Adriaan Willem Gerrit van Riemsdijk

Jonkheer A.W.G. van Riemsdijk

Adriaan Willem Gerrit van Riemsdijk (Gorinchem, 8 augustus 1878 - Haarlem, 2 mei 1930) was een Nederlands jonkheer en toneelschrijver, kamerheer van H.M. Wilhelmina der Nederlanden.

Opleiding

Van Riemsdijk volgde te Amsterdam het gereformeerd gymnasium maar verliet de school voortijdig om een betrekking aan te nemen als volontair aan de gemeentesecretarie te Sloterdijk.

Loopbaan

In 1900 werd Van Riemsdijk volontair bij de Opregte Haarlemsche Courant, om de rubriek "Kunst" te verzorgen. Vanaf december 1905 tot oktober 1910 was hij werkzaam bij de Labouchère, Oyens en Co's Bank te Amsterdam, waarna hij terugkeerde naar de Opregte Haarlemse Courant. Van Riemsdijk was enige voorzitter van de Haagse Journalistenkring en penningmeester van de Nederlandse Journalistenkring, bibliothecaris en secretaris van het Leesmuseum. Hij werd op 19 april 1920 benoemd tot kamerheer in buitengewone dienst van H.M. de Koningin.

Toneelschrijver

In 1904 verscheen het eerste toneelstuk van Van Riemsdijk genaamd Mea Culpa, dit werd opgevoerd in het Paleis voor Volksvlijt, gespeeld door onder meer Louis Bouwmeester en meer dan honderd keer opgevoerd (onder meer door het Nederlands toneel onder leiding van Willem Royaards). Van Riemsdijk schreef verder de toneelstukken Se non è vero (1904), Hoog Spel (1906), Silvia Silombra (1909), Een stem uit de Bergen (1910), Pro Domo (1914, gespeeld met Louis Bouwmeester in de hoofdrol), de Sfinx, Tzingani (1912), de kleine apostel (gezelschap Eduard Verkade, 1925), Tieneke (1925) en de roman Alexandra (in 1922 verfilmd). In 1926 schreef Van Riemsdijk naar de roman en de film het toneelstuk van dezelfde naam; verder schreef hij Joseph Cantini (1927), Het huis met de luiken (1928, onder pseudoniem), Carola (1928). Fata Morgana (1928), Lettigo en Haar Kerstfeest (1929) en tenslotte Het dode punt; na zijn dood verschenen nog De Modekoning, twee éénacters De Clown en De Rechter en het niet voltooide Een achtenswaardig man.

Nevenfuncties en decoraties

Van Riemsdijk was hoofdredacteur van het maandschrift Op de Hoogte, lid van het Koninklijk Oudheidkundig Genootschap, voorzitter van het hoofdbestuur van de Bilderdijkcommissie (op voorspraak van Abraham Kuyper), lid van de Maatschappij der Nederlandse Letterkunde en lid van het hoofdcomité van het Nederlandse Rode Kruis, was penningmeester van het hoofdbestuur van het Nederlandse Rode Kruis; Van Riemsdijk was verder voorzitter van het Nederlands Toneelverbond (hij verving Marcellus Emants), lid van de commissie van beheer van de stadsschouwburg in Haarlem, beschermheer van de Koninklijke Letterkundige Vereniging Jacob Jan Cremer, lid van de maatschappij Apollo, de vereniging tot ondersteuning van toneelspelers en toonkunstenaars, vicevoorzitter van het Hildebrandtcomité en bestuurslid van de Vereniging Haarlem.

Van Riemsdijk was ridder in de Orde van Oranje-Nassau (1906), verkreeg de Medaille van Verdienste van het Nederlandse Rode Kruis, was ereridder der commanderij der Johanniter Orde en verkreeg van de Franse regering de Palmes Académiques.

Trivia

Van Riemsdijk was de zoon van Barthold Willem Floris van Riemsdijk, directeur van het Rijksmuseum te Amsterdam en neef van de Utrechtse toonkunstenaar Johan Cornelis Marius van Riemsdijk.

Externe link

• Profiel bij de Digitale Bibliotheek voor de Nederlandse Letteren (dbnl)

Bronnen, noten en/of referenties

Bronnen, noten en/of referenties:

• A.W.G. van Riemsdijk in de Digitale bibliotheek voor de Nederlandse letteren
• 1914. A.W.G. van Riemsdijk Eigen Haard, blz. 110