdvriend Jason Reso), Zakk Wyld, Bill Skullion en Rhino Richards zich aansloten bij de groep. Later verscheen Copeland tijdelijk op WCW Pro als Damon Strike en worstelde tegen Kevin Sullivan en Meng.

World Wrestling Federation/Entertainment[bewerken]

Worstel- en televisiedebuut (1997-1998)[bewerken]

In 1996 werd Copeland gevraagd voor een wedstrijd in de World Wrestling Federation (WWF). De Canadese worstelaar Bret Hart, die Copeland zag worstelen, vertelde lovende woorden tegen Copeland en dit leidde tot het verkrijgen van een opleidingscontract van de WWF, in 1997. Op 10 november 1997, maakte Copeland zijn WWF-worsteldebuut als Sexton Hardcastle en op die avond verliet Hart het bedrijf. De volgende avond, op Shotgun, worstelde hij tegen Christian (toen geschreven als "Christian Cage") dat ook te zien was op Copelands WWE Home Video release, Edge: A Decade of Decadence, in 2008.

Bij het voltooien van zijn opleiding, maakte Copeland zijn WWF-televisiebuut als Edge op 22 juni 1998, in een aflevering van Raw is War. Zijn eerste televisiewedstrijd, tegen Jose Estrada Jr., eindigde in een count-out toen Edge legitiem Estradas nek blesseerde. In zijn eerste pay-per-viewevenement op SummerSlam, in augustus 1998, was hij de mysterieuze partner van Sable en ze wonnen het mixed tag team match door Jacqueline en Marc Mero te verslaan.

The Brood, Ministry of Darkness en Edge & Christian (1998-2001)[bewerken]

Christian Cage en Edge als The Brood in 1999.

Edge belandde in een feud met Ganrel, die Christian Cage introduceerde als Edge’s verhaallijn broer. Uiteindelijk overtuigden Cage en Ganrel Edge om zich bij hen aan te sluiten waarna zij een alliantie vormend, The Brood. Later werd de groep ontvoerd en vervolgens lid van The Undertakers Ministry of Darkness. In mei 1999 verliet The Brood de Ministry of Darkness nadat Christian aangevallen werd door Ken Shamrock, omdat Christian gedwongen werd om de locatie van de ontvoerde Stephanie McMahon te vertellen.

Op 24 juli 1999 veroverde Edge het WWF Intercontinental Championship, zijn eerste WWE-titel, door Jeff Jarrett te verslaan in een house show in Toronto. De volgende avond, op Fully Loaded 1999, moest hij de titel weer afstaan aan Jarrett.

Later in het jaar 1999, waren Edge en Cage betrokken in een verhaallijn met The Hardy Boyz (Matt en Jeff). Al snel verraadde Gangrel Edge en Cage omdat Ganrel zich aansloot bij de Hardy Boyz en richtten met The New Brood een alliantie op, terwijl de originele "The Brood" ontbonden werd. Op 2 april 2000, op WrestleMania 2000. wonnen Edge en Christian de Triangle Ladder match, dat leidde tot het creëren van het Tables, Ladders and Chairs match, door Hardy Boyz en Dudley Boyz (Bubba Ray en D-Von) te verslaan en veroverden daardoor het WWF Tag Team Championship.

Edge (links) en Christian op King of the Ring 2000

Als gevolg van deze overwinning, werden Edge en Christian een succesvol en schurkachtig duo en wonnen later samen nog zes keer het WWF Tag Team Championship. Tijdens hun periode als team wonnen ze hun eerste drie TLC-matchen tegen Hardy Boyz en Dudley Boyz waarvan de laatste twee op SummerSlam, in 2000, en WrestleMania X-Seven, in 2001. Op Royal Rumble 2001 moesten Edge en Christian de titel afstaan aan Dudley Boyz.

Op No Way Out 2001, waren Edge en Christian niet in staat om de titel te heroveren van kampioen Dudley Boyz en de Brothers of Destruction (The Undertaker en Kane), maar op WrestleMania X-Seven wonnen ze van Hardy Boyz en Dudley Boyz en heroverden de titel.

