Aepycamelus
Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
| Aepycamelus Status: Uitgestorven, als fossiel bekend Fossiel voorkomen: Mioceen |
|||||||||||
|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|
Aepycamelus |
|||||||||||
| Taxonomische indeling | |||||||||||
|
|||||||||||
| Geslacht | |||||||||||
| Aepycamelus MacDonald, 1956 |
|||||||||||
|
|||||||||||
Aepycamelus is een 3 meter hoge uitgestorven kameel. Oorspronkelijk (door Matthew, 1901) werd het geslacht Alticamelus genoemd, maar die naam was al eerder gebruikt en werd dus veranderd in Aepycamelus. De naam Aepycamelus betekent "hoge kameel" en is afgeleid van de Oud-Griekse woorden αἰπύς "hoog" en κάμελος "kameel". Alticamelus is de Latijnse vorm.
Dit dier leefde in het Mioceen op de prairies van Noord-Amerika. Aepycamelus had extreem lange poten en een lange, s-vormige nek. Het was een zeer snelle renner die zich voedde met planten.
Het geslacht omvatte onder andere de volgende soorten: