Aerofoon
Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Een aerofoon is een muziekinstrument dat voor zijn geluidsvoortbrenging een luchtstroom nodig heeft; technisch gezien ontstaat bij een aerofoon de klank door trillende lucht in een buis. Ze vormen een van de vier oorsponkelijke groepen in de classificatie van Hornbostel-Sachs.
Veruit de meeste aerofonen zijn derhalve blaasinstrumenten. Een pijporgel en een windorgel zijn wel een aerofoon maar geen blaasinstrument. Een snorrebot geeft geluid doordat het wordt rondgeslingerd in de lucht, terwijl er van blazen geen sprake is.
Aerofonen worden als volgt ingedeeld:
- 41 vrije, relatief brede luchtstroom
- 42 gerichte, smalle luchtstroom:
- 421 Fluitinstrumenten (dwarsfluit, blokfluit)
- 422 Rietinstrumenten (hobo, klarinet, saxofoon)
- 423 Trompetinstrumenten (hoorn, trombone, trompet, tuba)
| Musicologische indeling van muziekinstrumenten |
|---|
|
Aerofonen · Chordofonen · Idiofonen · Lamellofonen · Membranofonen · Elektrofonen |