Intercontinental en Tag Team Champion (2001–2003)[bewerken]

Na zijn overwinning van de King of the Ring-toernooi, in 2001, worstelde voortaan alleen en vanwege de Invasion-verhaallijn, werd hij een fanfavoriet omdat hij aan de kant stond van de WWF. Al snel bedroog Christian Edge en ruzieden over Edge's Intercontinental Championship waardoor hun samenwerking werd stopgezet. Op Unforgiven 2001 moest Edge de titel afstaan aan Christian, maar heroverde deze later van Christian. Uiteindelijk moest Edge de titel afstaan aan Test, maar kort daarna veroverde Edge het WCW United States Championship door Kurt Angle te verslaan. Op Survivor Series 2001 veroverde Edge het Intercontinental Championship en verenigde de titel met het U.S. Championship zodat het U.S. Championship opgeborgen werd.

In 2002 werd Edge door de Draft Lottery opgenomen op het SmackDown!-rooster. Bij zijn SmackDown!-debuut begon hij een vete met Kurt Angle en hij won de Hair vs. Hair match van Angle waardoor Angle kaalgeschoren werd door Edge. Terwijl Rey Mysterio zijn SmackDown!-debuut maakte vormde hij snel een duo met Edge. Op No Mercy 2002 verloren Edge en Mysterio de WWE Tag Team Championship-toernooifinale van Chris Benoit en Kurt Angle. In een aflevering van SmackDown! op 5 november 2002 wonnen Edge en Mysterio van Benoit en Angle en veroverden de titel. Op Survivor Series 2002 moesten Edge en Mysterio de titel afstaan aan Eddie Guerrero en Chavo Guerrero. Na het verliezen van de titel, gingen Edge en Mysterio uit elkaar en concentreerden zich op de "singles"-competitie. Na zijn avond op No Way Out 2003, in februari, blesseerde Edge legitiem zijn nek en werd voor een jaar lang op non-actief gezet.

Terugkeer en Mr. Money in the Bank (2004–2005)[bewerken]

Edge met de Money in the Bank-koffer, in 2005

In april 2004 maakte Edge zijn rentree en tijdens zijn afwezigheid werd hij door de Draft 2004 opgenomen in de rooster van Raw. In een aflevering van Raw op 19 april 2004, won Edge samen met Chris Benoit het World Tag Team Championship. Later moesten ze de titel afstaan, maar hun vriendschap bleef totdat Edge het Intercontinental Championship veroverde van Randy Orton, op Vengeance 2004. Als snel had Edge legitiem een liesblessure en de General Manager van Raw, Eric Bischoff, stelde de titel vacant.

Bij zijn volgende terugkeer was Edge geïnteresseerd in het World Heavyweight Championship en maar slaagde niet in zijn opzet om de titel te veroveren. Op WrestleMania 21, in maart 2005, won Edge de Money in the Bank Ladder match en was in bezit van een Money in the Bank-koffer.

Vetes met Kane en Matt Hardy (2005–2006)[bewerken]

Edge begon een relatie met WWE Diva Amy Dumas (Lita) en startte een vete op met Matt Hardy die ook een relatie had met Lita en de WWE besloot om Hardy's contract te ontbinden. Vanwege het relatieschandaal, maakte WWE een verhaallijn en Hardy keerde alsnog terug naar de WWE. Als verhaallijn, vormde Edge een paar met Lita, die haar man Kane bedroog. Dit leidde tot een Strechter match tussen Edge en Kane waarbij Edge won. Kort daarvoor voerde Kane echter een "tombstone piledriver" uit op Lita.

In een aflevering van Raw op 11 juli 2005, werd de wedstrijd tussen Edge en Kane verstoord toen Matt Hardy zijn rentree maakte. Hardy begon opnieuw te ruziën met Edge en dat leidde tot een wedstrijd op SummerSlam 2005 waar Edge Hardy versloeg. Hun vete bereikte op 3 oktober 2005, op Homecoming, zijn hoogtepunt en dit leidde tot een "Loser Leaves Raw Ladder match", maar tijdens de wedstrijd liep Edge legitiem een borstspierblessure op en werd wekenlang op non-actief gezet.

