Aeacus

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Ga naar: navigatie, zoeken

Aeacus is de gelatiniseerde spelling van de Griekse naam Αἰακός, Aiakós (met klemtoon op de laatste lettergreep), een figuur uit de Griekse mythologie. Hij geldt als de grootvader van de helden Achilles en ("Grote") Ajax.

Telamon en Aeacus
Ets door Jean-Michel Moreau

Aeacus was een zoon van Zeus en van de nimf Aegina. Hij werd geboren op het onbewoonde eiland Oinone, dat hij later, uit eerbied voor zijn moeder, zou omdopen tot Egina. Omdat zijn geboorte-eiland onbewoond was, bad hij tot zijn vader Zeus om het met onderdanen te bevolken. Zeus verhoorde zijn gebed en veranderde de mieren van het eiland in mensen: dat waren de zogenaamde Myrmidonen. Volgens een andere versie van de mythe zou dit gebeurd zijn nadat een pestepidemie de gehele oorspronkelijke bevolking had uitgeroeid.

Aeacus hielp de goden Poseidon en Apollo met het bouwen van de muren van Troje. Bij de nimf Endeïs verwekte hij twee zonen, Peleus en Telamon. Ook had hij nog een derde zoon Phocus bij een andere godin, de Nereïde Psamathe, dochter van de zeegod Nereus. De jaloerse Endeïs spoorde haar zonen echter aan om tijdens een spelletje, wie het verst een steen kon gooien, hun halfbroer met een steen te treffen en te doden. Uit angst en schaamte voor het gebeurde vluchtten Peleus en Telamon weg van hun geboortegrond.

Peleus begaf zich met enkele volgelingen naar Phthia in Thessalië. Daar zou hij vader worden van de held Achilles (en op die manier een voorouder van Alexander de Grote).
Telamon vestigde zich op het naburige eiland Salamis. Gekweld door wroeging en heimwee keerde hij echter op zekere avond stiekem naar Aegina terug en richtte een gedenkteken op voor zijn dode halfbroer Phocus. Daarna wilde hij zijn vader om vergiffenis vragen, maar deze weigerde hem te ontvangen en zijn excuses te aanvaarden. Ongelukkig keerde Telamon naar Salamis terug om er definitief te blijven. Hij werd er vader van de held ("Grote") Ajax, hoofdpersonage van de gelijknamige tragedie.

Aeacus werd, door deze beslissing, beroemd om zijn rechtvaardigheidsgevoel, dat hem zelfs bloedbanden had doen vergeten. Na zijn dood werd hij daarom aangesteld als één van de drie rechters in de onderwereld (de andere twee waren Minos en Rhadamanthys): daarover vertelt Plato in zijn dialoog Gorgias.

Stamboom[bewerken]

 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
Oceanus
 
Tethys
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
Asopus
 
Metope
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
Zeus
 
 
 
 
Aegina
 
 
 
 
Actor
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
Endeïs
 
 
 
 
 
Aeacus
 
 
 
 
 
Psamathe
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
Telamon
 
Periboea
 
Peleus
 
Thetis
 
Lycomedes
 
Phocus
 
Menoetius
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
Ajax
 
Tecmessa
 
Achilles
 
 
 
Deidameia
 
Eetion
 
Patroklos
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
Eurysaces
 
Hermione
 
 
 
Neoptolemus
 
 
 
Andromache
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
Pielos
 
Molossos
 
Peramos