Adriaan Willaert

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Ga naar: navigatie, zoeken
Adriaan Willaert
Portret van Adriaan Willaert
Portret van Adriaan Willaert
Algemene informatie
Geboren circa 1490
Overleden 7 december 1562
Land Flag of the Low Countries.svg Habsburgse Nederlanden
Werk
Beroep Componist en kapelmeester
Portaal  Portaalicoon   Muziek

Adriaan Willaert (Rumbeke, circa 1490 - Venetië, 7 december 1562) was een innovatief Vlaams componist, dirigent, muziekleraar en kapelmeester.

Leven en werk[bewerken]

Hij werd omstreeks 1490 geboren in Rumbeke. Hij studeerde rechten in Parijs, maar voltooide die studies niet. Hij kreeg wel een muziekopleiding bij Jean Mouton, die zelf een volgeling van Josquin Desprez was. Hij trok rond 1515 naar Italië, zoals andere meesters uit de Lage Landen in die periode deden. Hij trok eerst naar Rome en daarna naar Ferrara. In 1522 kwam hij in dienst van Alfons I d’Este, hertog van Ferrara. In 1525 werd hij zanger in de kapel van aartsbisschop Ippolito II d’Este te Milaan.

In 1527 werd hij benoemd tot kapelmeester van de San Marco-basiliek in Venetië, wat hij zou blijven tot aan zijn dood in 1562. Hij leidde er de befaamde Venetiaanse componistenschool, de 'Venetiaanse school', waartoe ook de Gabrieli's en later Claudio Monteverdi gerekend worden en die de vroege Barokmuziek sterk beïnvloedde. Adriaan Willaert bracht vernieuwing in de muzikale tradities met stukken voor dubbel koor en twee orgels. Vooral de introductie van de dubbelkorigheid bezorgde hem naam en faam. Zijn werk typeert zich door de versmelting van Vlaamse en Italiaanse polyfonie. Hij was één van de veelzijdigste componisten uit de Renaissance en vanuit zijn positie in Venetië had hij een grote muzikale invloed in Europa. Enkele van zijn leerlingen waren onder meer Costanzo Porta, Andrea en Giovanni Gabrieli, Clement Matot en Cypriano de Rore, die hem zou opvolgen aan de San Marco.

Van Willaert zijn veel werken bekend, vooral geestelijke (150 motetten, vespers, hymnen en psalmen, acht missen) en daarnaast ook ongeveer 60 Franse chansons, 70 Italiaanse madrigalen en instrumentale composities.

Erkentelijkheid[bewerken]

Na zijn overlijden verdween hij wat in de vergeethoek, tot hij in de negentiende eeuw door het heropgeflakkerde Vlaamse historische bewustzijn terug in beeld kwam. Zowel in Brugge als in Roeselare is er een Adriaan Willaertstraat. In Roeselare werd de plaatselijke muziekacademie die in 1920 opgericht werd, de Stedelijke Academie Adriaan Willaert genoemd. De naam van Willaert is tot op heden in de naam van de school bewaard gebleven. Tijdens het erfgoedproject 'Het talent van Roeselare' van de stad Roeselare in 2013 werd Willaert als achtste verkozen in de top 100 van 'Hét talent van Roeselare' of 'de grootste Roeselarenaars' aller tijden.


Media[bewerken]

Geluidsfragment Le dur travail (info / uitleg)

Externe link[bewerken]

Bronnen, noten en/of referenties
  • Grout, J. & Palisca, C. (1994). Geschiedenis van de westerse muziek (vertaling van A history of western music), pp. 230–234. Amsterdam / Antwerpen: Uitgeverij Contact. ISBN 90-254-0332-8.
  • Adriaen Willaert Foundation
  • Siegfried ANECA. Van Aardappelhoekstraat tot Zwingelaarsstraat. Meer dan 650 straatnamen in Roeselare verklaard. Roeselare, 2006.