Tijdens zijn inactiviteit, begon Edge met The Cutting Edge een nieuwe talkshow op Raw en voegde met "The Rated-R Superstar" een bijnaam toe aan zijn ringnaam. Edge gebruikte zijn talkshow om een vete te starten met Ric Flair. Dit leidde tot een titelwedstrijd voor Flairs Intercontinental Championship, op New Year's Revolution 2006, waarbij Flair met succes zijn titel verdedigde tegen Edge.

Vete met John Cena en WWE Champion (2006)[bewerken]

Edge vs. John Cena, in een WWE-house show

Na zijn verlies tegen Flair op New Year's Revolution 2006, verscheen hij later op die avond opnieuw en veroverde het WWE Championship, zijn eerste wereldtitel, van John Cena die zonet zijn Elimination Chamber match won. Dit was het begin van een nieuwe vete tussen Edge en Cena. Drie weken later, op Royal Rumble 2006, verloor Edge van Cena en moest de titel aan hem afstaan.

Later in een speciale Raw-aflevering, die op donderdagavond werd gehouden, verloor Edge een terugkeerwedstrijd en was boos op Mick Foley, die de special guest referee was. Ze ruzieden tot WrestleMania 22, in april 2006, waar Edge de Hardcore match won door Foley te verslaan met een "spear" waarbij beide op een brandende tafel belande. Als resultaat liep Edge tweedegraads brandwonden op. Na zijn vete met Foley, begon Edge Cena uit te dagen voor de titel die plaatsvond op Backlash 2006 waar Triple H ook deelnam in een Triple Threat match. Cena telde Triple H uit en behield de titel. Op Vengeance 2006 slaagde Edge niet in om de titel veroveren van Rob Van Dam. Twee weken later, op Raw, veroverde Edge voor de tweede keer het WWE Championship nadat hij de Triple Threat match won door kampioen Van Dam en Cena te verslaan.

Edge met zijn persoonlijke WWE Championship-riem

Een dag na SummerSlam 2006, op Raw, toonde Edge zijn eigen persoonlijke WWE Championship-riem aan het publiek. Later wou Cena een overeenkomst maken met Edge waarbij hij zijn titel moest verdedigen tegen hem en als Edge Cena zou verslaan, zou hij een contract krijgen om naar SmackDown! te gaan. Edge accepteerde, maar op voorwaarde dat de wedstrijd gehouden werd in een Tables, Ladders and Chairs match op Unforgiven 2006, in september. Op die avond moest Edge de titel afstaan aan Cena nadat Cena een "STFU" uitvoerde op hem.

Rated-RKO en vete met DX (2006–2007)[bewerken]

Edge met Randy Orton als Rated-RKO

In de Raw-aflevering van 22 oktober 2006, verloor Edge zijn "laatste kans" om de Steel Cage match te winnen voor het WWE Championship, maar D-Generation X (DX) (Triple H en Shawn Michaels) verstoorden de wedstrijd en verloor de wedstrijd. Al snel vormde Edge een team met Randy Orton en worstelden samen als Rated-RKO. Rated-RKO was het eerste team die DX kon verslaan sinds hun terugkeer. Al snel werd Rated-RKO het dominerende team in de Raw-afdeling en veroverde snel het World Tag Team Championship. Op 29 januari 2007 moesten Edge en Orton de titel afstaan aan Shawn Michaels en John Cena, die de geblesseerde Triple H verving. De volgende weken verloren Edge en Orton meermaals van Michaels en Cena. In april 2007, na een verloren wedstrijd op Backlash, werd het team Rated-RKO ontbonden.

La Familia en World Heavyweight Champion (2007–2009)[bewerken]

In de Raw-aflevering op 7 mei 2007, won Edge van Mr. Kennedy en veroverde de Money in the Bank-koffer. In de SmackDown-aflevering van 8 mei 2007 diende Edge de koffer in en versloeg The Undertaker om het World Heavyweight Championship te veroveren. Later begon Edge een vete met Kane. In een wedstrijd tussen hen, liep Edge legitiem een blessure op en de General Manager van SmackDown, Theodore Long, stelde de titel vacant.

In november 2007, op Survivor Series, maakte Edge zijn rentree en verstoorde de World Heavyweight Championship Hell in a Cell match tussen Batista en The Undertaker. Al snel maakten Edge en Vickie Guerrero hun relatie (verhaallijn) bekend aan het publiek. Op Armageddon 2007 veroverde Edge het World Heavyweight Championship door The Undertaker, die kampioen Batista uittelde, te verslaan. Tijdens de wedstrijd werden Batista en Undertaker afgeleid door look-alikes van Edge, dat later bekend werd gemaakt als de Major Brothers (Curt Hawkins en Zack Ryder). Edge vormde ook een alliantie met Chavo Guerrero, neef van Vickie Guerrero, omdat hij Chavo hielp om het ECW Championship te veroveren van CM Punk. Edge, Vickie, Chavo, Hawkins en Ryder vormde samen met een groep als La Familia. In een aflevering van SmackDowns valentijnsdag, stelde Edge aan Vickie voor om zich te verloven en ze accepteerde.

Edge vierde zijn vierde en laatste WWE Championship verovering, in 2008

Op WrestleMania XXIV moest Edge de titel afstaan aan The Undertaker en op Backlash 2008 slaagde Edge niet in om de titel te heroveren. Maar na de wedstrijd op Backlash, stelde Vickie de titel vacant omdat The Undertaker een illegale houdgreep (gogoplata) gebruikte. Op One Night Stand 2008 won Edge de Tables, Ladders and Chairs match van The Undertaker en veroverde de vacante titel. In de Raw-aflevering van 30 juni 2008 moest Edge de titel afstaan aan CM Punk. In juli 2008 werd Edge zwaar gefrustreerd omdat hij de titel verloor en zegde zijn huwelijk met Vickie af. Later besloot Edge om toch te trouwen met Vickie, maar Triple H toonde een video waar Edge een relatie had met Alicia Fox en bedroog Vickie. Tussendoor won Edge een titelwedstrijd op The Great American Bash 2008 en veroverde het WWE Championship. Op SummerSlam 2008 moest hij de titel afstaan aan The Undertaker die de Hell in a Cell match won. In aanloop naar SummerSlam, keerde Edge zich tegen La Familia. Tijdens de wedstrijd op SummerSlam, werd Edge door de ringplaform gegooid en werd tijdelijk inactief.

Op Survivor Series 2008 keerde Edge terug en veroverde het WWE Championship door de Triple Threat match te winnen van kampioen Triple H en Vladimir Kozlov en hij verving Jeff Hardy die niet in staat was om te worstelen voor deze wedstrijd. Op Armageddon 2008 moest hij de titel afstaan aan Hardy die de Triple Threat match won waar Triple H de derde deelnemer was. Op Royal Rumble 2009 herwon Edge de titel van Jeff Hardy nadat Hardy's broer, Matt, de wedstrijd verstoorde. Op No Way Out 2009 moest hij de titel afstaan nadat hij geëlimineerd werd door Jeff Hardy en de titel werd veroverd door Triple H, die de Elimination Chamber match van de Raw-afdeling won. Later op diezelfde avond veroverde Edge het World Heavyweight Championship nadat hij de Elimination Chamber match van de SmackDown-afdeling won. In april 2009, op WrestleMania XXV, moest hij de titel afstaan aan John Cena. Op Backlash 2009 herwon Edge de titel nadat hij de Last Man Standing match won van Cena. Op Extreme Rules 2009 moest hij de titel afstaan aan Jeff Hardy, die de Ladder match won.

Recordbrekende World Heavyweight Champion en pensionering (2009–2011)[bewerken]

In juni 2009 worstelde Edge samen met Chris Jericho en veroverden het Unified WWE Tag Team Championship, maar al snel liep Edge een zware blessure op en werd maandenlang op non-actief gezet. Als gevolg van deze blessure, verdedigde Edge de titel niet meer en Jericho verving hem door Big Show.

