Adaptation.

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
(Doorverwezen vanaf Adaptation)
Ga naar: navigatie, zoeken
Adaptation.
Tagline Charlie Kaufman writes the way he lives... With Great Difficulty. His Twin Brother Donald Lives the way he writes... with foolish abandon. Susan writes about life... But can't live it. John's life is a book... Waiting to be adapted. One story... Four Lives... A million ways it can end.
Regie Spike Jonze
Producent Jonathan Demme
Vincent Landay
Edward Saxon
Scenario Charlie Kaufman & Donald Kaufman, na Susan Orlean
Hoofdrollen Nicolas Cage
Meryl Streep
Chris Cooper
Muziek Carter Burwell
Montage Eric Zumbrunnen
Cinematografie Lance Acord
Distributie Columbia Pictures (VS), Independent Films (Ned)
Première 2002
Genre Tragikomedie
Speelduur 114 min.
Taal Engels, Latijn
Land Vlag van Verenigde Staten Verenigde Staten
Budget $19.000.000,-
(en) IMDb-profiel
Portaal  Portaalicoon   Film

Adaptation. is een Amerikaanse tragikomedie uit 2002 onder regie van Spike Jonze. Het scenario werd geschreven door Charlie Kaufman, die zichzelf opvoert als personage in de film evenals zijn in realiteit niet-bestaande tweelingbroer Donald Kaufman (dubbelrol Nicolas Cage). Het verhaal werd deels gebaseerd op het boek The Orchid Thief van Susan Orlean, maar bestaat voor een ander deel uit gebeurtenissen rond de schrijfster zelf en mensen om haar en haar boek heen.

Adaptation. werd genomineerd voor de Academy Awards voor beste script, beste hoofdrolspeler (Nicolas Cage), beste bijrolspeler (Chris Cooper) en beste bijrolspeelster (Meryl Streep), waarvan Cooper zijn nominatie daadwerkelijk verzilverd zag. De film won daarnaast ruim veertig andere prijzen, waaronder twee Golden Globes (Cooper en Streep), een BAFTA Award, een Golden Satellite Award (beide voor beste script) en de Zilveren Beer van het Filmfestival van Berlijn

Achtergrond[bewerken]

Fictie en filmische werkelijkheid lopen in deze film sterk door elkaar. De film heeft dan ook verschillende literaire lagen. Op zijn tijd is de film bijzonder komisch. Charlie Kaufman, die eerst een film over bloemen wil schrijven (de orchideeën), schrijft uiteindelijk zo'n indringend scenario over zichzelf en zijn fascinatie voor onbereikbare vrouwen, dat hij tenslotte zelf ook helemaal in de film terecht komt. Dat de film toch eindigt met een bloembak vol bloemetjes is één van de sterke visuele grappen. De dubbelrol van de tweelingbroers is ook bijzonder geloofwaardig uitgewerkt. Verder bevat de film een achtervolging, liefde met een weinig seks, zoals immers een echte Amerikaanse film betaamt.

Aan de oppervlakte gaat de film gewoon over het verhaal van de Orchideeëndief, die in de film steeds sympathieker wordt, totdat hij door een dramatische draai (dat hoort immers in een film) verandert in een moordenaar die alleen zijn eigen belangen belangrijk vindt. Tenslotte wordt hij door een krokodil opgegeten.

Onder deze vertellaag speelt het verlangen van elk mens naar passie. De een vindt die passie in het verzamelen van orchideeën of schildpadden, de ander lukt dit niet en raakt verslaafd aan verdovende middelen. Over de liefde wordt door Donald Kaufman een diepe wijsheid verkondigd: "Niet wie van jou houdt bepaalt wie je bent, maar degene van wie jij houdt.

Externe links[bewerken]