Aerofoon

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie

De udu, een Afrikaans percussieinstrument, is een voorbeeld van een aerofoon en een idiofoon.

Een aerofoon is een muziekinstrument dat voor zijn geluidsvoortbrenging een luchtstroom nodig heeft; technisch gezien ontstaat bij een aerofoon de klank door trillende lucht in een buis. Ze vormen een van de vier oorspronkelijke groepen in de classificatie van Sachs-Hornbostel.

Veruit de meeste aerofonen zijn derhalve blaasinstrumenten. Een pijporgel en een windorgel zijn wel een aerofoon maar geen blaasinstrument. Een snorrebot geeft geluid doordat het wordt rondgeslingerd in de lucht, terwijl er van blazen geen sprake is.

Aerofonen worden als volgt ingedeeld:

• 41 - vrije, relatief brede luchtstroom
  • 411 - voor en achter de trillingsbron ongericht (zweepslag, snorrebot)
  • 412 - ongerichte luchtstroom achter de trillingsbron (accordeon, harmonium, stem)
• 42 - gerichte, smalle luchtstroom:
  • 421 - Fluitinstrumenten (dwarsfluit, blokfluit)
  • 422 - Rietinstrumenten (hobo, fagot, klarinet, saxofoon)
  • 423 - Trompetinstrumenten (cornet, hoorn, trombone, trompet, tuba)