Aepycamelus

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Ga naar: navigatie, zoeken
Aepycamelus
Status: Uitgestorven, als fossiel bekend
Fossiel voorkomen: Mioceen
Aepycamelus
Aepycamelus
Taxonomische indeling
Rijk: Animalia (dieren)
Stam: Chordata (chordadieren)
Klasse: Mammalia (zoogdieren)
Orde: Cetartiodactyla (Evenhoevigen en walvissen)
Familie: Camelidae (Kamelen)
Geslacht
Aepycamelus
MacDonald, 1956
Wikimedia Commons Afbeeldingen Aepycamelus
Portaal  Portaalicoon   Biologie
Zoogdieren

Aepycamelus is een 3 meter hoge uitgestorven kameel. Oorspronkelijk (door Matthew, 1901) werd het geslacht Alticamelus genoemd, maar die naam was al eerder gebruikt en werd dus veranderd in Aepycamelus. De naam Aepycamelus betekent "hoge kameel" en is afgeleid van de Oud-Griekse woorden αἰπύς "hoog" en κάμελος "kameel". Alticamelus is de Latijnse vorm.

Dit dier leefde in het Mioceen op de prairies van Noord-Amerika. Aepycamelus had extreem lange poten en een lange, s-vormige nek. Het was een zeer snelle renner die zich voedde met planten.

Het geslacht omvatte onder andere de volgende soorten:

Persoonlijke instellingen
Naamruimten

Varianten
Handelingen
Navigatie
Informatie
Hulpmiddelen
Afdrukken/exporteren
In andere talen