Na een inactiviteit van zeven maanden, maakte Edge zijn rentree op Royal Rumble 2010 als 29ste deelnemer van de Royal Rumble match en won die wedstrijd door John Cena, de laatst overgeblevene deelnemer, te elimineren. In de volgende maanden had Edge geen grote wedstrijden. In december 2010, op TLC: Tables, Ladders & Chairs, won Edge de Fatal Four-Way Tables, Ladders and Chairs match en veroverde voor de zesde keer het World Heavyweight Championship en verbeterde het record. In de 600ste aflevering van SmackDown, moest hij de titel afstaan aan Dolph Ziggler, maar de terugkerende SmackDown General Manager maakte meteen een herkansingswedstrijd, die Edge won en heroverde de titel voor de zevende keer en verbeterde zo zijn eigen record. In de SmackDown-aflevering van 11 april 2011 kondigde Edge zijn pensionering, omdat zijn dokters in verband met een cervical spinal stenosis (nekwervel en ruggengraat verklemming) hem afraden om verder te worstelen en stelde de titel vacant. Zijn laatste televisiewedstrijd was op WrestleMania XXVII waar hij met succes zijn titel verdedigde tegen Alberto Del Rio.

Sporadische verschijningen en Hall of Fame (2011–2012)[bewerken]

Edge op de WWE Hall of Fame, in 2012

Op Extreme Rules 2011 verscheen Edge op het podium om zijn vriend Christian te helpen om het vacante World Heavyweight Championship te veroveren door Alberto Del Rio te verslaan. In de SmackDown-aflevering op 16 september 2011, in zijn thuisplaats Toronto, presenteerde Edge de The Cutting Edge tussen Mark Henry en World Heavyweight Champion Randy Orton. Na het afsluiten van de uitzending, volgde een 'waarderingsfeest' voor Edge, vanwege zijn carrière.

In de Raw-aflevering op 9 januari 2012, werd Edge als eerste opgenomen in de WWE Hall of Fame Class of 2012 en op 31 maart 2012 werd hij officieel geïntroduceerd door zijn vriend, Jason Reso (Christian).

Acteercarrière[bewerken]

Filmografie als acteur
Jaar Titel Rol Opmerking
Films
2000 Highlander: Endgame Road bandit Kleine rol
2012 Bending the Rules Nick Blades Hoofdrol
Televisie
2002 The Weakest Link Hijzelf
2006 Mind of Mencia Hijzelf Aflevering: "Royal Religious Rumble"
2007 Deal or No Deal Hijzelf
2007 MADtv Hijzelf
2011 Sanctuary Thelo Seizoen 3, aflevering 20 & seizoen 4, aflevering 2
2011-heden Haven Dwight Hendrickson Terugkerende rol

In het worstelen[bewerken]

Edge met de "Spear"
  • Finishers
    • Spear
    • Edgecution / Concussion On Delivery / Buzzkiller (Lifting DDT)
    • Downward Spiral (Reverse STO) - 1999
    • Edgecator (Kneeling inverted sharpshooter)
    • Edge-O-Matic (Sitout rear mat slam)
  • Signature moves
    • Half nelson bulldog
    • Electric chair bomb
    • Flapjack
    • Missile dropkick
    • One man con-chair-to
    • Spinning heel-kick
    • Crossbody
  • Thema muziek
Edge zijn WWE entrance song is "Metalingus" door Alter Bridge. Tijdens 2001-2003 was het "Never Gonna Stop (The Red, Red Kroovy)" door Rob Zombie en daarvoor gebruikte hij twee originele WWF gemaakte liedjes die "You Think You Know Me" en "On the Edge" heetten. Sinds "You Think You Know Me" is al zijn thema muziek begonnen met die zin.

Prestaties[bewerken]

Edge als World Heavyweight Champion
  • Insane Championship Wrestling
    • ICW/MWCW Mid-West Unified Tag Team Championship (1 keer met Psycho Joe Sampson)
    • ICW Streetfight Tag Team Championship (2 keer met Christian Cage)
  • Outlaw Championship Wrestling
    • OCW Tag Team Championship (1 keer met Psycho Joe Sampson)
  • Southern States Wrestling

Persoonlijk leven[bewerken]

Als tiener, verscheen hij bij WrestleMania VI als toeschouwer tussen het publiek dat juichde voor de WWF Kampioen Hulk Hogan in het "Ultimate Challenge" Main Event tegen Intercontinental Champion Ultimate Warrior. Hij zegt dat de match hem deed realiseren dat hij een worstelaar wilde worden en in de voetstappen van Hogan en Warrior wilde stappen.

Tijdens zijn middelbare schooltijd werd Copeland verkozen tot "Most Likely to win the WWF World Heavyweight Championship."

In 2000 maakte hij een cameo verschijning in de film Highlander: Endgame, en wordt op de aftiteling vermeld als "Road Bandit". Tijdens de verschijning merkt acteur Adrian Paul op, nadat hij hem heeft verslagen in een zwaardgevecht, dat hij de woorden "Looks like you've lost your edge, lad" sprak.

Zijn autobiografie getiteld "Adam Copeland On Edge", werd gepubliceerd op 4 november 2004. Hij was de tweede WWE worstelaar (na Mick Foley) die zijn werkelijke autobiografie zelf schreef zonder gebruik te maken van een ghostwriter zoals vele andere worstelaars. Per toeval schrijft Foley het voorwoord in dit boek.

Copeland was eerst getrouwd met Alanah Morley, zus van mede worstelaar Val Venis, maar scheidde van haar in 2004. Hij ontmoette toen Lisa Ortiz en trouwde haar in oktober 2004. Hij begon toen een affaire met mede worstelaar Amy Dumas (Lita) in december 2004. Copeland diende een scheiding in van Ortiz die werd voldaan in november 2005.

Copeland had een tatoeage op zijn bovenarm van een haai die zijn arm aanspant, die leek op de hoofdrolspelers in de cartoon "Street Sharks". Hij heeft deze later laten bedekken met een tatoeage van een zon.

Zie ook[bewerken]

Externe links[bewerken]

Bronnen, noten en/of referenties
1993: André the Giant
1994: Arnold Skaaland · Bobo Brazil · Buddy Rogers · Chief Jay Strongbow · Freddie Blassie · Gorilla Monsoon · James Dudley
1995: Antonino Rocca · Ernie Ladd · The Fabulous Moolah · George "The Animal" Steele · The Grand Wizard · Ivan Putski · Pedro Morales
1996: Jimmy Snuka · Johnny Rodz · Killer Kowalski · Lou Albano · "Baron" Mikel Scicluna · Pat Patterson · The Valiant Brothers (Jimmy & Johnny Valiant) · Vince McMahon Sr.
2004: Big John Studd · "Superstar" Billy Graham · Bobby Heenan · Don Muraco · Greg Valentine · Harley Race · Jesse Ventura · Junkyard Dog · Pete Rose · Sgt. Slaughter · Tito Santana
2005: "Cowboy" Bob Orton · Hulk Hogan · The Iron Sheik · Jimmy Hart · Nikolai Volkoff · Paul Orndorff · "Rowdy" Roddy Piper
2006: The Blackjacks (Mulligan & Lanza) · Bret "Hitman" Hart · Eddie Guerrero · Gene Okerlund · "Sensational" Sherri · Tony Atlas · Verne Gagne · William "The Refrigerator" Perry
2007: Curt "Mr. Perfect" Hennig · Dusty Rhodes · Jerry "The King" Lawler · Jim Ross · Mr. Fuji · Nick Bockwinkel · The Sheik · The Wild Samoans (Afa & Sika)
2008: The Brisco Brothers (Gerald & Jack) · Eddie Graham · Gordon Solie · Mae Young · Peter Maivia · Ric Flair · Rocky Johnson
2009: Bill Watts · The Funks (Terry & Dory Jr.) · Howard Finkel · Koko B. Ware · Ricky Steamboat · "Stone Cold" Steve Austin · The Von Erich Family (Chris, David, Fritz, Kerry, Kevin & Mike)
2010: Antonio Inoki · Bob Uecker · Gorgeous George · Mad Dog Vachon · Stu Hart · Ted DiBiase · Wendi Richter
2011: Abdullah the Butcher · Bob Armstrong · Drew Carey · Jim Duggan · Paul Ellering · The Road Warriors/Legion of Doom (Hawk & Animal) · Shawn Michaels · Sunny
2012: Edge · The Four Horsemen (Arn Anderson, Barry Windham, James J. Dillon, Ric Flair & Tully Blanchard) · Mil Máscaras · Mike Tyson · Ron Simmons · Yokozuna
2013: Bob Backlund · Booker T · Bruno Sammartino · Donald Trump · Mick Foley · Trish Stratus
2014: Carlos Colón · Jake Roberts · Lita · Mr. T · Paul Bearer · Razor Ramon · The Ultimate Warrior